Lifestyle, Pink ribbon, Spiritualiteit, Welzijn

“Ik houd ervan!”

Namasté lieveling,

Weet je nog, mijn vorige blogpost over een open hartchakra? Ik kaartte daarin mijn explantatie aan en dat ik sindsdien voel dat mijn hartchakra nog meer geopend is. Zonder fysieke barrières die mij hinderen te Voelen met een hoofdletter V. Dat was heel toepasselijk aan het begin van oktober, de maand die volledig in het teken van Pink Ribbon staat. In de spirituele wereld is het borstgebied verbonden met je hartchakra. Gevoel, verlangen, liefde voor anderen en liefde voor ZELF. Het is als het ware het centrum van het lijf waar vanuit alles uitstraalt in alle richtingen en alles zich vermenigvuldigt. Het is een ‘ongoing topic’, het gaat zelfs door als deze themamaand voorbij is.

Net wanneer ik dacht dat mijn hart niet verder open kon kwam ik erachter dat dit gevoelscentrum eindeloos uitstraalt. Er valt eigenlijk nóg meer te voelen, te openen en te stretchen. Wat nog niet iedereen weet is dat ik op het punt sta iets heel vertrouwds los te laten. Iets waarmee ik opgegroeid ben, waar ik vrouw geworden ben. Omstandigheden hebben ertoe geleid dat ik per 1 november afscheid neem van mijn vaste baan als stewardess. Dat is verdrietig, zeker als ik denk aan hoe het gegaan is en dat mijn gezondheid me er min of meer toe dwong. Mijn lijf kon niet meer zijn met een van de maatregelen aan boord en werd ziek. Achteraf gezien is dat een geluk bij ongeluk want het zorgt ervoor dat ik ein-de-lijk uit mijn veel te veilige comfortzone en veel te lang gedoogde sleur stap. Tijd om uit te vliegen en nieuwe uitdagingen aan te gaan; geboorte geven aan mijn nieuwe eigen bedrijf. Spannend, verfrissend en veel eerder dan ik aanvankelijk in gedachten had. Ik heb er even in moeten zakken dat ‘straks’ en ‘later’ ‘nu’ blijken te zijn maar ik heb er ondertussen wel heel veel zin in!

Je kunt je vast wel voorstellen dat het niet meevalt om zo ineens los te móeten laten. Ja, dat is het zeker. Oef… Heftig. Ik voel van alles. Ik voel zó freaking veel. Wat als…? Ik kan duizend en één reden verzinnen om toch vast te houden aan het oude en vertrouwde. En dan bedenk ik me ineens dat juist deze tijden ons uitnodigen om goed na te denken en te voelen bij onszelf hoe het zou zijn als het leven ineens ophield. Hadden we dan gedaan wat we eigenlijk hadden willen doen? Hoe zou het voelen om spijt te hebben van dat we niet meer uit het leven gehaald hebben? Juist! We hebben alleen NU. Nu is alles wat we werkelijk hebben dus laten we er vooral nu het allerbeste van maken door gewoon ons hartje te volgen. Het leven kan namelijk zó voorbij zijn.

Een paar dagen geleden was ik in Capelle a/d IJssel voor een 1-op-1 Rapé en Sananga cursus slash ceremonie. De ‘maestro’ [uitspraak op z’n Spaans] van deze plantmedicijnen hoorde mij aan met het delen van mijn zorgen, angsten en spanningen voor de toekomst en zei toen…

Het mag er allemaal zijn. Kijk of je ervan kunt gaan houden, ook als dingen even moeilijk zijn. Bij mij helpt het als ik in zo’n moment tegen mezelf zeg “Ik houd ervan”. Deze simpele mantra maakt alles meteen lichter. Het is een kunst om ook te gaan houden van je struggles

Dat waren wijze woorden die heel diep met mij resoneerden. Ik besef dat ik deze mantra op alle vlakken van mijn leven kan toepassen!

Ik vind het onwijs fascinerend om steeds weer tot de conclusie te komen dat het leven je veelvuldig blijft uitnodigen om te voelen en vanuit je heilige hartcentrum te leven. Begrijp me niet verkeerd, het is lang niet altijd makkelijk. Mijn ervaring leert dat het wel ongelooflijk de moeite van het voelen waard is. De beloning is groot, misschien wel groter, wanneer je met open armen voor jezelf kiest.

Dus… Ik kan volmondig zeggen dat IK ER VAN HOUD. Hoe intens het leven soms ook is. Ik houd ervan, ‘even when it sucks’ en dan wel met heel mijn hart. Het volle spectrum van emotions kunnen en mogen ervaren is wat het leven juist veel meer diepgang geeft. Wat mij op mezelf leert te bouwen en te vertrouwen. Ik ben de enige die mijzelf veilig kan laten voelen en niet iets of iemand anders. Mijn wortelchakra schreeuwt het uit en ik kalmeer haar. “Rustig maar, het is goed. Je bent veilig”. Ik mag het voortaan allemaal halen uit mezelf. Dat wat ik vroeger als mijn zwakte zag blijkt juist mijn sterkste eigenschap te zijn. Voelen is mijn grootste kracht en deze kracht brengt mij wederom precies waar ik moet zijn. In het NU.

Wat nodigt jou momenteel uit om jouw hartchakra nog meer te openen? Plant that seed, make it grow and let it blossom…