Lifestyle, Overig, Spiritualiteit

Hoe blijf ik ‘Zen’ tijdens mijn werk als stewardess?

Namasté godin,

Ik wil het voor vandaag even helemaal over een andere boeg gooien! De zomervakantie staat voor de deur en de vluchten naar zonnige bestemmingen beginnen ondertussen steeds voller geboekt te raken (en in sommige gevallen zelfs dik overboekt!). Zoals je al weet verdien ik mijn brood als stewardess. Dat doe ik al bijna 13 jaar met veel plezier. Oké, af en toe met goede tegenzin omdat ik moe ben of even weer last heb van de befaamde ‘seven year itch”, haha. Soms heb ik dus even geen zin, maar er zijn best veel dingen die ík als dienstverlenende kan doen om het mezelf zo makkelijk mogelijk te maken. Om me zoveel mogelijk ‘Zen’ te blijven voelen tijdens een heen -en terugreis. Wat heeft vliegen nou met spiritualiteit te maken? Volgens mij echt alles!

Zonnig momentje buiten het vliegtuig in Bilbao.

1. Voldoende slaap

Dit is voor mij in de levensfase van vooral mijn jongste écht een uitdaging… Slaap is een van de belangrijkste levensbehoeften. Het bepaalt je gemoedstoestand en je energieniveau. Dat geldt voor iedereen, maar vooral voor stewards en stewardessen. We werken behoorlijk onregelmatig en kunnen lang niet altijd de gouden acht uren in horizontale rust genieten. Hoe beter je geslapen hebt, hoe beter je je voelt en presteert! Wanneer je doodmoe op reis gaat, kunnen de wensen (en soms eisen) van passagiers je op de kast krijgen. Bovendien is het hooghouden van vliegveiligheid door middel van mentale alertheid echt een must. Ik doe daarom mijn stinkende best om de dag vóór en van de vlucht niets in te plannen en gelijk met de kinderen naar bed te gaan. Zo kom ik een vlucht het beste door.

2. Genoeg en op tijd eten

Niets is zo hinderlijk als een enorme suikerdip midden in het gangpad op het moment dat je passagiers heerlijk aan het dineren zijn. Daarom neem ik altijd voldoende snacks mee op reis zodat ik, wanneer ik er behoefte aan heb, heel gemakkelijk tussendoor in de galley een paar stukjes sushi kan eten.

3. Ademhaling

Breath is life en daarom is een goede ademhaling erg belangrijk. Wanneer de mens gestrest is en zich overweldigd voelt, ademt hij of zij veel sneller en oppervlakkiger. Heel af en toe voel ik mij ook overweldigd door de passagiersstroom tijdens het instappen. Mijn collega’s en ik moeten dan soms meerdere keren troubleshooten en dan wel in een hele korte tijd, want in de luchtvaart is tijd geld. Veel geld (ongeveer 1000 euro per minuut vertraging)! Om te voorkomen dat ik daadwerkelijk gestrest raak, let ik op hoe ik ademhaal. Een diepe buikademhaling houdt me kalm en scherp.

4. Totale overgave

Dit is iets waar ik eigenlijk vóór ik aan boord ga al bij stil sta. Vliegen is net als alles in het leven volledig onvoorspelbaar. Ik weet van tevoren niet met wie ik vlieg, welke passagiers ik zal bedienen en welke situaties zich er gaan voordoen. Ik geef me vlucht na vlucht volledig over aan wat er is en wat er zal zijn. En kijk, daar is die buikademhaling weer!

5. Gewoon zijn, in het NU

Deze sluit feilloos aan op punt 4. Mijn werkgever heeft mij een iPad mini gegeven die ik voor, tijdens en na de vluchtuitvoering kan gebruiken voor PR doeleinden. Ik kan daarmee heel veel vluchtinformatie van tevoren inzien. KAN, ja. Echter, ik kies er vaak heel bewust voor om niet meteen alles te weten. Mijn treinreis van 40 minuten naar Schiphol is dan zóveel relaxter. Negen van de tien keer heb ik nog drie kwartier voordat ik mij daadwerkelijk moet aanmelden. Genoeg tijd dus om dan te kijken met wie ik vlieg en of de vlucht volgeboekt is. Het maakt niet uit, vliegen moet ik toch wel. Vliegen in het hier en nu voelt super relaxt. De volgende vlucht is pas straks.

6. Energiebeschermers

De beleving van HSP’ers (hoogsensitief persoon) is compleet anders. Dat is geen onzin; het is al wetenschappelijk bewezen dat de hersenen van HSP’ers anders werken. Dat geldt voor ongeveer 20% van de mensen en ik ben toevallig een van hen. Zintuiglijke prikkels komen veel harder binnen; ik heb dat vooral met geluiden en scherpe geuren als parfum. Ook pik ik makkelijk de sfeer en emoties van anderen op. Ik voel heel goed aan wanneer iemand niet goed in zijn vel zit, maar het met een ‘masker’ probeert te verbergen. Ik prik zó door die façade heen. Het is een mooie eigenschap, maar soms is het moeilijk om ermee te dealen. Het is voor mij soms een opgave om onderscheid te maken tussen het gevoel van een ander en dat van mezelf! Om mijn aura te beschermen en mijn energielevel te bewaken, heb ik een aantal trucjes.

Het eerste is de letterlijke handeling van het ‘dichtritsen’ van mijn aura. Van boven mijn kruin tot aan mijn voeten op de grond. Dat doe ik vaak al wanneer ik thuis mijn uniform aan heb. Handelingen en woorden die het ondersteunen zijn heel krachtig en werken meteen. Instant begrenzing!

Het tweede is het dragen van edelstenen. Elke steen heeft bepaalde eigenschappen waardoor deze op zijn eigen golflengte ‘trilt’. Deze trilling beïnvloedt de aura van de drager op een positieve manier. Toermalijn, rookkwarts, amazoniet en labradoriet zijn de meest bekende energiebeschermers. Labradoriet is mijn ultieme favoriet. Met deze steen als hangertje aan mijn ketting op mijn borst voel ik me goed beschermd. Als tegenhanger (haha!) draag ik ook een rozenkwarts wat dieper in mijn decolleté, ter hoogte van mijn hart. Zo stel ik mij juist genoeg open om op een authentieke manier contact te maken met passagiers.

Het derde is Reiki; universele levensenergie die door je handen stroomt. Ik ben ruim 10 jaar geleden ingewijd voor Reiki 1 en 2. Ik kan zowel anderen als mezelf behandelen en daardoor is het een erg effectieve manier om mezelf weer op te laden. Dan doe ik niet vaak, only when ‘shit hit the fan’ en ik daarna echt helemaal op ben. Eigenlijk zou ik het vaker moeten doen, omdat het altijd heel goed voelt. Deze energie is gratis en onuitputtelijk. Het is er altijd voor me, het mag door me heen stromen en precies daarom mag ik het ook vaker ontvangen.

7. Persoonlijke aandacht

Ik heb de gewoonte ontwikkeld om met de drankjes slechts een passagier tegelijk te bedienen. Het remt me. De service op een haastige manier doen, vind ik niet leuk. Bovendien komen we daardoor ook niet sneller aan op de bestemming. It makes me focus much more too. Ik ga dan helemaal op in de passagier en kan dan veel beter op zijn of haar wensen inspelen. Aandacht maakt alles mooier, toch? Daar voelt iedereen zich goed bij.

8. ‘Me time’ op de route

En dan is op een gegeven moment de vlucht voorbij. Dan heb ik misschien wel tussen de 150 en 400 zielen voorbij zien (en voelen) komen. En dan ben ik moe en heb ik vaak de behoefte om me volledig terug te trekken. Om me in een coconnetje op mijn hotelkamer weer op te laden. Hoeveel tijd ik nodig heb, hangt volledig af van hoe ik me voel. Ik vind mijn collega’s meestal wel een voor een regelrechte toppers. Gezellig samen borrelen, winkelen en/of uit eten gaan doe ik tegenwoordig alleen wanneer mijn energielevel het toelaat. Zo niet, dan voel ik me er totaal niet schuldig over dat ik even mijn eigen plan trek en ze me de volgende dag pas weer bij het ontbijt zien. Na het verzorgen van de passagiers ben ik aan de beurt!

9. Water

Het menselijk lichaam bestaat voor het grootste gedeelte uit water. We komen uit het water van mama’s warme baarmoeder en hebben het nodig om onze inwendige reserves aan te vullen. Zonder is er, net als met ademen, geen leven mogelijk. Wat een magnitude!

Dit is wat water voor mij tijdens het reizen betekent; het zorgt ervoor dat ik niet uitdroog. De lucht in aan boord is verschrikkelijk droog. Als ik te weinig drink, krijg ik hoofdpijn en heb ik minder uithoudingsvermogen. Voldoende vocht in de vorm van water (ik kan dit prachtige woord niet vaak genoeg zeggen), thee, vruchtensap en met mate koffie houdt me alert. En ben je ook op de hoogte van de spirituele kracht ervan? Het vormt een eenheid met de elementen vuur, lucht, aarde en ether. Water heeft het vermogen om je zowel van binnen als van buiten te reinigen. Na een vlucht is er niets lekkerder dan een lange, warme douche. Wat niet meer nodig én energetisch niet van mij is, vloeit dan van me af het afvoerputje in.

10. Afstand

Weet je wat ontzettend bijzonder van mijn baan is, powervrouw? Het feit dat ik met 99,9% van de mensen die ik tijdens het vliegen ontmoet een goede verstandshouding heb. Ik bedoel daarmee zowel het contact met de passagiers als met mijn collega’s. Het is een synergie. Je versterkt elkaars goede eigenschappen waardoor het werk een genot wordt. Maar heel af en toe, die ene 0,1% van de tijd, is het soms helemaal mis. Heel soms heb je net die ene persoon die je met geen mogelijkheid tevreden kunt stellen. En als hij of zij onredelijk wordt en de kwestie uit de hand wil laten lopen door het persoonlijk te maken, rest er nog maar een ding; mezelf fysiek distantiëren. Het verlenen van service stopt wanneer mijn persoonlijke grens bereikt is. Dan spreek ik de laatste woorden uit ‘Sorry, ik kan u helaas niet helpen’ en dan loop ik weg. Ik wens hem of haar in gedachten al het beste toe, opdat zijn of haar probleem zich snel oplost. En dan… Focussen op al die andere mooie mensen aan boord!

En dit is hoe ik tijdens mijn werk als stewardess helemaal ‘Zen’ of zo ‘Zen’ mogelijk (❗️) blijf.

🌸

Plant that seed, make it grow and let it blossom…

 

Moederschap, Welzijn

Moederschap en HSP

Namasté godinnen,

Het was éigenlijk de bedoeling dat ik het eerst over andere onderwerpen dan het moederschap zou hebben , maar ik móest even eerst het volgende aankaarten…

Gisteren was het weer zo’n dag. Ik wilde van alles doen terwijl ik eigenlijk net zoveel uren als slaap te kort kom. Huishouden, administratie, kindjes voeden, verzorgen en knuffelen. Verplichtingen naar mijn gezin houden echt nooit op. Ben je net ergens klaar mee, begint de hele boel weer van voor af aan. Guys, ik ben nu zooo moe en heel erg overprikkeld. Op zulke dagen loop ik uit nood de hele dag in mijn slaaptunue rond. Voor de heer des huize, mijn eigen meneer Kaktus, is het als het even kan nationale pyjamadag in huis!

Sommige dagen doe ik met twee vingers in mijn neus, maar sommige zijn regelrecht desastreus. Het grappige is dat de meisjes, wanneer ik energetisch gezien op mijn tandvlees loop, het nodig vinden om bovengemiddeld vaak en hard van zich laten horen. De oudste van bijna drie jaar kletste gisteren ons de oren van het hoofd en de jongste van bijna zeven maanden heeft net haar schelle kopstem ontdekt. En man, wat een lawaai. Ik word soms echt gillend gek!

HSP, oftewel highly sensitive person, houdt onder andere in dat al je zintuigen van nature op scherp staan. Zintuigelijke prikkels komen veel harder binnen. Daarna heb je vaker en langer de tijd nodig om je weer op te laden. Geuren bijvoorbeeld, hebben een hele sterke uitwerking; ze gaan hand in hand met mooie en minder mooie herinneringen. En wat de één amper ruikt, kan de ander ontzettend irriteren en ervoor zorgen dat hij/zij zich wil terugtrekken in een veilige cocoon van etherische oliën. Of wierook. Of gewoon ijle lucht. De uitwerking van geuren is fascinerend.

Geluid is soms mijn vijand. Ik ben gek op muziek, maar voor mij zijn harde geluiden echt verschrikkelijk uitputtend. I eat my heart out met die opgroeiende, vocale borelingen in huis. Nowhere to run and nowhere to hide. Dat is op dit moment mijn realiteit als HSP’er én moeder. Ik raak dan best geïrriteerd en reageer vaker kortaf dan ik zou willen. Het liefst trek ik me terug op (en soms ook wel graag door) de wc. Even een paar minuutjes, tot de volgende ‘MAMAAAA’ zich aandient.

Mijn wijze ik weet heel goed hoe ik mij weer moet opladen. Lekker lang douchen, rustig koffie drinken, haken, barefoot walking in het bos, buikdansen, mediteren in de vorm van nidra yoga… echter, mijn mantra is tegenwoordig “Ik. Heb. Geen. Tijd”. Dat is een probleem.

Moeder worden was het mooiste wat me is overkomen, maar ook het meest vermoeiende, verloederende en frustrerende. Ik houd zielsveel van mijn energiezuigertjes, maar soms heb ik zelfs als ik daaa-gen vrij ben (ik werk parttime) meerdere breaks nodig. De hele dag bezig zijn met mensjes die lang niet altijd even dankbaar zijn, is lichamelijk, mentaal en soms zelfs spiritueel erg uitputtend. Ik probeer dus mijn oplaadmomenten te pakken wanneer het kan. Tijdens het gezamenlijke middagdutje van de meisjes is het huis gelukkig even helemaal stil en zen…

Of je nou wel moeder, HSP’er, beide bent of niet, jezelf weer opladen is ontzettend belangrijk. You can’t pour from an empty cup. Je kan niet weggeven wat je zelf niet hebt. En al helemaal niet als energetische dreinage bij jou veel sneller dan gemiddeld gaat.

Mede godin, ben jij zelf een HSP’er? Hoe zorg jij ervoor dat je er weer helemaal tegenaan kunt??? Misschien trek je je helemaal terug of maak je gebruik wel gebruik van edelstenen. Ik ben benieuwd. Let’s educate one another and be proud together…

Liefs,

Viv