Moederschap, Spiritualiteit, Welzijn

Het yin en yang der moederschap: deel 3

Namasté godin,

Ja je ziet het goed én je leest het goed. Dit plaatje heb je eerder gezin en deze titel ook! Sommige aspecten van het leven gaan in cirkeltjes, toch? En zo dus het bloggen ook.

De reden waarom ik een deel drie schrijf van Het yin en yang der moederschap is een gesprek die ik gisteren met een powervrouw had die hele dicht bij me staat. Ze bevond zich in een staat van frustratie en totale wanhoop toen ze zich veilig achtte om haar hart bij mij te luchten.

Zij en haar partner hebben talloze IVF pogingen doorstaan en heel veel teleurstellingen te boven moeten komen. En toen eindelijk, na al die jaren, een levensvatbare zwangerschap die voorbij die ene fase van zoveel weken mocht gaan waar het steeds weer fout ging. Een prachtig en gezond kindje in hun armen! Hun grootste wens was eindelijk in vervulling gegaan. Het leven kon vanaf nu alleen maar beter worden!

De eerste nacht thuis. Pijnlijke hechtingen, kanonnen van borsten door stuwing, niet langer dan twee uur aaneen kunnen slapen, baby die al last van krampjes lijkt te hebben, de eenzaamheid overdag omdat je partner weer aan de slag moet… Help! Het leven ziet er ineens anders uit dan je je van tevoren bedacht had. Anders dan de luierreclames op tv met kirrende baby’s en trotse moeders. Glimlacht zij nou wel breeduit wanneer ze op haar knieën met een luier in haar handen achter haar kindje aan kruipt die op zijn of haar rug over de vloer achteruit schuift omdat hij of zij overduidelijk geen schone luier aan wilt… Stel je dat nou eens in real life voor. In het geval van een explosieve poepluier die partnerlief toevallig niet geroken heeft als je een partner hebt. Poep op je handen, poep op AL vijf luierdoekjes en, in het geval van de luierreclame, ook op de vloer! Dag in dag uit. Week in week uit. Misschien wel jaar in jaar uit als je kinderen elkaar wat sneller opvolgen. Would you be smiling all day every day? Nee, ik denk het ook niet.

Ik begreep de strijd van deze lieve moeder. Ik voelde haar teleurstelling over hoe zwaar het moederschap in sommige fases is. Ook voelde ik haar schaamte over het feit dat ze kampt met moeilijke aspecten van het ouderschap en de emoties die de ervaring in haar losmaakt. Zeker omdat ze er zo lang op heeft moeten wachten voordat ze moeder mocht worden. Vrouw, ik beaam alles wat je zo openhartig zegt. Ik heb haar op het hart gedrukt dat…

  1. … het moederschap soms inderdaad loodzwaar is. Als vrouw schenk je je kinderen de wereld, maar soms zuigen ze gewoon geheel onbedoeld het leven uit je. Punt.
  2. … ze niet de enige vrouw is die het af en toe loodzwaar vindt
  3. … ze zich absoluut niet schuldig hoeft te voelen over het feit dat ze soms flink baalt
  4. … ik heb echt heel moedig van haar vind dat ze hierover praat, want praten lucht op en breekt het hardnekkige taboe dat het ZOGENAAMD altijd leuk is
  5. … liefde en dankbaarheid naast moeilijke emoties over het moederschap kunnen en mogen bestaan
  6. … ze sommige (wat lastigere) levensfases van haar kind als het ware moet uitzitten. Rustig in en uit ademen. Prikkende tranen gewoon laten stromen wanneer die zich aandienen. En als het echt niet meer gaat, vragen om (professionele) hulp, want om hulp vragen is geen teken van zwakte (!). It takes a village to raise a child so create your own village. Last but not least; zichzelf ontspanning in de vorm van een hobby of activiteit buiten de deur gunnen zodat ze zich weer helemaal kan opladen
  7. Het is een fase. Het is een fase. Het is een fase
  8. … ze een verdomd goede moeder is omdat ze zich met enig regelmaat afvraagt of ze het wel goed doet!

In blogposts Het yin en yang der moederschap en Het yin en yang der moederschap: lieve woorden schreef ik er al zeer openhartig over. Moeder worden is prachtig, maar dat waar je licht op schijnt krijgt ook een schaduw. Dat geldt voor alles in het leven. Je kunt niet volledig van het smaakpalet des levens genieten als je niet bereid ook de bitters te proeven. Hoe kun je het zoete nou ten volle waarderen als je nog nooit het zure geproefd hebt? Alles samen vormt yin en yang. Het ene bestaat gewoon niet zonder het andere.

Lieve vrouw, pas alle punten, genaamd GENADE, ook toe op jezelf. Wees in de befaamde tropenjaren vooral je eigen beste vriendin! Je doet wat je kunt en dat is best veel… Als vandaag alles lijkt te mislukken, weet dan dat er morgen weer een nieuwe dag is.

🌸

Let’s educate one another and be proud together! Plant that seed, make it grow and let it blossom…

Lichaamsverzorging, Lifestyle, Vrouwzijn, Welzijn

Vrouwen helpen vrouwen

Namasté godin,

Help mee de Menstruatie Armoede en -Schaamte te bestrijden ~ Mandy Ronda

Wie mij goed kent, weer dat ik me geen blad voor de mond neem wanneer het om vrouwenzaken gaat. Vrouw zijn is werkelijk fantastisch, het komt met heel veel superkrachten zoals kinderen dragen, baren en moedermelk produceren. Hoe bijzonder is het dat we maandelijks bloeden zonder dood te gaan! Die tijd van de maand herinnert ons eraan om dan even gas terug te nemen en ons te omringen met alles wat het vloeien zo vloeiend mogelijk laat verlopen. Toch? Vanzelfsprekend zou je denken, maar helaas geldt dat niet voor alle vrouwen.

Voor nog teveel lieve zusters is menstrueren iets wat er als het ware gewoon niet mag zijn. Iets was heel veel stress oplevert. In sommige derdewereldlanden worden vrouwen gemeden als de pest wanneer die periode van de maand zich openbaart. Er is geen geld en geen geld betekent geen maandverband of tampons. Iedereen kan raden wat dat ook betekent; doorlekken, bevlekte onderkleding en dus geen school en niet meedraaien in de samenleving. Gevolg; neerwaardse spiraal van schaamte en armoede. Deze meisjes en vrouwen komen gewoon niet vooruit. Hoe ver zou jij in het leven komen als je zo’n drie maanden school per jaar moest missen?

Bovenstaande scenario lijkt heel ver van ons bed, toch powervrouwen? Schijn bedriegt. Armoede is overal ter wereld alles verwoestend. Genoeg vrouwen in onze, naar verluidt welvarende, samenleving hebben geen geld hebben voor sanitaire producten. Ja, je leest het goed! Denk aan onze zusters die steun krijgen van instanties als de Voedselbank. Denk aan onze zusters die dakloos zijn, in een asielzoekerscentrum wonen. Zo tergend, zo verdrietig. Dit mag niet.

Mandy Ronda is een van de vele godinnen die zich hiervoor hard maakt. Een paar dagen geleden was zij bij 5uur Live om het bewustzijn te vergroten. Ze vraagt om onze hulp.

“Deze kwetsbare groepen hebben last van een dubbel taboe: menstruatie en armoede. Ze behelpen zich met kranten, oude doeken, sokken of zelfs plastic zakjes. Dat kán natuurlijk niet. Elke vrouw verdient het om waardig en hygiënisch te kunnen menstrueren.

Daarom ben ik een inzameling begonnen! En wel van de producten die vrouwen in huis hebben liggen en toch niet meer gebruiken omdat ze niet meer menstrueren of zijn overgestapt op een ander product of merk. Menstruele producten zijn namelijk een basisbehoefte en geen luxe, maar het is ook zonde ze onnodig weg te gooien #reducewaste

Vaak durven deze vrouwen niet om producten te vragen bij de leiding, zeker niet bij mannelijke begeleiders. Daarom vul ik toilettasjes met voldoende producten voor een cyclus, die individueel discreet afgegeven kunnen worden. Het geheel overhandig ik als een mooi pakket aan o.a. de dak- en thuislozenopvang en de vrouwenopvang in Almere.

Wil je ook een steentje bijdragen? Stuur me dan een mailtje naar periodpoverty@mandyronda.com”

Wauw, wat een mooie actie. Ze benadrukt dat ook jij zo’n actie voor dames in jouw omgeving kunt opstarten. Wellicht kunnen de Voedselbank, het Leger des Heils, AZC en zelfs middelbare scholen bij jou in de buurt (extra) sanitaire producten gebruiken. Bel of mail van tevoren om te checken of ze er nood aan hebben.

Names Mandy Ronda en alle andere godinnen, waar ook ter wereld, hartelijk dank❣️

🌸

Let’s educate one another and be proud together. Plant that seed, make it grow and let it blossom…

Pink ribbon, Vrouwzijn

Pink ribbon: oktober in ‘t roze!

Namasté godin,

Long time no see! Ik hoop dat het goed met je gaat🙏🏾.

We leven ondertussen al ruim een week in de maand oktober. De maand van grote transitie van de natuur (tenminste, als de ‘jouw’ land of werelddeel zich in vier seizoenen uit) én Pink Ribbon. Het is de perfecte tijd om extra stil te staan bij de gezondheid van borsten.

Omdat ik mij zelf in een periode van grote transitie bevind, ben ik even niet in de gelegenheid om geheel nieuwe blogs te genereren (yep, weer die befaamde writers block, haha!). Wat ik natuurlijk wel kan doen is een lijstje samenstellen met de blogposts die ik vorig jaar over dit onderwerp geschreven heb.

Pink ribbon: let’s celebrate boobs!

Pink ribbon challenge: draag heel oktober dagelijks een roze item!

Pink ribbon: Hoe onderzoek je je eigen borsten?

Pink ribbon: Zijn jij en jouw borsten boezemvriendinnetjes?

Pink ribbon: 80% van de vrouwen draagt de verkeerde maat beha!

Pink ribbon: schaamte voor blote borsten en harde tepels

Enjoy reading, enjoy your boobs powervrouw! Pink ribbon

🌸

Let’s educate one another and be proud together! So plant that seed, make it grow and let it blossom…

 

 

 

 

Mannen, Relaties, Seksualiteit, Spiritualiteit, Vrouwzijn, Welzijn

Eenheid: mannelijke en vrouwelijke energie

With men we have everything. Without women we have nothing ~ Vivian Alicia

Namasté godin,

Ik schrijf deze blogpost vanuit mijn hotelkamer in New Delhi, India. Het is een rustige dag voor me; ik heb lekker ontbeten tijdens de locale lunchtijd en zit nu heerlijk onder de dekens op bed. Heaven it is. Even tijd voor mezelf en tijd om over het leven na te denken. Ik ben gek op filosoferen met mezelf!

Deze TedX uitzending van feministe Kaouthar Darmoni op Youtube heeft bij mij heel wat teweeg gebracht. Het heeft me aan het denken gezet over de fenomenen mannelijke en vrouwelijke energie. Over dat het inderdaad niet zo zwart-wit is als de maatschappij ons wel wil laten geloven; dat bepaalde eigenschappen bij bepaalde seksen horen.

Even een disclaimer zoals in mijn blogpost Pro-vrouw betekent niet anti-man!… Dat ik het vrouwzijn graag promoot, wil niet zeggen dat ik tegen mannen ben. Sterker nog, ik vind mannen prachtig! Net zo mooi als dat ik vrouwen vind. I guess i just really love humans, lol. Check dit even; ik voel heel sterk dat zowel mannen als vrouwen beide energieën in zich hebben en het op hun eigen manier kunnen toepassen. Hij kan haar dan wel met heel veel daadkracht “veroverd” hebben, maar dan wel ineens met zijn vrouwelijke energie voor haar willen zorgen. En zoals zij zich bijna weerloos door hem laat dragen (zowel letterlijk als figuurlijk), kan zij hem net zo goed midden in het seksuele spel als een man bestijgen én zeer krachtig berijden. Oef. Voel je wat ik bedoel?

Wat ik beschrijf gebeurt ook in homoseksuele relaties. Tegengestelde energieën hebben we allemaal in ons. Ze vloeien als een lemniscaat, oftewel het symbool van infinity, mooi in elkaar over vanuit hetzelfde middelpunt. Heel mooi en zeer universeel.

Verandering in de wereld begint bij onszelf, lieve vrouw. Hoe wij in de wereld staan geven we door aan onze kinderen; dochters én zonen. Het een is niet beter dan het andere. Het een bestaat niet zonder het andere; we vormen in feite gewoon een symbiotische eenheid. Zowel het vrouwelijke als het mannelijke is nodig om goed in balans te blijven. Door deze belangrijke boodschap onstond er in mijn zee van gedachten een quote die ik bij deze claim als van mezelf. “With men we have everything. Without women we have nothing”.

Foto credits: omtimes.com

🌸

Plant that seed, make it grow and let it blossom…

Moederschap, Spiritualiteit, Welzijn

Het yin en yang der moederschap

Raising kids is part joy and part guerilla warfare ~ Ed Asner

Namasté godin,

Dit is even een uitzondering omdat ik normaal alleen op woensdag een blogje schrijf, maar ik moet zeer dringend iets kwijt. Vandaag blijkt alweer zo’n dag te zijn. Ik moet, zo kort voor moederdag, wat frustraties van me afschrijven opdat het snel wat dragelijker wordt.

Helaas zijn er vele volwassenen met en zonder kinderen die absoluut niet schromen om op sociale media of recht in je gezicht een oordeel te vellen wanneer ouders, vaak moeders, in het openbaar even geen grip op hun kroost hebben. Of wanneer ze kwetsbaar én moedig tegelijk durven te zijn om een boekje open te doen over het ouderschap. Dat het soms (of eigenlijk best vaak) vies tegenvalt. “Schande! Hoe kun je? Weet je wel dat er ook mensen zijn die helemaal geen kinderen kunnen krijgen? Foei, slechte moeder die je bent!”.

Op zulke momenten denk ik heel eerlijk gezegd “Shut the *piep* up!”. Echt. Ik weet zulke gedachten niet vriendelijk en niet zen zijn. Ook niet holistisch ingesteld en zeker niet spiritueel. Mijn moederhart baalt dan gewoon extra van de situatie. Er me helemaal niets van aantrekken kan ik niet; ik heb geen hart van steen. Zulke mensen zijn de reden waarom het zo moeilijk is en blijft om over de duistere kant van het ouderschap te praten. Waarom het één grote taboe blijft. En praten lucht zo ontzettend op, hè. Please, wees juist de respectvolle steun en liefdevolle vragenbaak van een jonge ouder in nood. Schud niet meteen met de terechtwijzende vinger en laat die kritische, alwetende, afkeurende blik achterwege. Het helpt ons gewoon niet vooruit. Laten we er alsjeblieft gewoon duidelijk en eerlijk over zijn dat niet alles in het leven altijd leuk is. Waarom moet dat ineens compleet anders zijn wanneer het gaat over de opvoeding van kinderen?

Ik ben sinds ik voor het eerst zwanger werd en uiteindelijk moeder werd nog nooit zo verheugd, blij en gelukkig geweest. Ik ben een dankbaar mens en voel me bevoorrecht dat ik twee gezonde kinderen heb mogen krijgen. Zwanger zijn is een best mooie ervaring. En wat is het heerlijk om te zien hoe enthousiast mijn kindjes zijn als ik weer thuis kom van een paar dagen vliegen. En zo schattig de korte armpjes en plakkerige handjes om je nek! Maar hé, alles heeft een keerzijde. Sinds het moederschap ben ik OOK nog nooit zo moe, gefrustreerd en ongelukkig tegelijk geweest. Erewoord, ik maak geen grapjes! Er is sprake van yin en yang. Licht en donker. Water en vuur. Het bestaat niet zonder elkaar. Als je voor het krijgen van kinderen kiest, kies meteen ook voor ‘the full package’. De lusten én de lasten.

Wanneer ik weer midden in de arena sta en het dagelijkse leven even op een slagveld lijkt, wordt het me soms eventjes teveel. Ik raak gefrustreerd en raak dan ook wel eens mijn geduld kwijt. Laat ik dat even ‘verbal vomit’ noemen. Ik ben er niet trots op dat ik af en toe scheld als een bootwerker en de volume van mijn stembanden glazen kunnen doen breken.

Balen, balen, balen dat ik op zulke momenten heel ver afwijk van de moeder die ik eigenlijk wil zijn! Ik kan het niet perfect doen omdat ik gewoon niet perfect ben. Het gros van de tijd doe ik het wél heel goed. Deze schepsels halen namelijk ook het beste in me naar boven. Je gaat best ver voor het welzijn van je kleintjes. Maar als ze te ver mijn grens over gaan, halen ze ook het slechtste in me naar boven. En wanneer ik me geen raad meer weet en wanhoop zijn intrede maakt, gaan soms zelfs de waterlanders open. Dan breek ik en moet ik gewoon huilen. Ik ben ook maar een mens. Ik ben een simpele ziel die niet altijd kan blijven lachen.

Het is een marathon waarbij de finish zich steeds verplaatst. Net wanneer je denkt dat je het allemaal onder controle hebt, besluit je kind het volledig anders te doen. Ze komen niet met een handleiding en geen enkele, bestaande handleiding is een ‘one size fits all’ voor alle ouders. Een mal waar je kind in past. De ene dag heb ik het gevoel dat best het goed ging en ik echt een verschil heb kunnen maken. De andere dag voelt het als een bijna onmogelijke en vooral ondankbare klus. Help. Genade.

Professionals zeggen dat het eigenlijk een compliment is als je kind de strijd met je aangaat. Ze schijnen het namelijk alleen te doen bij wie zij zich volledig op hun gemak voelen. Dat biedt perspectief na de zoveelste driftbui, alleen heb je er in de storm even geen klap aan. De frequentie en intensiteit van zo’n moment verandert er niet door. Je hebt het maar te doorstaan. Het is zó moeilijk als je meerdere keer per dag aan volledige stagnatie blootgesteld wordt.

Jasmijn, werk nou eens mee. Gewoon, omdat ik het je vraag. Ik heb geen zin om constant met een driejarige te moeten onderhandelen. Je maakt het voor zowel mij als jezelf zo ontzettend moeilijk. We zijn veel sneller gedoucht, aangekleed en de deur uit als je je kont niet steeds tegen de krib gooit!

Jade, wanneer ga je nu eindelijk eens doorslapen? Ik ben zoooooooo moe! En wat is nou eigenlijk het probleem als je een schone luier omkrijgt. Dat geschreeuw en getrap. Jij huilt vaak, hard en bijna de he-le dag. We mogen je gewoon niet neerzetten en loslaten. Ik hoop dat je snel meer gaat praten en ons kunt uitleggen wat je precies van ons nodig hebt. Enne, mijn tepels zijn geen radioknopjes. Je hebt trouwens ook een speen…

It takes a village to raise a child

Dat weet ik. We hebben vandaag de dag helaas geen hele village achter ons staan. Ik heb alleen mijn partner, die ook verschrikkelijk z’n best doet, en onze ouders die af en toe bijspringen. En goede vrienden bij wie we gewoon eerlijk kunnen zijn. Nu nog al die volwassenen die ons respectvolle steun bieden en een liefdevolle vragenbaak voor ons zijn. Geen terechtwijzende vingers en kritische, alwetende, afkeurende blikken. Lauter begrip en eerlijkheid die alles taboes doorbreken.

Hèhè, dat lucht op! Mijn hart heeft gesproken. Goed, nu wil ik in een vervolg op deze blog een en ander rectificeren met wat bemoedigende woorden. Speciaal voor mijn medegodinnen in verschillende fases van hun vrouwenleven. Wordt vervolgd.

🌸

Let’s educate one another and be proud together!