Lichaamsverzorging, Lifestyle, Vrouwzijn, Welzijn

Vrouwen helpen vrouwen

Namasté godin,

Help mee de Menstruatie Armoede en -Schaamte te bestrijden ~ Mandy Ronda

Wie mij goed kent, weer dat ik me geen blad voor de mond neem wanneer het om vrouwenzaken gaat. Vrouw zijn is werkelijk fantastisch, het komt met heel veel superkrachten zoals kinderen dragen, baren en moedermelk produceren. Hoe bijzonder is het dat we maandelijks bloeden zonder dood te gaan! Die tijd van de maand herinnert ons eraan om dan even gas terug te nemen en ons te omringen met alles wat het vloeien zo vloeiend mogelijk laat verlopen. Toch? Vanzelfsprekend zou je denken, maar helaas geldt dat niet voor alle vrouwen.

Voor nog teveel lieve zusters is menstrueren iets wat er als het ware gewoon niet mag zijn. Iets was heel veel stress oplevert. In sommige derdewereldlanden worden vrouwen gemeden als de pest wanneer die periode van de maand zich openbaart. Er is geen geld en geen geld betekent geen maandverband of tampons. Iedereen kan raden wat dat ook betekent; doorlekken, bevlekte onderkleding en dus geen school en niet meedraaien in de samenleving. Gevolg; neerwaardse spiraal van schaamte en armoede. Deze meisjes en vrouwen komen gewoon niet vooruit. Hoe ver zou jij in het leven komen als je zo’n drie maanden school per jaar moest missen?

Bovenstaande scenario lijkt heel ver van ons bed, toch powervrouwen? Schijn bedriegt. Armoede is overal ter wereld alles verwoestend. Genoeg vrouwen in onze, naar verluidt welvarende, samenleving hebben geen geld hebben voor sanitaire producten. Ja, je leest het goed! Denk aan onze zusters die steun krijgen van instanties als de Voedselbank. Denk aan onze zusters die dakloos zijn, in een asielzoekerscentrum wonen. Zo tergend, zo verdrietig. Dit mag niet.

Mandy Ronda is een van de vele godinnen die zich hiervoor hard maakt. Een paar dagen geleden was zij bij 5uur Live om het bewustzijn te vergroten. Ze vraagt om onze hulp.

“Deze kwetsbare groepen hebben last van een dubbel taboe: menstruatie en armoede. Ze behelpen zich met kranten, oude doeken, sokken of zelfs plastic zakjes. Dat kán natuurlijk niet. Elke vrouw verdient het om waardig en hygiënisch te kunnen menstrueren.

Daarom ben ik een inzameling begonnen! En wel van de producten die vrouwen in huis hebben liggen en toch niet meer gebruiken omdat ze niet meer menstrueren of zijn overgestapt op een ander product of merk. Menstruele producten zijn namelijk een basisbehoefte en geen luxe, maar het is ook zonde ze onnodig weg te gooien #reducewaste

Vaak durven deze vrouwen niet om producten te vragen bij de leiding, zeker niet bij mannelijke begeleiders. Daarom vul ik toilettasjes met voldoende producten voor een cyclus, die individueel discreet afgegeven kunnen worden. Het geheel overhandig ik als een mooi pakket aan o.a. de dak- en thuislozenopvang en de vrouwenopvang in Almere.

Wil je ook een steentje bijdragen? Stuur me dan een mailtje naar periodpoverty@mandyronda.com”

Wauw, wat een mooie actie. Ze benadrukt dat ook jij zo’n actie voor dames in jouw omgeving kunt opstarten. Wellicht kunnen de Voedselbank, het Leger des Heils, AZC en zelfs middelbare scholen bij jou in de buurt (extra) sanitaire producten gebruiken. Bel of mail van tevoren om te checken of ze er nood aan hebben.

Names Mandy Ronda en alle andere godinnen, waar ook ter wereld, hartelijk dank❣️

🌸

Let’s educate one another and be proud together. Plant that seed, make it grow and let it blossom…

Pink ribbon, Spiritualiteit, Vrouwzijn

Pink ribbon: mooie maand

Namasté godin,

Oktober, de maand van onder andere Pink Ribbon, is bijna om. Het was een intense doch mooie maand voor mij. Herfst is een periode van transitie en de nieuwe maan versterkte alles nog meer. Ik heb het gevoeld. Ik heb het vervloekt. Sommige dingen kwamen tot een eind, maar een einde betekent ook weer een nieuw begin. Dankbaarheid ten top!

Massageboudoir

Ik had nooit gedacht dat mijn massasalon aan huis zo’n ontzettend succes zou worden! Ik heb heel veel powervrouwen mogen verwelkomen en masseren. Wat voel ik een respect van hen die zich volledig blootgeven en mij hun prachtige lijf aan mij toevertrouwen… Door hen stel ik mij ook makkelijker open en heel ik met hen delen van mezelf. Dank jullie wel!

Borstvoeding

Gisteren heb ik geheel bewust mijn jongste dochter Jade voor het laatst borstvoeding gegeven. It was a bittersweet moment… Ik heb een foto gemaakt van die bruine puppy oogjes. Schuldgevoelens… Haar zus heeft namelijk 3 jaar en 7 maanden bij me mogen drinken. Mijn doel was eigenlijk om de WHO standaards van twee jaar te halen, maar mijn lijf geeft al een paar maanden aan dat het welletjes geweest is. Ze is moe. Ik ben moe en ik wil eigenlijk heel graag mijn lijf terug. Ik heb het zo goed gedaan! Ik ben echt heel trots op mezelf met 4 jaar nonstop voeden. Jade riep al een tijdje na een paar keer sabbelen ‘tietie op’, dus was gisteren het juiste moment om deze fase in mijn leven als moeder af te sluiten. Lieve borsten, lieve tieties, heel erg bedankt voor al die liters moedermelk!

Ceremonie

Ik bereid mij al weken voor op mijn volgende ceremonie met het plantmedicijn. De afgelopen dagen leef ik op sappen, soepen en meditatie zodat ik zo open en schoon mogelijk aan het proces begin. Morgen ga ik op ‘reis’. Afgelopen ceremonies hebben mij al zoveel moois gebracht; ik vertrouw er op dat Zij me morgen weer geeft wat ik nodig heb. Dank je wel dat ik daar weer bij mag zijn!

De komende tijd zal ik veel bezig zijn met het integreren van de lessen/boodschappen van mijn ceremoniële reis én met de reeds geplande massageafspraken. Bovendien geniet ik nu van mijn vakantie… Lieve powervrouw, vergeet niet regelmatig je borsten te onderzoeken, houd je taai en tot over een tijdje.

Liefs,

Vivian

🌸

Plant that seed, make it grow and let it blossom…

Pink ribbon, Vrouwzijn, Welzijn

Pink ribbon: borstimplantaten, zou ik het weer gedaan hebben?

Namasté godin,

Ik ga meteen met de deur in huis vallen. Nee. Nee, nee, nee en nog eens NEE! Ik leg uit waarom.

De keuze, die ik eind 2012 genomen had, om borstimplantaten te nemen was vrij snel gemaakt. De tijd vanaf het adviserende consult met de chirurg tot de dag van de operatie was nog geen drie weken! Omdat ik het geld had, een aanzienlijk bedrag om heel eerlijk te zijn, was het allemaal zo geregeld. Ik had achteraf gezien liever genoeg zelfvertrouwen gehad…

Mijn abrupte keuze was het gevolg van dat ik compleet gehavend uit een vorige relatie kwam. Een best toxische om heel precies te zijn. We presteerden het om in drie jaar tijd herhaaldelijk het allerslechtste in elkaar naar boven te halen. De mooie momenten konden op een gegeven moment de slechte niet meer compenseren. Na herhaaldelijke kleineringen en bedreigingen van zijn kant (met als gevolg twee keer aangifte doen van mijn kant) was ik er helemaal klaar mee. Ik realiseerde me dat ik al zijn shit niet verdiende en besloot daarom voorgoed een punt achter de relatie te zetten. Het onkruidzaadje was echter wel gezaaid.

Ik was al jaren niet tevreden over mijn boezem. Ik vond mijn borsten te klein en te slap. Zijn lelijke opmerkingen over zijn vele wulpse exen wakkerden mijn al bestaande minderwaardigheidscomplex flink aan en gaven mij dus dé drive om het gewoon te doen. Niet voor hem, maar voor mezelf. Hij zou er toch niet meer van kunnen genieten… Ik wilde me gewoon weer goed voelen. En ja, het gaf mijn zelfvertrouwen een krachtige boost toen de operatie eenmaal achter de rug was. Ik had eindelijk tieten! Niet te groot, 225 cc per borst, maar wel pront en passend bij mijn postuur. Het voelde alsof ik de wereld weer aankon. Echter, gekochte zelfvertrouwen vervliegt met de tijd en al snel kwam ik erachter dat het helen van emotionele wonden de eerste en belangrijkste stap is naar het lekker voelen in je lijf. Ongeacht je (cup)maat, etcetera.

Ik durf met mijn hand op mijn hart te zeggen dat ik mezelf met al mijn tekortkomingen accepteer. Ik houd van mezelf en vind mezelf ook liefde van anderen waard. I’m a lovable person, you know. Tuurlijk voel ik mij nog wel eens onzeker, maar dat duurt gelukkig niet lang en het beïnvloedt mijn gemoedstoestand niet meer zo. Als ik mij destijds zo zelfverzekerd gevoeld had als nu dan was die hele operatie niet in mij opgekomen. Dan had ik nooit het risico genomen van het snijden in een gezond lijf! Ook heb ik, geheel onnodig, mijn kans op borstkanker vergroot. Ik hoop met alles wat ik heb dat mijn lijf de implantaten goed ingekapseld heeft en ze op die manier enigszins onschadelijk gemaakt zijn. Helaas kan ik niet terug de tijd in en alles ongedaan maken. Ik heb het geaccepteerd. Ik zal met ze moeten leven. Ik heb het mezelf vergeven.

In ‘the heat of the moment’ heb ik gelukkig wel heel bewust gekozen om de implantaten onder de borstspier te laten plaatsen zodat ik in de toekomst nog borstvoeding zou kunnen geven. En ja, dat doe ik al vier jaar! I’m still counting. Ik zie wel hoe lang Jade nog drinken wil… Door het voeden mijn kinderen zien mijn borsten er ondertussen wel realistisch uit. Gerekte huid heeft ervoor gezorgd dat de implantaten als het ware gezakt zijn. Het zijn vandaag de dag stevige hangers, maar ik ben trots op ze. Ook al heb ik ze gekocht, ze zijn nu wel helemaal van mij!

🌸

Zou jij het risico van een borstvergroting nemen? Let’s educate one another and be proud together! Plant that seed, make it grow and let it blossom…

Relaties, Seksualiteit, Spiritualiteit, Vrouwzijn, Welzijn

Het beestje heeft een naam!

Foto credits: Hilde Atalanta ~ The vulva gallery

Disclaimer: deze blog is geen betaalde promotie. Ik raad een product aan omdat ik deze fantastisch vind!

Namasté godin,

Herinner je je mijn blogpost Hoe ik mijn yoni gezond houd nog? Ik begon toen met het opnoemen van verschillende namen voor onze vrouwelijke kroonjuwelen. Dit onderwerp ligt nog steeds vrij gevoelig. Er zijn nog te veel mensen in deze maatschappij die met complete walging naar hun eigen lichaam kijken, helemaal niet ‘in’ hun lijf zitten en vooral de geslachtsdelen (enigszins) verafschuwen. Vrouwen spannen de kroon. Hoe kán het nou dat de partner van de vrouw in kwestie haar edele delen meer waardeert dan zij zelf??? Dat kan niet. Dat is jammer. Dat moet anders. Dus, daar gaan we weer…

Voorbips, poes, tante Poes, roosje, nest, le petit triangle d’amour, yoni. En wat dacht je van de medische term, waarmee men nóg moeite heeft? Vagina. Vulva. Is het nog niet erg genoeg? Nee, daar komt het dan… KUT! Niet mijn favoriet, maar het kan beter gezegd zijn. Zoveel beladenheid om zo’n prachtig orgaan. It’s no big deal to me. Anymore.

Ik houd van mezelf. Ik houd van mijn vagina. Het heeft jaaaaaaaren geduurd voordat ik haar ging waarderen en zowel mijn vrouwelijkheid als seksualiteit kon omarmen. Ik moest alles wat mij aangeleerd was loslaten en haar opnieuw ontdekken. Opnieuw leren aanraken en haar energie laten stromen. Wat een genot! Ik gun dat echt iedere vrouw.

Lieve vrouw, heb je enig idee hoeveel kracht er in haar en dus ook jou huist? De zetel van jouw creativiteit zit daar. Het maakt manifestatie mogelijk. Je bezit gewoon het portaal des leven! Schepping van de mens is mogelijk dankzij haar. Mensen zijn zelfs bereid om te betalen om in contact te komen met haar. Dit is hoeveel macht zij heeft. Dan begrijp je nu ook meteen waarom ‘men’ er in het verleden alles aan gedaan heeft om deze kracht in te perken…

Op dit moment lees ik het boek A celebration of vulva diversity van de Nederlandse kunstenares Hilde Atalanta. Zij heeft honderden vulva’s in aquarel vereeuwigd met het persoonlijke verhaal van de godin zelf erbij. Het is zeer educatief; ze bespreekt de anatomie en functies van de vulva en vagina. Ook ontkracht ze mythes/vooroordelen met feiten. Een must voor godinnen van klein tot groot. Opdat zij weten dat ze compleet normaal zijn!

Ik voel heel sterk dat dit onderwerp me op het lijf geschreven is. Hierover ga ik vaker schrijven. Wen er maar aan. In de tussentijd… Kom in contact met je poes, je kitten. Voed haar en geef haar een welverdiende aai. Prrrrrrr.

🌸

Hoe is je band met jouw vagina? Plant that seed, make it grow and let ik blossom.,.

Spiritualiteit, Vrouwzijn, Welzijn

Godin, je bent een variatie van normaal!

There’s no wrong way to have a body ~ Glenn Marla

Namasté godin,

Ik ben niet perfect. Ik ben me bewust van het feit dat ik ook lichamelijke onvolmaaktheden heb. Cellulitis, striae, pukkeltjes en hun littekentjes, snor- en kinhaartjes, hyperpigmentatie door eczeem en pigmentloze vlekken door iets wat toch wel eens vitiligo zou kunnen zijn… Ik heb het ALLEMAAL! Boy oh boy, best een hele kluif om tijdens de zomermaanden mee geconfronteerd te worden. Want ja, bedek je je uit schaamte of omarm je ‘gewoon’ al je imperfecties en laat je je er in je kledingkeuze niet door belemmeren?

Een paar weken geleden had ik een lunchdate met mijn partner; een verlaat cadeautje van mij voor zijn verjaardag. Ik had nog een leuk jurkje in de kast hangen dat ik nog nooit gedragen had. Het jurkje was totaal niets verhullend. Het volgt zeg maar de curve van het vrouwenlichaam. Ik wist dat ik me met dit stukje stof nog net niet naakt zou voelen. Lieve help, heel eng! ‘Weet je wat…?’, dacht ik. ‘…ik doe wel een corrigerend broekje aan’.

Eenmaal aangedaan snelde ik naar de spiegel toe. Je kunt je zelf als vrouw wel voorstellen hoe het eraan toe ging. Kwartslag naar links, over de schouder kijkend naar de bips. Halve draai naar rechts, over de schouder kijkend, wederom naar de bips. I liked wat i saw! Strak en welgevormd. Geen hobbels en bobbels. Het leek prachtig af te kleden totdat ik mijn spiegelbeeld frontaal inspecteerde. En zie daar, een onnatuurlijke plooi over mijn middel die mijn lijflijke trucage verraadde! ‘Kak… dit is jammer!’, riep ik gefrustreerd. ‘Dít ziet er NIET uit! Je kunt hier een lijntje zien…’. Ik had het gevoel dat heel de wereld kon zien dat ik aan het cheaten was, de boel voor de gek probeerde te houden met mijn niet zo onzichtbare corrigerend broekje. Bovendien was het bijna 30 graden buiten. Het was een extra laag kleding dat ook nog eens hoog synthetisch was. Niet te doen tijdens onder andere een boottochtje van een uur door de grachten van het centrum van Amersfoort. Dat ding moest meteen uit.

Take two voor de spiegel. Kwartslag naar links, over de schouder kijkend naar de bips. Halve draai naar rechts, over de schouder kijkend, wederom naar de bips. Ik zag een vrouw met ronde vormen. Kneedbare billen die een beetje breed zijn. Mocht wel wat compacter. Hier en daar een piepklein deukje. Verder een klein buikje, maar ja wat wil je na twee zwangerschappen? Al met al vond ik het toch wel meevallen zonder het broekje. Én het zag instantly natuurlijk uit. Ik ben best fan van puur natuur. Waarom niet de wereld laten zien dat ik mijn imperfecties omarm? Dat het oké is om te zijn wie je bent, hoe je bent?

Stel je eens voor, godin, dat iedereen er hetzelfde uitzag… Dat zou zo saai zijn. Weet je, we hebben het over de buitenkant.. Als je je ogen sluit, zie je jezelf niet meer terwijl ‘jij’ er wel nog bent. Dan moet je wel MEER zijn dan alleen je lichaam. In essentie, dus van binnen, zijn we allemaal hetzelfde. Prachtige zielen. Bovendien werken al die verschillende lijven op precies dezelfde manier. Hoe je eruit ziet is tijdelijk en slechts de verpakking. Met onze buitenkant zijn we gewoon een variatie van normaal!

Is het niet absurd dat het makkelijk(er) is iemand anders met zijn of haar imperfecties te omarmen? Wij vrouwen zijn zooooo streng voor onszelf wanneer het op uiterlijk aan komt. De media, die ons vaak tot lustobjecten degradeert, helpt er niet bij. Er is als het ware een onzichtbare mal waar we allemaal in moeten passen. Slechts een kleine percentage van de vrouwen voldoet aan “het ideaalbeeld”. Ik heb er al eens eerder over geschreven. Dat eeuwige gevecht met de weegschaal, calorieën en BMI berekeningen moet klaar zijn. Stap uit die matrix en houd onvoorwaardelijk van jezelf zoals je weet dat je ook van een ander kunt houden.

Het was een zeer bevrijdende ervaring om gewoon volledig als mezelf de wijde wereld in te stappen. Ik had wat bekijks; dat lichtgroene jurkje valt op een donkere huid nogal op. Dat vond ik leuk. Mijn partner vond het prachtig. Dat vond ik geweldig!

Het meest opmerkelijke was dat mensen vooral met zichzelf bezig zijn waardoor negen van de tien keer andermans uiterlijk ze helemaal niets boeit of zelfs niet opvalt. En als ze wel op een negatieve manier met de looks van een ander bezig zijn, is de kans zeer groot dat ze zichzelf met zelfkritiek nog veel meer tekort doen…

Lieve godin, het perfecte lichaam bestaat niet! Schoonheid wordt niet bepaald door een bepaalde kledingmaat of getal op de weegschaal. Ook niet door iemand die jou laat weten dat je in die onzichtbare mal past. Iedereen verdient liefde en respect, ongeacht je lichaamsbouw. Het begint allemaal in dezelfde kern, dus ga je gang. Bemin jezelf!

🌸

Plant that seed, make it grow and let it blossom…