Pink ribbon, Vrouwzijn, Welzijn

Pink ribbon: borstimplantaten, zou ik het weer gedaan hebben?

Namasté godin,

Ik ga meteen met de deur in huis vallen. Nee. Nee, nee, nee en nog eens NEE! Ik leg uit waarom.

De keuze, die ik eind 2012 genomen had, om borstimplantaten te nemen was vrij snel gemaakt. De tijd vanaf het adviserende consult met de chirurg tot de dag van de operatie was nog geen drie weken! Omdat ik het geld had, een aanzienlijk bedrag om heel eerlijk te zijn, was het allemaal zo geregeld. Ik had achteraf gezien liever genoeg zelfvertrouwen gehad…

Mijn abrupte keuze was het gevolg van dat ik compleet gehavend uit een vorige relatie kwam. Een best toxische om heel precies te zijn. We presteerden het om in drie jaar tijd herhaaldelijk het allerslechtste in elkaar naar boven te halen. De mooie momenten konden op een gegeven moment de slechte niet meer compenseren. Na herhaaldelijke kleineringen en bedreigingen van zijn kant (met als gevolg twee keer aangifte doen van mijn kant) was ik er helemaal klaar mee. Ik realiseerde me dat ik al zijn shit niet verdiende en besloot daarom voorgoed een punt achter de relatie te zetten. Het onkruidzaadje was echter wel gezaaid.

Ik was al jaren niet tevreden over mijn boezem. Ik vond mijn borsten te klein en te slap. Zijn lelijke opmerkingen over zijn vele wulpse exen wakkerden mijn al bestaande minderwaardigheidscomplex flink aan en gaven mij dus dé drive om het gewoon te doen. Niet voor hem, maar voor mezelf. Hij zou er toch niet meer van kunnen genieten… Ik wilde me gewoon weer goed voelen. En ja, het gaf mijn zelfvertrouwen een krachtige boost toen de operatie eenmaal achter de rug was. Ik had eindelijk tieten! Niet te groot, 225 cc per borst, maar wel pront en passend bij mijn postuur. Het voelde alsof ik de wereld weer aankon. Echter, gekochte zelfvertrouwen vervliegt met de tijd en al snel kwam ik erachter dat het helen van emotionele wonden de eerste en belangrijkste stap is naar het lekker voelen in je lijf. Ongeacht je (cup)maat, etcetera.

Ik durf met mijn hand op mijn hart te zeggen dat ik mezelf met al mijn tekortkomingen accepteer. Ik houd van mezelf en vind mezelf ook liefde van anderen waard. I’m a lovable person, you know. Tuurlijk voel ik mij nog wel eens onzeker, maar dat duurt gelukkig niet lang en het beïnvloedt mijn gemoedstoestand niet meer zo. Als ik mij destijds zo zelfverzekerd gevoeld had als nu dan was die hele operatie niet in mij opgekomen. Dan had ik nooit het risico genomen van het snijden in een gezond lijf! Ook heb ik, geheel onnodig, mijn kans op borstkanker vergroot. Ik hoop met alles wat ik heb dat mijn lijf de implantaten goed ingekapseld heeft en ze op die manier enigszins onschadelijk gemaakt zijn. Helaas kan ik niet terug de tijd in en alles ongedaan maken. Ik heb het geaccepteerd. Ik zal met ze moeten leven. Ik heb het mezelf vergeven.

In ‘the heat of the moment’ heb ik gelukkig wel heel bewust gekozen om de implantaten onder de borstspier te laten plaatsen zodat ik in de toekomst nog borstvoeding zou kunnen geven. En ja, dat doe ik al vier jaar! I’m still counting. Ik zie wel hoe lang Jade nog drinken wil… Door het voeden mijn kinderen zien mijn borsten er ondertussen wel realistisch uit. Gerekte huid heeft ervoor gezorgd dat de implantaten als het ware gezakt zijn. Het zijn vandaag de dag stevige hangers, maar ik ben trots op ze. Ook al heb ik ze gekocht, ze zijn nu wel helemaal van mij!

🌸

Zou jij het risico van een borstvergroting nemen? Let’s educate one another and be proud together! Plant that seed, make it grow and let it blossom…

Relaties, Seksualiteit, Spiritualiteit, Vrouwzijn, Welzijn

Het beestje heeft een naam!

Foto credits: Hilde Atalanta ~ The vulva gallery

Disclaimer: deze blog is geen betaalde promotie. Ik raad een product aan omdat ik deze fantastisch vind!

Namasté godin,

Herinner je je mijn blogpost Hoe ik mijn yoni gezond houd nog? Ik begon toen met het opnoemen van verschillende namen voor onze vrouwelijke kroonjuwelen. Dit onderwerp ligt nog steeds vrij gevoelig. Er zijn nog te veel mensen in deze maatschappij die met complete walging naar hun eigen lichaam kijken, helemaal niet ‘in’ hun lijf zitten en vooral de geslachtsdelen (enigszins) verafschuwen. Vrouwen spannen de kroon. Hoe kán het nou dat de partner van de vrouw in kwestie haar edele delen meer waardeert dan zij zelf??? Dat kan niet. Dat is jammer. Dat moet anders. Dus, daar gaan we weer…

Voorbips, poes, tante Poes, roosje, nest, le petit triangle d’amour, yoni. En wat dacht je van de medische term, waarmee men nóg moeite heeft? Vagina. Vulva. Is het nog niet erg genoeg? Nee, daar komt het dan… KUT! Niet mijn favoriet, maar het kan beter gezegd zijn. Zoveel beladenheid om zo’n prachtig orgaan. It’s no big deal to me. Anymore.

Ik houd van mezelf. Ik houd van mijn vagina. Het heeft jaaaaaaaren geduurd voordat ik haar ging waarderen en zowel mijn vrouwelijkheid als seksualiteit kon omarmen. Ik moest alles wat mij aangeleerd was loslaten en haar opnieuw ontdekken. Opnieuw leren aanraken en haar energie laten stromen. Wat een genot! Ik gun dat echt iedere vrouw.

Lieve vrouw, heb je enig idee hoeveel kracht er in haar en dus ook jou huist? De zetel van jouw creativiteit zit daar. Het maakt manifestatie mogelijk. Je bezit gewoon het portaal des leven! Schepping van de mens is mogelijk dankzij haar. Mensen zijn zelfs bereid om te betalen om in contact te komen met haar. Dit is hoeveel macht zij heeft. Dan begrijp je nu ook meteen waarom ‘men’ er in het verleden alles aan gedaan heeft om deze kracht in te perken…

Op dit moment lees ik het boek A celebration of vulva diversity van de Nederlandse kunstenares Hilde Atalanta. Zij heeft honderden vulva’s in aquarel vereeuwigd met het persoonlijke verhaal van de godin zelf erbij. Het is zeer educatief; ze bespreekt de anatomie en functies van de vulva en vagina. Ook ontkracht ze mythes/vooroordelen met feiten. Een must voor godinnen van klein tot groot. Opdat zij weten dat ze compleet normaal zijn!

Ik voel heel sterk dat dit onderwerp me op het lijf geschreven is. Hierover ga ik vaker schrijven. Wen er maar aan. In de tussentijd… Kom in contact met je poes, je kitten. Voed haar en geef haar een welverdiende aai. Prrrrrrr.

🌸

Hoe is je band met jouw vagina? Plant that seed, make it grow and let ik blossom.,.

Lichaamsverzorging, Vrouwzijn, Welzijn

Massageboudoir

Namasté godin,

Vol trots deel ik met de wereld dat mijn kleine doch exclusieve massagesalon ‘geboren’ is 💚!

~ Ik geef liefdevolle massages aan vrouwen in alle levensfasen

~ Ik focus op lichaam, geest en gevoel als een geheel

~ Ik houd ruimte voor je open (holding space) zodat jij volledig tot bloei komt

~ Alles mag er zijn en blijft tussen ons

~ Mooie biologische producten

~ Inclusief ontspannende voetwasritueel en persoonlijke aromatherapie

Prijslijst

Omdat mijn salon nog moet groeien, heb ik nog geen Kvk nummer en hoef ik nog geen btw te rekenen. Daarom zijn óók mijn prijzen zeer vriendelijk!

Aanbod van holistische massages in de salon:

~ Hoofdmassage

30 minuten €20,-

~ Klassieke voetreflexmassage

60 minuten €35,-

~ Lichaamsmassage

60 minuten €40,-

~ Thaise voetmassage

60 minuten €35,-

~ Zwangerschapsmassage

60 minuten €40,-

Ik heb alle tijd voor jou. Je mag na de massage nog rustig bijkomen. Voor een surplus van €10,- geef ik deze massages ook aan huis in Amersfoort en Leusden. Massages buiten openingstijden zijn op aanvraag mogelijk.

Aanbod van holistische massages aan huis in Amersfoort en Leusden:

~ Babymassage samen met mama en/of papa

30 minuten €30,-

~ Kraambedmassage

60 minuten €50,-

~ Baby- en kraambedmassage

120 minuten €75,-

Deze prijzen zijn inclusief standaard aromatherapie en voetreiniging met voetpakking in warme doeken. De massagetijd is exclusief voorbereidingstijd; ik neem alle tijd voor jou. Ik heb ook een opleiding tot postpartum doula gevolgd waardoor ik je na de geboorte eventueel extra ondersteuning kan bieden. Ook heb ik 6 studie-uren lactatiekunde voor doula’s gevolgd. Daardoor kan ik ook meekijken met de borstvoeding en je tips geven.

Je kunt bij mij zowel pinnen als contant betalen (bij voorkeur gepast).

Wil je een afspraak maken? Stuur me dan via de Facebookpagina van ‘Massageboudoir’ even een berichtje.

Hopelijk tot snel!

Liefs,

Vivian Alicia 🙏🏾

Moederschap, Spiritualiteit, Welzijn

Het yin en yang der moederschap: lieve woorden

When women support each other, incredible things happen ~ unknown

Dit is het vervolg van Het yin en yang der moederschap.

Namasté godin,

Hoe was jouw moederdag? Deze vraag geldt voor alle vrouwen, alle godinnen. Voor moeders zonder kinderen en kinderen zonder moeder. Of je nou zelf moeder bent of niet; we komen allemaal uit een baarmoeder. Dat verbindt ons. Ik hoop dat je sowieso een mooie dag vol liefde hebt mogen ervaren…

Zelf heb ik die speciale dag grotendeels alleen doorgebracht; op het Happinez festival! Ik had mijn early bird ticket al bijna vijf maanden eerder gekocht zonder me te realiseren dat een en ander op dezelfde dag zou vallen. Het was zeer inspirerend en erg bijzonder door de ambiance. Omdat ik ’s ochtends al vroeg op pad ging, heb ik de avond ervoor mijn lieve cadeautjes al mogen ontvangen 💗.

In mijn mijn vorige blogpost heb ik mijn hart gelucht.

Maak van je hart geen moordkuil…

… luidt een Nederlandse gezegde. Echter, het leven is zowel yin als yang. Ik zou daarom ook graag wat bemoedigende, lieve woorden willen uitspreken. Speciaal voor alle godinnen in diverse stadia van hun leven.

Lieve kindloze wensmoeder

Laat ik voorop stellen dat ik zielsveel van mijn kinderen houd en heel dankbaar ben voor het feit dat ik gezonde kinderen heb mogen krijgen. Ik weet dat dit helaas niet iedereen is gegund.

Lieve wensouders, ik wilde jullie absoluut niet kwetsen met het schrijven van mijn vorige blog. Ik zal me nooit kunnen voorstellen hoe groot het gemis is en hoeveel verdriet het geeft als een zwangerschap uitblijft of steeds weer resulteert in een miskraam, stille geboorte. Mijn hart bloedt bij deze gedachte.

Neem alsjeblieft geen aanstoot aan mijn woorden; ik schreef puur over hoe ik de lastige momenten als moeder ervaar. Jouw handen houden (nog) geen kleine voetjes vast, maar ik gun het je wel van harte dat ook jij er op een dag je handen vol aan hebt! Hetzij aan kinderen uit je buik, hetzij kinderen uit je hart…

Lieve kindvrije vrouw

Laat niemand je wijsmaken dat je egoïstisch bent als je bewust niet voor het moederschap kiest. Dat je leven diepgang mist als je andere dingen ambieert. Er zijn talloze manieren om een zinvol bestaan te leiden. Bemoeder dierenkinderen, een project of gewoon jezelf. Ook dát is prima. Er bestaat niet zoiets als een plicht om je baarmoeder te gebruiken. Je hoeft je vrouwelijkheid niet te bewijzen.

Lieve vrouw met een kinderwens

Je hebt een wens die je vroeg of laat in vervulling wilt laten gaan. Mooi en spannend tegelijk wanneer jij en je partner daadwerkelijk de knoop doorhakken en ervoor gaan.

Dat het krijgen en hebben van kinderen heel leuk en bijzonder is, is algemeen bekend. Als je me al een beetje kent, ben ik geen godin die alles van een suikerlaagje voorziet. Ik wil dat je je realiseert dat kinderen opvoeden óók verre van idyllisch kan zijn. De dagen zijn niet alleen gevuld met gezellige taferelen die je in die vrolijke luierreclames ziet. Het is niet alleen ‘rainbows and unicorns’; je leven verandert op meerdere vlakken. Besef dat het grootbrengen van een kind geen lineair proces is. Ups en downs zijn horen erbij. Je leert ervan. Het is totaal niet saai! Als jij en je partner beloven elkaar altijd te helpen en te steunen, komt het helemaal goed.

Ga het avontuur aan met een open mind, gevuld met realistische verwachtingen. Geniet van het proces. Laat het vrijen geen verplicht nummertje worden. Ik wens, wens, wens dat het snel lukt!

Lieve zwangere vrouw

Wauw, moedergodin. Wat ben je mooi! Is het al goed tot je doorgedrongen dat jij en je lijf op dit moment iets prachtigs doen ontstaan? Hij of zij groeit door jouw bloed, jouw warmte, jouw hartslag. Binnenkort is het moment daar; het moment dat jij geboorte geeft aan je baby en jezelf als moeder.

Prille moederschap is een redelijk unieke periode in een vrouwenleven. Je zult nieuwe vaardigheden ontwikkelen, je kindje leren kennen maar ook jezelf in je nieuwe rol. De dagen zijn lang en de nachten kort. En dat allemaal terwijl je zowel lichamelijk als mentaal en emotioneel nog herstellende van de bevalling zult zijn. Niets zal meer zijn zoals het was.

Rust vooral lekker uit en laat je dan extra verwennen door de lieve, attente mensen om je heen. Je hebt dan een marathon van negen maanden gelopen en in een x aantal uren voor de finish een topprestatie geleverd!

De nieuwe levensfase zal ook wat onzekerheid met zich meebrengen. Dat is normaal lieve mama, want ze komen niet met een handleiding. Voel of de vele adviezen die je zult krijgen bij je passen. Jij bent tenslotte de expert als het op jouw kindje aankomt. Je moedergevoel zal je kompas zijn.

Je zou je ook, ondanks dat je de hele dag knus en geborgen met je baby’tje thuis bent, een beetje eenzaam kunnen voelen. Sta jezelf ten alle tijden toe te voelen wat je voelt. Alle emoties mogen er zijn. Huil als je voelt dat je moet huilen; tranen reinigen de ziel en zorgen ervoor dat je daarna weer opgelucht kunt ademen. Neem waar mogelijk een break terwijl je partner of iemand anders zich even over je kindje ontfermt. Dan kun jij je weer even opladen. Vele godinnen zijn je voor gegaan; ook jouw hele vrouwelijke familielijn! Weet dat je niet alleen bent.

Lieve moeder, moedergodin,

Jij… Je bent echt een rots in de branding. Waar zouden die kleintjes (en je partner) zonder jou zijn? Ik hoop dat je je realiseert hoe onmisbaar je bent. Of je ernaast ook werkt of dat je thuisblijfmoeder bent… Heel veel respect en liefde voor wat jij op dagelijkse basis allemaal voor elkaar krijgt!

Het krijgen van kinderen heeft je leven voorgoed veranderd, ook op de meest bizarre manieren. Ja, het is volledig legaal om met tekenfilmtunes uit volle borst mee te zingen. Je schaamt je er zelfs niet voor dat je de tekst ook achterstevoren kent. Je bloedjes vinden het geweldig! Ze vinden het ook niet erg dat je op lome dagen de hele dag in je pyjama rondloopt. They love you anyway.

Ik weet als geen ander dat dit fascinerende avontuur ook zwaar en een beetje eenzaam kan zijn. Het valt niet mee om jezelf aantrekkelijk te blijven voelen wanneer je lichaam veranderd is, je minder tijd hebt voor persoonlijke verzorging en je regelmatig onder de poep, plas, kwijl, snot en/of braaksel zit. Het grootbrengen van een kind is inderdaad geen lineair proces. Ups en downs zijn horen erbij. Accepteer hulp en gun jezelf regelmatig een welverdiende break om je weer op te laden.

Alle moeders hebben van die dagen, weken of zelfs maanden dat het door slapeloze nachten, griepjes, tandjes, groeispeurts, emotionele sprongetjes even niet mee zit. Ja, zelfs die dame op sociale media wiens leven alleen maar uit gelukzalige momenten lijkt te bestaan. Je mist je autonomiteit. Misschien mis je ook wel eens je oude leventje… Je mag er af en toe flink van balen. Sta jezelf ten alle tijden toe te voelen wat je voelt. Alle emoties mogen er zijn. Huil als je voelt dat je moet huilen; tranen reinigen de ziel en zorgen ervoor dat je daarna weer opgelucht kunt ademen. Vele godinnen zijn je voor gegaan; ook jouw hele vrouwelijke familielijn! Vele anderen vertellen jouw verhaal en delen jouw ervaring. Weet dat je niet alleen bent, godin.

🌸

Let’s educate one another and be proud together! Plant that seed, make it grow and let it blossom…

 

Lichaamsverzorging, Moederschap, Welzijn

Waarom ík mijn placenta gegeten heb!

Namasté godinnen,

Koekhappen is een oud Hollandse traditie, maar daar ga ik het vandaag niet over hebben. Ik bedoel eigenlijk placentofagie; het eten van de eigen moederkoek, oftewel placenta, door zoogdieren. Mjammie!

In het dierenrijk is het een normaal verschijnsel. Waarom doen dieren dat? Om sporen van de geboorte van hun jong(en) uit te wissen zodat de nieuw boreling(en) niet ten prooi vallen van een roofdier. Bovendien zit de moederkoek bordevol vitamines, mineralen en oxitocine. Door het laatste stofje, een hormoon, trekt de baarmoeder dan krachtig samen waardoor het vloeien zich beperkt en het lichaam de opdracht krijgt om melk te produceren. Het is voor de moeder een voor de hand liggende, calorierijke snack waardoor ze snel weer op de been is.

Waarom in hemelsnaam zou een vrouwtjes mens haar eigen placenta verorberen? Wel, om het volgende omdat ook wij toevallig zoogdieren zijn (bron www.placenta.nl);

  1. Toename van melkproductie
  2. De hormoonspiegel komt weer in balans
  3. Meer energie en sneller herstel
  4. Verhoogde effectiviteit van moeder-kind hechting
  5. Snelle aanvulling van het ijzerniveau
  6. Vermindering van pijn na de geboorte
  7. Helpt de baarmoeder sneller samentrekken
  8. Vermindering van Postpartum bloedingen
  9. Vermindering van Postpartum depressie en angsten

Het laatste punt in het bijzonder heeft mijn aandacht getrokken…

Op 29 september 2015 werd ik voor het eerst moeder van een flinke doch prachtige dochter genaamd Jasmijn Dalí. Adembenemend. Wat een mooie en bijzondere periode had moeten worden, draaide uit op een ware nachtmerrie vol paniekaanvallen en eindeloze huilbuien. Geen roze wolk voor mij, maar de zeer gevreesde Postpartum depressie (in de volksmond foutief bekend als een Postnatale depressie).

Er zijn meerdere oorzaken geweest: fulltime werken in een voor mij stressvolle functie (omdat je tijdens een zwangerschap niet als stewardess de lucht in mag), last minute verbouwingen in huis, een traumatische bevalling doordat ik de regie totaal kwijt was, slechte begeleiding van niet empatisch ziekenhuispersoneel, drie nachten niet slapen in het ziekenhuis, een zeer ernstig gebrek aan vitamine D (slechts 15 nmol/L!) en genetische aanleg. Ik brak. Mijn prille moederhart brak in duizenden stukjes. De mensen die op dat moment het dichtst bij me stonden waren mijn vriend, ouders, zus, schoonouders en beste vriendin Marjolein. Zij hebben me zien degraderen tot een schaduw van de persoon die ik was. Een zielig hoopje mens dat bijna niet meer at, niet meer sliep, niet meer naar buiten wilde en moeite had met het vormen van eenvoudige zinnen. Mijn hoofd werkte gewoon niet meer. Ik was lamgeslagen, uitgeschakeld en kon helemaal níets meer. Die prachtige baby in mijn armen voelde als een schreeuwende vreemdeling die ik het liefst op de grond wilde laten vallen zodat ik weer terug naar bed kon. Hopende dat het de volgende dag met me gedaan zou zijn. Deze periode was zonder meer de meest verdrietige in mijn leven. Ik zou het mijn ergste vijand niet toewensen. Ik kon er helemaal niets aan doen dat het me is overkomen. Mijn dochter Jasmijn en mijn vriend waren ook vrij van schuld. Ik had gewoon dikke, vette pech.

Met heel veel liefde, steun, psychotherapie en vitamine D kwam ik er binnen zes maanden weer helemaal bovenop. Mijn familie en professionals hebben me zonder medicijnen weer helemaal opgelapt. Ik lachte het leven weer tegemoet, genoot heerlijk van mijn kindje. En ik gaf nog steeds borstvoeding; daardoor ben ik ‘in contact’ met haar gebleven. Wat was ik trots op mezelf! Die grijze donderwolk is me alleen niet in de koude kleren gaan zitten. Dit wilde ik echt nooit meer meemaken. Mijn vriend en ik besloten toen dat één kindje prima was.

Als je omhoog spuugt, komt het terug (zegt mijn moeder). Door een spontane, onbeschermde vrijpartij én een misinterpretatie van mijn temperatuurscurve bleek ik eind mei 2017 zwanger van onze tweede dochter Jade! Voordat er pas na enkele weken een gevoel van blijdschap volgde, waren we totaal in shock en best wel bang. We maakten ons veel zorgen over het herhalen van de geschiedenis. Daarom wilde ik alles binnen mijn macht doen om de kans op een goede afloop, dus een mooie start, zoveel mogelijk te vergroten. Baat het niet dan schaadt het niet. Ik spreek de waarheid als ik zeg dat voor mij niets erger kon zijn dan het doormaken van nog een depressie.

In mijn zoektocht kwamen er veel bijzondere mensen op mijn pad, waaronder Wendy van der Zijden. Zij is een bekende doula in regio Amsterdam, Utrecht en Amersfoort en was begin dit jaar zelfs via EditieNL op tv. Ze werkt onder de naam ‘Holistic Doula’ en een van haar specialiteiten is het verwerken van placenta’s tot een profylactisch eindproduct. Ik kon kiezen uit een menu van een smoothie, capsules, tinctuur en balsem. De opties konden ook gecombineerd worden. Helaas heb ik geen ijzeren maag. Een smoothie met stukjes verse moederkoek of gebakken als een biefstukje zou ik waarschijnlijk niet binnen houden. De titel van mijn blogpost klopt dus niet helemaal. Ik heb mijn placenta niet gegeten, maar er gewoon capsules van laten maken. Voor mij de gulden middenweg!

Omdat Wendy na de geboorte van Jade bijna omkwam in de placenta’s, heeft haar collega Elly de fascinerende klus geklaard. Zij haalde de mijne op dag twee in de ochtend in het ziekenhuis op en op dag drie in de avond werd het eindproduct heel lux thuis bezorgd. De oogst was 94 capsules. En als ‘keepsakes’ kreeg ik ook een afdruk (levensboom) en foto’s van mijn moederkoek, gedroogde vliezen in de vorm van een hartje en een stukje gedroogde navelstreng. Ik ben er ontzettend blij mee en heb ze uiteraard bewaard.

Op dag vier nam ik ’s ochtends de eerste capsules in. De aroma die uit het potje kwam was heftig!!! Ik kan de geur het beste omschrijven als weeïg en zeer ijzerrijk tegelijk. De smaak, als je het aarzelend net iets te lang in de mond houdt, is nog intenser. Toen ik in de zesde week na de bevalling de laatste capsules innam, wist ik al niet beter. Het went.

Heeft het me geholpen met het op gang brengen van de borstvoeding? Nee. Ik gaf namelijk nog steeds (druppeltjes) borstvoeding aan Jasmijn. Ik kwam op dag twee al met warme, zware borsten uit het ziekenhuis waardoor Jade kwa voedingen in een gespreid bedje kwam. Na het slikken van de eerste capsules… Bam!!! Melk kwam echt van alle kanten en ik had het er vreselijk warm van. Arme Jade… Maar daar was haar grote zus om de stuwing bij me weg te drinken. Ik hoefde dus niet te kolven. Handig, zo’n gulzige peuter.

Is die gevreesde Postpartum depressie alsnog gekomen? Nee, Godzijdank niet! Ik had op dag drie, vier en vijf wel behoorlijk wat kraamtranen, maar ik realiseerde me dat dat normaal was en ik me in principe daar nog geen zorgen over hoefde te maken. Mijn hulptroepen stonden namelijk paraat om me op snel te vangen indien dat nodig was.

Mijn ervaring met het innemen van mijn eigen placenta is 100% positief! Ik durf te zeggen dat het een van de redenen is geweest dat ik na deze keizersnede redelijk snel weer op de been was en me, ondanks de vermoeiende factor van het grootbrengen van jonge kinderen, relatief goed voelde. Als je een gezonde zwangerschap hebt gehad, niet lijdt aan een infectueuze ziekte, geen (zware) medicijnen gebruikt, de placenta binnen vier uur na de bevalling kunt koelen én de hygiëne tijdens verwerking gewaarborgd wordt, is er geen enkel medisch bezwaar tegen het innemen van alleen je eigen placenta. Woon je in omgeving Amersfoort en heb je interesse? Neem dan gerust contact op met Wendy.

Lieve Wendy, Lieve Elly… Heel erg bedankt!

Wat vind jij ervan? Zou jij je eigen placenta eten? Heb je er misschien al ervaring mee? Ik ben benieuwd… Let’s educate one another and be proud together!