Vrouwzijn

Zo bijzonder, de allereerste menstruatie

img_4662

Namasté godin,

Vorige week was er geen nieuwe blogpost omdat ik ‘even’ moest dealen met mijn uit de hand gelopen verkoudheid. Ik had koorts en de linkerkant van mijn gezicht had de vorm van een halve peer doordat mijn middenoorontsteking zich uitgebreid had naar de speekselklieren in mijn linkerwang. Ja au, dat deed verschrikkelijk zeer! Gelukkig zijn de pijn en de zwelling weg. Ondanks dat mijn linkeroor nog steeds potdicht zit, voel ik me wel al veel beter. Ik voel me goed genoeg om als vanouds een blogje te schrijven.

Ik schrijf echt graag over ‘vaginale zaken’. Ik vind het extra fijn om over menstrueren te praten wanneer het voor mezelf bijna zover is. Mijn cyclus nadert zijn einde. Dit onderwerp is een obsessie. Het doorbreken van mijn regels betekent het einde van de vervelende symptomen van mijn PMDD (premenstrueel dysfore syndroom). Er komt dan heel veel hormonale en emotionele spanning los. Ook haal ik weer normaal adem. “Hèhè… het is voorbij… What’s next?”, denk ik dan opgelucht. Mijn lichamelijke winter gaat over in een lente. Heerlijk. Echter, ik weet zeker dat er genoeg godinnen zijn die vinden dat de eerste druppel bloed symbool staat voor het begin van alle ELLENDE. Ik ben een mutant; I just love the mess!

Dit is een mooi moment om terug te gaan naar hoe het allemaal begon. Wanneer het allemaal begon. Toen je voor de allereerste keer met ‘de (bruin)rode vlek’ geconfronteerd werd. Hoe voelde je je? Hoe reageerde je? Was er iemand in de buurt om je bij te staan tijdens dit indrukwekkende moment? Welke ideeën heb jij daarna over menstrueren meegekregen?

Bij mij begon allemaal op een avond in januari in het jaar van 1996. Ik was amper twee maanden elf jaar oud en ging naar een verjaardagsfeestje van een vriendinnetje/buurmeisje. Wat een hele gezellige avond stijldansen had moeten worden, want dat was toen in de mode op de basisschool, viel in het water omdat ik vreselijke buikkrampen had. Ik zat tussen de dansjes door ineengedoken op een stoel. Mijn armen om mijn middeltje gevouwen, hopende dat de avond snel voorbij zou zijn. De dagen daarna had ik af en toe nog een krampje, tot die ene avond na het avondeten. Ik ging boven naar de wc voor de welbekende peristaltiek na het nuttigen van een grote maal. Broek omlaag en ik ging zitten. Toen ik omlaag keek, zag ik het; DE vlek in mijn meisjesondergoed. Ik schrok me de tandjes! Hup, broek weer omhoog, badkamer deur weer van het slot en ik rende zo snel als ik kon weer naar beneden. “Mama, mamaaaa! Je moet boven komen!”. Mijn moeder liep rustig achter me aan en zei “Ik weet het al… Je bent ongesteld geworden, hè?”. “Jaaaaa! Hoe weet je dat?”, vroeg ik haar erg verbaasd. “Nou…”, antwoorde ze. “…ik heb het al een paar dagen aan je onderbroekjes in de wasmand gezien. Het zat er al aan te komen”. Jakkes! Ze checkte mijn slipjes??? Zo genant, maar ik voelde me wel meteen heel erg begrepen. Ze nam me bij de hand en haalde een maandverbandje tevoorschijn. Diezelfde avond nog gaf ze me tijdens de afwas een preek dat ik vanaf nu voorzichtig met jongens moest zijn. Wel moederlief, heel leerzaam als je pas elf jaar oud bent…

Al gauw raakte ik gewend aan het idee dat ik niet meer zonder maandverbandjes in mijn jaszak de deur uit kon. En dat ik tijdens zwempartijtjes de kleinste tampon maar moest gebruiken. Mijn moeder gaf me ook instructies hoe ik zo subtiel mogelijk mezelf tijdens schooltijden kon verschonen. Het draaide allemaal om discretie. Het voelde heimelijk. Ik voelde me eenzaam omdat ik dacht dat ik enige was. Ik besloot op een dag na gymles in de kleedkamer een boekje open te doen bij mijn vrouwelijke klasgenoten. En het bleek dat ik niet de enige was. In de maanden na mijn eerste bloeding waren er meer klasgenootjes veranderd in piepjonge vrouwen. Een van hen was het zelfs al sinds haar negende! En zij had het zwaar. Ze vloeide zóveel dat ze tijdens de tweede of derde dag niet mee kon doen met gym. Dat verklaarde ineens waarom zij dan op de bank aan de kant de gymles uitzat. Met mijn openheid ging er een geheel nieuwe wereld voor me open. Er ontstond een hechte vriendinnengroep, een all women tribe, die elkaar zelfs af en toe met maandverbandjes uit de brand hielp. Ook werd de band met mijn beste vriendin veel hechter toen het voor haar in de zomervakantie van 1996 begon. Samen gingen we opzoek naar wat vrouwelijk nou eigenlijk inhield en kregen we beetje bij beetje een volwassenere kijk op het leven.

Bepaalde ideeën over en gebruiken omtrent het menstrueren verschillen per werelddeel, etniciteit en cultuur. Ik kan me nog herinneren dat mijn Surinaamse oma geld voor mij aan mijn vader meegaf om deze happening te vieren. Het is in Suriname gebruikelijk dat een meisje dan geld en/of sieraden krijgt. Dat vond ik toen al best bijzonder. Weet je, ik ben gek op symboliek. Ik heb twee dochters en zal daarom te zijner tijd een sieraad met een rode steen voor ze kopen zodat zij de transitie van meisje naar vrouw voor altijd kunnen koesteren. Als ik mezelf als uitgangspunt moet nemen, zou het voor de oudste over zeven à acht jaar al zover kunnen zijn!

Omdat ik zelf al ruim 23 jaar menstrueer, heb ik er ook al wat lessen over geleerd. Ik zou de volgende boodschappen aan mijn dochters én alle jonge meisjes willen meegeven.

Lieve mooie, menstruerende jongedame, ik wil dat jij weet dat…

  • menstruatie zelf niet vies is
  • het bij het vrouwzijn hoort
  • je lichaam zich gezond ontwikkelt
  • je cyclus de tijd nodig heeft om regelmatig(er) te worden
  • je altijd maandverbandjes bij me moet hebben
  • het niets is om je voor te schamen en je gewoon openlijk sanitaire middelen kunt kopen
  • je je op tijd moet verschonen!
  • je je vagina extra goed schoon moet houden (met water)
  • je het beste de eerste twee/drie dagen op een oude handdoek kan slapen
  • een pijnstiller slikken tegen de krampen oké is en je je niet hóeft te verbijten
  • je er met je vriendinnetjes gewoon over kunt praten als meisjes onder elkaar
  • het dé periode van de maand is om rust te nemen en extra goed voor jezelf te zorgen
  • je ook dan niets moet doen waar je geen zin in hebt
  • je jezelf met een extra’tje (iets lekkers) mag verwennen
  • het met de tijd ook leven kan scheppen (als je later kinderen wilt)

 Ik heb nog meer over menstruaties geschreven, lees What’s in a word: ben je ongesteld of menstrueer je???

🌸

Hoe is jouw herinnering aan je eerste menstruatie? Is menstrueren voor jou iets positiefs? Let’s educatie one another and be proud together!

 

 

Seksualiteit, Vrouwzijn

Mijn mening over dames van lichte zeden…

Ik ben me er van bewust dat er ook mannen van lichte zeden bestaan. Ook zou de ‘ontvanger’ zowel man als vrouw kunnen zijn. Maar omdat dit een blog voor vrouwen is, focus ik mij op de vrouwelijke ‘gever’…

Namasté godinnen,

Het is algemeen bekend dat dames van lichte zeden als erotische danseressen (stripteases), pornoactrices, webcamgirls en prostituées een slechte reputatie hebben. Vooral de laatste staat in de volkmond ook wel denigrerend bekend als ‘hoer’, een woord dat ook vaak gebruikt wordt voor vrouwen die zonder financiële compensatie (veel) wisselende seksuele contacten hebben of zich in een bepaalde kledingstijl steken. Ik wil graag (rood) licht werpen op dit onderwerp. Dit is hoe ík denk over godinnen die tegen betaling seksuele diensten aanbieden.

Ten eerste denk ik niet dat men, en met men bedoel ik zij die genadeloos oordelen, enig idee heeft waarom dit het oudste beroep ter wereld is. Dat komt omdat voor gezonde, geslachtsrijpe mensen het bevredigen van seksuele driften een van de levensbehoeften is. Zij die het tegen betaling aanbieden worden vaak met de nek aangekeken en verstoten naar de rand van de samenleving. Onterfd en publiekelijk vernederd. Let wel, aanbod is er puur door het feit dat er ook vraag naar is. Ik vind dat visuele stimuli als pornografie daarbij horen. Men zou, wanneer de seksuele nood hoog is en het lichaam schreeuwt om een snelle ontlading, daar eigenlijk eens bij stil moeten staan.

Ten tweede weet men niets, maar dan ook echt helemaal niets van deze vrouwen. We hebben geen idee van wat hun levensverhaal is en waarom zij in deze sector terechtgekomen zijn. Het is nog altijd niet te hopen dat ze het onder dwang van een pooier/loverboy doen of een verslaving proberen te bekostigen. Zelfs als het op vrijwillige basis gebeurt, kan de reden erachter nog steeds schrijnend zijn. Misschien betaalt ze er haar collegegeld mee omdat haar ouders het zich niet kunnen permitteren. Misschien is het op een gegeven moment wel de enige manier om snel hongerige mondjes te voeden. Krijgt men het dan nog steeds uit z’n bek om deze moedige en onzelfzuchtige vrouw een ‘hoer’ te noemen? Misschien wil ze met haar werk als escort wel een zeer lux en comfortabel leventje leiden. En wat als ze seks gewoon heel erg fijn vindt? Moet men ermee zitten dat ze zo slim is om er dan geld voor te vragen? Who would give a f*ck! Hoe dan ook, it’s none of your business.

Als laatste om men hopelijk voorgoed de mond te snoeren… Ongeacht de reden waarom ze dit pad gekozen heeft; het zegt echt helemaal niets over de persoon die ze in de essentie is. Het is een beroep. Daarnaast is ze een dochter en misschien ook wel een zus of een moeder. Jouw dochter, jouw zus of jouw moeder… Ze verdient net als iedereen compassie, respect en onvoorwaardelijke steun als ze uit dat wereldje stappen wil. Lelijke woorden zijn snel gezegd en een oordeel vellen is zó makkelijk. Ze zou van binnen een van de meest spirituele personen op aarde kunnen zijn terwijl men, die zich naar de buitenwereld als gelovig profileert, misschien wel de meeste ‘dirty little secrets’ heeft. Hypocriet dat je bent! Als je met één vinger wijst, wijzen er drie naar jezelf.

Het lichaam is slechts een aardse omhulsel. Ik denk dat de ziel ten alle tijden vrij, onschendbaar en buitengewoon prachtig is!

Please free a girl❣️

Let’s educate one another and be proud togetger! So plant that seed, let it grow and make it blossom.

Overig, Welzijn

🎉’Wij godinnen’ bestaat een maand!

“Your vibe attracts your tribe” – Ralph Smart (Infinite waters)

Namasté godinnen,

Vandaag is het precies een maand geleden dat ik mijn eerste blogpost op ‘Wij godinnen’ plaatste! Deze maand heeft veel goeds gebracht. Het was er een vol mooie ingevingen, likes, nieuwe volgers en lovende kritieken. Hartelijk dank voor alle steun! Het betekent ontzettend veel voor me dat wat ik over het vrouwzijn deel resoneert met jullie!

Mijn doel is om samen zoveel mogelijk andere powervrouwen te bereiken en ons bewustzijn te vergroten. Dus, hebben jullie onderwerpen waarover ik absoluut moet schrijven? Laat het me dan weten. Dat wat ons evolueert en taboes doorbreekt mag niet onbesproken blijven. Kennen jullie misschien een andere godin die fantastisch kan schrijven? Breng haar dan alsjeblieft met me in contact. Deze blog mag ook haar klankbord zijn.

Jullie zijn mooi, sterk en de reden waarom de mensheid blijft bestaan. Nogmaals bedankt!

Heel veel liefs,

Vivian

Let’s educate one another and be proud together! So plant that seed, make it grow and let it blossom.

Mannen, Relaties

Pro-vrouw betekent niet anti-man!

Namasté godinnen én goden,

Er zijn zoveel dingen die ik gezegd heb en nog wil zeggen. Een van die dingen is een, voor mij, erg belangrijke boodschap.

Pro-vrouw betekent absoluut niet dat ik anti-man ben. Ik houd van mannen, “mijn” mannen om precies te zijn. Ik heb het over alle mannen die een rol in mijn leven spelen, hebben gespeeld en gaan spelen. Het kan zo simpel zijn als een paar sterke handen die een potje doperwten voor me openen. Man en vrouw zijn als licht en donker, yin en yang. Ze bestaan simpelweg niet zonder elkaar. Ongeacht je geaardheid.

Achter een sterke vrouw staat op een of andere manier ook een sterke man. Voor mij twee in het bijzonder; mijn vader en mijn partner. I wouldn’t want to live without them any day soon. Ik kan met recht zeggen dat ik ze nodig heb. Zonder hen was ik niet de vrouw geweest die ik vandaag ben. Thank you!

Dus mannen, of je nou een opa, vader, zoon, broer, oom, neef, leraar, buurjongen of wat dank ook bent… Heb alle vrouwen en vrouwen in spé in je leven lief. Bescherm en steun ze met alles wat je hebt. Plant that seed, make it grow and let it blossom.

Laten wij godinnen zeer (veer)krachtige vrouwen zijn, zonder onze prachtige goden af te vallen. We hebben elkaar nodig. Sterker nog, we bestaan dankzij elkaar.

Let’s educate one another and be proud together!

Vrouwzijn, Welzijn

Gun jij een andere vrouw haar schoonheid?

Namasté godinnen,

Beauty is the eye of the beholder. Het allerbelangrijkste is dat iedereen, ongeacht geslacht, huidskleur, postuur, seksuele geaardheid, leeftijd of sociaal-economische achtergrond respect verdient. De situatie die ik hieronder omschrijf is fictief en slechts een voorbeeld.

Herkennen jullie dit? Je zit samen met een vriendin gezellig op een terrasje in de stad. En dan gebeurt het volgende; er loopt een vrouw voorbij. Ze is echt een prachtige verschijning met een paar benen waar geen eind aan lijkt te komen. Gehuld in een korte wikkeljurk om haar wespentaille en elegant voortbewegend op knalrode stiletto’s. Jij kijkt, je vriendin kijkt. Sterker nog, het hele terras volgt deze zelfverzekerde dame met hun ogen. ‘Oh wauw…’, komt er verwonderd uit de mond van je tafelgenote. ‘…kon ik maar op zulke hakken lopen’, vervolgt ze. Er bekruipt je een zeer onaangenaam gevoel. Je ogen worden spleetjes en je kaakspieren spannen zich aan. Het enige wat jij een soort van binnensmonds maar wel luid genoeg kunt murmelen is ‘Wat een bitch… Ze denkt zeker dat ze heel wat is. Lelijke trol’.

Ho! Rewind and pause. Wat is hier aan het gebeuren? Waarom denken en zeggen wij vrouwen soms zoveel lelijke dingen over een vrouw die zich bewust is van haar lichamelijke pluspunten en deze weet te etaleren? Wat geeft ons het recht om haar zo neer te sabelen? Wat zegt dat eigenlijk over onszelf?

Ik heb me er eerlijk gezegd in het verleden ook aan schuldig gemaakt. Weliswaar in een andere setting en wat mij triggerde waren misschien geen eindeloos lange benen op stiletto’s maar bijvoorbeeld een voluptueuze decolleté. Het was een cover-up voor mijn eigen onzekerheden. Ik voelde me als het ware geïntimideerd door haar schoonheid en werd me dan pijnlijk bewust van alles wat ik absoluut niet mooi vond aan mezelf. Een kat in het nauw maakt vreemde sprongen. Klauwen komen dan tevoorschijn en attack! Het zei alles over mij en helemaal niets over de dame in kwestie. Door haar te kleineren, kleineerde ik eigenlijk vooral mezelf. Au! Waarom zou ik mezelf zo kwellen? Dat verdien ik niet.

Tijdens mijn spirituele zoektocht groeide met de jaren mijn gevoel van eigenwaarde en kreeg ik meer zelfrespect. Toen ik me bewust werd van mijn eigen schoonheden en al mijn tekortkomingen accepteerde, verdwenen die jaloerse gevoelens als sneeuw voor de zon. Mijn nieuwe motto werd ‘If you have it flaunt it!’. Het doet mij geen pijn meer om de schoonheid van een andere vrouw te (h)erkennen. Ik gun het haar. Als wij godinnen andere godinnen laten schijnen, schijnen we stiekem met ze mee. Voelt dat uiteindelijk niet veel beter? Ja, heerlijk!

Hoe zit het met jou? Ga eens even diep naar binnen… Gun jij een andere vrouw haar schoonheid? Let’s educate one another and be proud together!