Relaties, Spiritualiteit, Welzijn

2020: een nieuw jaar, een nieuw begin

Heilige geometrie

When I let go of who I am, I become what I might be ~ Lao Tse

Namasté godin,

Heel eerlijk gezegd ben ik de laatste tijd niet zo trouw en regelmatig aan het bloggen geweest. Je zult wel denken aan dat ik druk en heel moe geweest ben… Dat klopt. Life happend, maar ook heel veel mooie dingen. Mijn spiritualiteit heeft, net als mijn kinderen, het afgelopen jaar flinke groeispurts doorgemaakt. Dankzij de natuur en haar prachtige geschenken als plantmedicijnen en heilige geometrie ben ik dichter bij mijn eigen essentie gekomen. Ik ben de wereld buiten de lichamelijke zintuigen gaan verkennen en sta echt versteld van wat ik er allemaal mee kan. Het is tot nu toe een prachtige reis zonder vliegtuigen geweest die ik niet had willen missen!

Echter, prachtige inzichten hebben soms ook een schaduwzijde. Ik heb mogen zien waar ik al enorm gegroeid ben, maar ook op welke gebieden ik nog flink wat bagage mag loslaten. De afgelopen tijd heb ik ook letterlijk veel spullen weggedaan die niet (meer) bijdragen aan mijn levensgeluk. Het is gebleken dat ik helemaal niet zoveel meuk nodig heb! Al dat gedaan hebbend ging ik ook heel kritisch kijken naar mijn interactie met anderen.

Kan ik volledig mezelf zijn? Wordt mijn authenticiteit wel gewaardeerd? Kan ik in dat samenzijn verder groeien met alles wat ik in mij heb? Staan onze neuzen nog wel dezelfde kant op? Dit zijn vragen waar ik niet meteen antwoord op kreeg en toen de antwoorden er eenmaal waren, wilde ik deze niet meteen aanvaarden. Oogkleppen op en vooral doorgaan alsof er niets aan de hand is. En maar weglachen. En nog meer weghuilen. De waarheid doet soms verrekte pijn! Bepaalde dynamieken hebben zichzelf als ware self fulfilling prophecy in stand gehouden. En op een gegeven moment werkte het voor mij gewoon niet meer. Ik kon er niet meer omheen. Ik móest voor mijn eigen evolutie de relatie met de vader van mijn kinderen loslaten.

Let go or be dragged ~ Zen spreekwoord

Dit is een verhaal van rups-cocon/pop-vlinder. Deze beslissing is absoluut niet over een nacht ijs gegaan; ik had namelijk al heel lang mijn twijfels. En maar doorgaan omdat je van iemand houdt, hè? En je weet lieve vrouw, it takes two to tango. Daar waar twee mensen samen zijn met een niet werkende dynamiek, hebben twee mensen schuld…

Helaas kan ik bepaalde acties en het gebrek aan acties niet meer ongedaan maken. Ik ben volwassen genoeg om in te zien waar ik steken heb laten vallen. Waar ik hem en zo ook de kinderen tekort heb gedaan. F#ck dat, wat een sh!t zooi! Ik kan niet anders dan mezelf vergeven voor mijn menselijkheid. Mens zijn komt, helaas, met imperfecties. Konden we samen dan echt niet meer rekken? Stretchen voorbij een nieuw middenpunt? Nee, de rek was er al een tijd uit. Verantwoordelijk nemen en de knoop doorhakken. Ik ben zelf verantwoordelijk voor mijn eigen geluk!

Ik spreek de intentie uit om in het nieuwe jaar keuzes te maken die mijn geluk en automatisch dat van mijn dochters bevorderen. 2020 na Christus zal in het teken van verandering staan. Verdere transformatie. Niets zal meer hetzelfde zijn. Ander huis, massagesalon elders voortzetten… Ondanks dat ik een zelfstandige, zelfredzame vrouw ben, voel ik van alles tegelijk. Angst, twijfel, onzekerheid, verdriet, boosheid maar ook hoop. En gelukkig geen spijt. Ik mág ook voor mezelf kiezen. Sterker nog, dat ben ik mijns inziens mezelf verplicht! Mezelf voorop stellen heb ik te lang niet gedaan.

Sinds het grote besluit heb ik een beste taak aan het zoeken naar een andere woning. De woningmarkt in Amersfoort en omstreken is werkelijk schrijnend. Het dwingt me nu ook te gaan kijken naar mogelijkheden om organischer te gaan wonen, in een tiny house, stacaravan of yurt. Lekker in de natuur waar ik zo verschrikkelijk veel van houd! Ondanks dat streven zowel Arthur en ik er naar om de overgang naar het nieuwe zo zacht mogelijk voor onze dochters te laten zijn. Dat zijn we hen, ons inziens, verplicht.

Voor nu kan ik alleen ZIJN. Zijn met al mijn emoties en zitten met mezelf. Mediteren, ademen en eindeloos filosoferen. Heel eerlijk gezegd heb ik de feestdagen nog nooit zo intens beleefd. Intens kan ook naast gezelligheid bestaan; 2019 ga ik feestelijk afsluiten!

Powervrouw, ik wens jou en je dierbaren prachtige feestdagen toe! Opdat het nieuwe jaar ook jou heel veel nieuws in goede gezondheid mag brengen 💫. 2020 is tenslotte een engelengetal…

🌸

Plant that seed, make it grow and let it blossom in 2020 too…

Moederschap, Spiritualiteit, Welzijn

Het yin en yang der moederschap: deel 3

Namasté godin,

Ja je ziet het goed én je leest het goed. Dit plaatje heb je eerder gezin en deze titel ook! Sommige aspecten van het leven gaan in cirkeltjes, toch? En zo dus het bloggen ook.

De reden waarom ik een deel drie schrijf van Het yin en yang der moederschap is een gesprek die ik gisteren met een powervrouw had die hele dicht bij me staat. Ze bevond zich in een staat van frustratie en totale wanhoop toen ze zich veilig achtte om haar hart bij mij te luchten.

Zij en haar partner hebben talloze IVF pogingen doorstaan en heel veel teleurstellingen te boven moeten komen. En toen eindelijk, na al die jaren, een levensvatbare zwangerschap die voorbij die ene fase van zoveel weken mocht gaan waar het steeds weer fout ging. Een prachtig en gezond kindje in hun armen! Hun grootste wens was eindelijk in vervulling gegaan. Het leven kon vanaf nu alleen maar beter worden!

De eerste nacht thuis. Pijnlijke hechtingen, kanonnen van borsten door stuwing, niet langer dan twee uur aaneen kunnen slapen, baby die al last van krampjes lijkt te hebben, de eenzaamheid overdag omdat je partner weer aan de slag moet… Help! Het leven ziet er ineens anders uit dan je je van tevoren bedacht had. Anders dan de luierreclames op tv met kirrende baby’s en trotse moeders. Glimlacht zij nou wel breeduit wanneer ze op haar knieën met een luier in haar handen achter haar kindje aan kruipt die op zijn of haar rug over de vloer achteruit schuift omdat hij of zij overduidelijk geen schone luier aan wilt… Stel je dat nou eens in real life voor. In het geval van een explosieve poepluier die partnerlief toevallig niet geroken heeft als je een partner hebt. Poep op je handen, poep op AL vijf luierdoekjes en, in het geval van de luierreclame, ook op de vloer! Dag in dag uit. Week in week uit. Misschien wel jaar in jaar uit als je kinderen elkaar wat sneller opvolgen. Would you be smiling all day every day? Nee, ik denk het ook niet.

Ik begreep de strijd van deze lieve moeder. Ik voelde haar teleurstelling over hoe zwaar het moederschap in sommige fases is. Ook voelde ik haar schaamte over het feit dat ze kampt met moeilijke aspecten van het ouderschap en de emoties die de ervaring in haar losmaakt. Zeker omdat ze er zo lang op heeft moeten wachten voordat ze moeder mocht worden. Vrouw, ik beaam alles wat je zo openhartig zegt. Ik heb haar op het hart gedrukt dat…

  1. … het moederschap soms inderdaad loodzwaar is. Als vrouw schenk je je kinderen de wereld, maar soms zuigen ze gewoon geheel onbedoeld het leven uit je. Punt.
  2. … ze niet de enige vrouw is die het af en toe loodzwaar vindt
  3. … ze zich absoluut niet schuldig hoeft te voelen over het feit dat ze soms flink baalt
  4. … ik heb echt heel moedig van haar vind dat ze hierover praat, want praten lucht op en breekt het hardnekkige taboe dat het ZOGENAAMD altijd leuk is
  5. … liefde en dankbaarheid naast moeilijke emoties over het moederschap kunnen en mogen bestaan
  6. … ze sommige (wat lastigere) levensfases van haar kind als het ware moet uitzitten. Rustig in en uit ademen. Prikkende tranen gewoon laten stromen wanneer die zich aandienen. En als het echt niet meer gaat, vragen om (professionele) hulp, want om hulp vragen is geen teken van zwakte (!). It takes a village to raise a child so create your own village. Last but not least; zichzelf ontspanning in de vorm van een hobby of activiteit buiten de deur gunnen zodat ze zich weer helemaal kan opladen
  7. Het is een fase. Het is een fase. Het is een fase
  8. … ze een verdomd goede moeder is omdat ze zich met enig regelmaat afvraagt of ze het wel goed doet!

In blogposts Het yin en yang der moederschap en Het yin en yang der moederschap: lieve woorden schreef ik er al zeer openhartig over. Moeder worden is prachtig, maar dat waar je licht op schijnt krijgt ook een schaduw. Dat geldt voor alles in het leven. Je kunt niet volledig van het smaakpalet des levens genieten als je niet bereid ook de bitters te proeven. Hoe kun je het zoete nou ten volle waarderen als je nog nooit het zure geproefd hebt? Alles samen vormt yin en yang. Het ene bestaat gewoon niet zonder het andere.

Lieve vrouw, pas alle punten, genaamd GENADE, ook toe op jezelf. Wees in de befaamde tropenjaren vooral je eigen beste vriendin! Je doet wat je kunt en dat is best veel… Als vandaag alles lijkt te mislukken, weet dan dat er morgen weer een nieuwe dag is.

🌸

Let’s educate one another and be proud together! Plant that seed, make it grow and let it blossom…

Spiritualiteit, Welzijn

Heel jezelf ook voor hen

It’s up to us to break generational curses. When they say “it runs in the family” you tell them “this is where it runs out” ~ amazingmemovement.com

Namasté godin,

Ik voelde een paar dagen geleden een sterke urgentie om deze week te schrijven over familiekarma; terugkerende moeilijke levensthema’s die generatie op generatie doorgegeven worden.

Lieve powervrouw, ik heb in mijn korte leven van bijna 35 jaar best wat meegemaakt. Heel veel mooie momenten, maar ook een hoop dingen die eigenlijk helemaal niet hadden mogen gebeuren. Of karma-technisch toch wel? En sommige thema’s komen steeds, weer, terug. Als een boemerang. En in plaats van dat je ‘m vangt, heb je niet door uit welke richting het komt voordat het je raakt… Ja, au!

Soms is het zo dat voorgaande generaties tijdens hun leven, hoe lang deze ook heeft mogen duren, met een aantal terugkerende kwesties te stellen hebben gehad. Als deze niet opgelost worden, kunnen ze zowel bewust als onbewust (verstrengeld in het DNA!!!) 1 op 1 aan hun nazaten worden doorgegeven. Het zit dan letterlijk in het bloed. Het raakt bezield en het wordt vlees. En voilà, de rode draad van de kluwen rolt zich uit door de familie. Van oud naar jong. En met jong bedoel ik zo klein als nog in de baarmoeder.

Je mag weten dat ik op dit moment in het oog van de storm zit. Ik baal als een stekker. Ik voel me boos, verdrietig en bang tegelijk. En heel eerlijk gezegd voel ik me nu ook gewoon verslagen door bepaalde aspecten van het leven, want why does this ancestral crocodile keeps biting me in the but (that flares slightly to the side)? Altijd hetzelde *koekoek*liedje van die hitlijst uit f#ck*ing prehistorie. De lp blijft haken op ‘Ik herhaal, ik herhaal, ik herhaal…’. Ik dacht dat ie al lang grijs gedraaid was en ergens als accessoire aan de muur hing!

Real life, dus niet het perfecte wereldje van Facebook en Instagram, is niet per totaal niet perfect. Niet gepolijst, maar meer als een ruwe diamant. Mooi en een soort van rauw tegelijk. Ik ben niet van het doen alsof. Ook de moeilijke aspecten van het leven verdienen het recht om volledig doorleefd te worden. Dit is waar spirituele groei niet eindigt, maar juist begint!

Een van mijn opdrachten in dit leven is VOELEN. Alles. Gewoon zitten (of liggen) met alles wat er is. En het lekker pijn laten doen als dat het is. Dat ik een oude ziel heb, wist ik al. En wat mijn andere missies tijdens mijn LAATSTE leven op aarde zijn, heb ik ook al redelijk in kaart. Het afsluiten van terugkerende levensthema’s is real. Niet alleen voor mezelf, maar ook voor mijn dochters én mijn voorouders. Dat karma stopt bij deze bij mij. Asé! Met de tijd zal ik helen, voor hun allemaal.

Ik heb mezelf al bewezen dat ik een sterke vrouw ben omdat ik al eerder voor hete vuren heb gestaan. En ik (be)sta nog! Deze uitdaging ga ik ook weer aan, wetende dat het tijdelijk is en alles wederom goed komt. Het is tijd om de situatie te ownen. Ik claim mijn verantwoordelijkheid.

Lieve voorouders,

Het spijt me.

Vergeef me alstublieft.

Dank u wel.

Ik hou van u.

🌸

Plant that seed, make it grow and let it blossom

Spiritualiteit, Vrouwzijn, Welzijn

Godin, je bent een variatie van normaal!

There’s no wrong way to have a body ~ Glenn Marla

Namasté godin,

Ik ben niet perfect. Ik ben me bewust van het feit dat ik ook lichamelijke onvolmaaktheden heb. Cellulitis, striae, pukkeltjes en hun littekentjes, snor- en kinhaartjes, hyperpigmentatie door eczeem en pigmentloze vlekken door iets wat toch wel eens vitiligo zou kunnen zijn… Ik heb het ALLEMAAL! Boy oh boy, best een hele kluif om tijdens de zomermaanden mee geconfronteerd te worden. Want ja, bedek je je uit schaamte of omarm je ‘gewoon’ al je imperfecties en laat je je er in je kledingkeuze niet door belemmeren?

Een paar weken geleden had ik een lunchdate met mijn partner; een verlaat cadeautje van mij voor zijn verjaardag. Ik had nog een leuk jurkje in de kast hangen dat ik nog nooit gedragen had. Het jurkje was totaal niets verhullend. Het volgt zeg maar de curve van het vrouwenlichaam. Ik wist dat ik me met dit stukje stof nog net niet naakt zou voelen. Lieve help, heel eng! ‘Weet je wat…?’, dacht ik. ‘…ik doe wel een corrigerend broekje aan’.

Eenmaal aangedaan snelde ik naar de spiegel toe. Je kunt je zelf als vrouw wel voorstellen hoe het eraan toe ging. Kwartslag naar links, over de schouder kijkend naar de bips. Halve draai naar rechts, over de schouder kijkend, wederom naar de bips. I liked wat i saw! Strak en welgevormd. Geen hobbels en bobbels. Het leek prachtig af te kleden totdat ik mijn spiegelbeeld frontaal inspecteerde. En zie daar, een onnatuurlijke plooi over mijn middel die mijn lijflijke trucage verraadde! ‘Kak… dit is jammer!’, riep ik gefrustreerd. ‘Dít ziet er NIET uit! Je kunt hier een lijntje zien…’. Ik had het gevoel dat heel de wereld kon zien dat ik aan het cheaten was, de boel voor de gek probeerde te houden met mijn niet zo onzichtbare corrigerend broekje. Bovendien was het bijna 30 graden buiten. Het was een extra laag kleding dat ook nog eens hoog synthetisch was. Niet te doen tijdens onder andere een boottochtje van een uur door de grachten van het centrum van Amersfoort. Dat ding moest meteen uit.

Take two voor de spiegel. Kwartslag naar links, over de schouder kijkend naar de bips. Halve draai naar rechts, over de schouder kijkend, wederom naar de bips. Ik zag een vrouw met ronde vormen. Kneedbare billen die een beetje breed zijn. Mocht wel wat compacter. Hier en daar een piepklein deukje. Verder een klein buikje, maar ja wat wil je na twee zwangerschappen? Al met al vond ik het toch wel meevallen zonder het broekje. Én het zag instantly natuurlijk uit. Ik ben best fan van puur natuur. Waarom niet de wereld laten zien dat ik mijn imperfecties omarm? Dat het oké is om te zijn wie je bent, hoe je bent?

Stel je eens voor, godin, dat iedereen er hetzelfde uitzag… Dat zou zo saai zijn. Weet je, we hebben het over de buitenkant.. Als je je ogen sluit, zie je jezelf niet meer terwijl ‘jij’ er wel nog bent. Dan moet je wel MEER zijn dan alleen je lichaam. In essentie, dus van binnen, zijn we allemaal hetzelfde. Prachtige zielen. Bovendien werken al die verschillende lijven op precies dezelfde manier. Hoe je eruit ziet is tijdelijk en slechts de verpakking. Met onze buitenkant zijn we gewoon een variatie van normaal!

Is het niet absurd dat het makkelijk(er) is iemand anders met zijn of haar imperfecties te omarmen? Wij vrouwen zijn zooooo streng voor onszelf wanneer het op uiterlijk aan komt. De media, die ons vaak tot lustobjecten degradeert, helpt er niet bij. Er is als het ware een onzichtbare mal waar we allemaal in moeten passen. Slechts een kleine percentage van de vrouwen voldoet aan “het ideaalbeeld”. Ik heb er al eens eerder over geschreven. Dat eeuwige gevecht met de weegschaal, calorieën en BMI berekeningen moet klaar zijn. Stap uit die matrix en houd onvoorwaardelijk van jezelf zoals je weet dat je ook van een ander kunt houden.

Het was een zeer bevrijdende ervaring om gewoon volledig als mezelf de wijde wereld in te stappen. Ik had wat bekijks; dat lichtgroene jurkje valt op een donkere huid nogal op. Dat vond ik leuk. Mijn partner vond het prachtig. Dat vond ik geweldig!

Het meest opmerkelijke was dat mensen vooral met zichzelf bezig zijn waardoor negen van de tien keer andermans uiterlijk ze helemaal niets boeit of zelfs niet opvalt. En als ze wel op een negatieve manier met de looks van een ander bezig zijn, is de kans zeer groot dat ze zichzelf met zelfkritiek nog veel meer tekort doen…

Lieve godin, het perfecte lichaam bestaat niet! Schoonheid wordt niet bepaald door een bepaalde kledingmaat of getal op de weegschaal. Ook niet door iemand die jou laat weten dat je in die onzichtbare mal past. Iedereen verdient liefde en respect, ongeacht je lichaamsbouw. Het begint allemaal in dezelfde kern, dus ga je gang. Bemin jezelf!

🌸

Plant that seed, make it grow and let it blossom…

Mannen, Relaties, Seksualiteit, Spiritualiteit, Vrouwzijn, Welzijn

Eenheid: mannelijke en vrouwelijke energie

With men we have everything. Without women we have nothing ~ Vivian Alicia

Namasté godin,

Ik schrijf deze blogpost vanuit mijn hotelkamer in New Delhi, India. Het is een rustige dag voor me; ik heb lekker ontbeten tijdens de locale lunchtijd en zit nu heerlijk onder de dekens op bed. Heaven it is. Even tijd voor mezelf en tijd om over het leven na te denken. Ik ben gek op filosoferen met mezelf!

Deze TedX uitzending van feministe Kaouthar Darmoni op Youtube heeft bij mij heel wat teweeg gebracht. Het heeft me aan het denken gezet over de fenomenen mannelijke en vrouwelijke energie. Over dat het inderdaad niet zo zwart-wit is als de maatschappij ons wel wil laten geloven; dat bepaalde eigenschappen bij bepaalde seksen horen.

Even een disclaimer zoals in mijn blogpost Pro-vrouw betekent niet anti-man!… Dat ik het vrouwzijn graag promoot, wil niet zeggen dat ik tegen mannen ben. Sterker nog, ik vind mannen prachtig! Net zo mooi als dat ik vrouwen vind. I guess i just really love humans, lol. Check dit even; ik voel heel sterk dat zowel mannen als vrouwen beide energieën in zich hebben en het op hun eigen manier kunnen toepassen. Hij kan haar dan wel met heel veel daadkracht “veroverd” hebben, maar dan wel ineens met zijn vrouwelijke energie voor haar willen zorgen. En zoals zij zich bijna weerloos door hem laat dragen (zowel letterlijk als figuurlijk), kan zij hem net zo goed midden in het seksuele spel als een man bestijgen én zeer krachtig berijden. Oef. Voel je wat ik bedoel?

Wat ik beschrijf gebeurt ook in homoseksuele relaties. Tegengestelde energieën hebben we allemaal in ons. Ze vloeien als een lemniscaat, oftewel het symbool van infinity, mooi in elkaar over vanuit hetzelfde middelpunt. Heel mooi en zeer universeel.

Verandering in de wereld begint bij onszelf, lieve vrouw. Hoe wij in de wereld staan geven we door aan onze kinderen; dochters én zonen. Het een is niet beter dan het andere. Het een bestaat niet zonder het andere; we vormen in feite gewoon een symbiotische eenheid. Zowel het vrouwelijke als het mannelijke is nodig om goed in balans te blijven. Door deze belangrijke boodschap onstond er in mijn zee van gedachten een quote die ik bij deze claim als van mezelf. “With men we have everything. Without women we have nothing”.

Foto credits: omtimes.com

🌸

Plant that seed, make it grow and let it blossom…