Pink ribbon, Spiritualiteit, Vrouwzijn

Pink ribbon: mooie maand

Namasté godin,

Oktober, de maand van onder andere Pink Ribbon, is bijna om. Het was een intense doch mooie maand voor mij. Herfst is een periode van transitie en de nieuwe maan versterkte alles nog meer. Ik heb het gevoeld. Ik heb het vervloekt. Sommige dingen kwamen tot een eind, maar een einde betekent ook weer een nieuw begin. Dankbaarheid ten top!

Massageboudoir

Ik had nooit gedacht dat mijn massasalon aan huis zo’n ontzettend succes zou worden! Ik heb heel veel powervrouwen mogen verwelkomen en masseren. Wat voel ik een respect van hen die zich volledig blootgeven en mij hun prachtige lijf aan mij toevertrouwen… Door hen stel ik mij ook makkelijker open en heel ik met hen delen van mezelf. Dank jullie wel!

Borstvoeding

Gisteren heb ik geheel bewust mijn jongste dochter Jade voor het laatst borstvoeding gegeven. It was a bittersweet moment… Ik heb een foto gemaakt van die bruine puppy oogjes. Schuldgevoelens… Haar zus heeft namelijk 3 jaar en 7 maanden bij me mogen drinken. Mijn doel was eigenlijk om de WHO standaards van twee jaar te halen, maar mijn lijf geeft al een paar maanden aan dat het welletjes geweest is. Ze is moe. Ik ben moe en ik wil eigenlijk heel graag mijn lijf terug. Ik heb het zo goed gedaan! Ik ben echt heel trots op mezelf met 4 jaar nonstop voeden. Jade riep al een tijdje na een paar keer sabbelen ‘tietie op’, dus was gisteren het juiste moment om deze fase in mijn leven als moeder af te sluiten. Lieve borsten, lieve tieties, heel erg bedankt voor al die liters moedermelk!

Ceremonie

Ik bereid mij al weken voor op mijn volgende ceremonie met het plantmedicijn. De afgelopen dagen leef ik op sappen, soepen en meditatie zodat ik zo open en schoon mogelijk aan het proces begin. Morgen ga ik op ‘reis’. Afgelopen ceremonies hebben mij al zoveel moois gebracht; ik vertrouw er op dat Zij me morgen weer geeft wat ik nodig heb. Dank je wel dat ik daar weer bij mag zijn!

De komende tijd zal ik veel bezig zijn met het integreren van de lessen/boodschappen van mijn ceremoniële reis én met de reeds geplande massageafspraken. Bovendien geniet ik nu van mijn vakantie… Lieve powervrouw, vergeet niet regelmatig je borsten te onderzoeken, houd je taai en tot over een tijdje.

Liefs,

Vivian

🌸

Plant that seed, make it grow and let it blossom…

Pink ribbon, Vrouwzijn, Welzijn

Pink ribbon: borstimplantaten, zou ik het weer gedaan hebben?

Namasté godin,

Ik ga meteen met de deur in huis vallen. Nee. Nee, nee, nee en nog eens NEE! Ik leg uit waarom.

De keuze, die ik eind 2012 genomen had, om borstimplantaten te nemen was vrij snel gemaakt. De tijd vanaf het adviserende consult met de chirurg tot de dag van de operatie was nog geen drie weken! Omdat ik het geld had, een aanzienlijk bedrag om heel eerlijk te zijn, was het allemaal zo geregeld. Ik had achteraf gezien liever genoeg zelfvertrouwen gehad…

Mijn abrupte keuze was het gevolg van dat ik compleet gehavend uit een vorige relatie kwam. Een best toxische om heel precies te zijn. We presteerden het om in drie jaar tijd herhaaldelijk het allerslechtste in elkaar naar boven te halen. De mooie momenten konden op een gegeven moment de slechte niet meer compenseren. Na herhaaldelijke kleineringen en bedreigingen van zijn kant (met als gevolg twee keer aangifte doen van mijn kant) was ik er helemaal klaar mee. Ik realiseerde me dat ik al zijn shit niet verdiende en besloot daarom voorgoed een punt achter de relatie te zetten. Het onkruidzaadje was echter wel gezaaid.

Ik was al jaren niet tevreden over mijn boezem. Ik vond mijn borsten te klein en te slap. Zijn lelijke opmerkingen over zijn vele wulpse exen wakkerden mijn al bestaande minderwaardigheidscomplex flink aan en gaven mij dus dé drive om het gewoon te doen. Niet voor hem, maar voor mezelf. Hij zou er toch niet meer van kunnen genieten… Ik wilde me gewoon weer goed voelen. En ja, het gaf mijn zelfvertrouwen een krachtige boost toen de operatie eenmaal achter de rug was. Ik had eindelijk tieten! Niet te groot, 225 cc per borst, maar wel pront en passend bij mijn postuur. Het voelde alsof ik de wereld weer aankon. Echter, gekochte zelfvertrouwen vervliegt met de tijd en al snel kwam ik erachter dat het helen van emotionele wonden de eerste en belangrijkste stap is naar het lekker voelen in je lijf. Ongeacht je (cup)maat, etcetera.

Ik durf met mijn hand op mijn hart te zeggen dat ik mezelf met al mijn tekortkomingen accepteer. Ik houd van mezelf en vind mezelf ook liefde van anderen waard. I’m a lovable person, you know. Tuurlijk voel ik mij nog wel eens onzeker, maar dat duurt gelukkig niet lang en het beïnvloedt mijn gemoedstoestand niet meer zo. Als ik mij destijds zo zelfverzekerd gevoeld had als nu dan was die hele operatie niet in mij opgekomen. Dan had ik nooit het risico genomen van het snijden in een gezond lijf! Ook heb ik, geheel onnodig, mijn kans op borstkanker vergroot. Ik hoop met alles wat ik heb dat mijn lijf de implantaten goed ingekapseld heeft en ze op die manier enigszins onschadelijk gemaakt zijn. Helaas kan ik niet terug de tijd in en alles ongedaan maken. Ik heb het geaccepteerd. Ik zal met ze moeten leven. Ik heb het mezelf vergeven.

In ‘the heat of the moment’ heb ik gelukkig wel heel bewust gekozen om de implantaten onder de borstspier te laten plaatsen zodat ik in de toekomst nog borstvoeding zou kunnen geven. En ja, dat doe ik al vier jaar! I’m still counting. Ik zie wel hoe lang Jade nog drinken wil… Door het voeden mijn kinderen zien mijn borsten er ondertussen wel realistisch uit. Gerekte huid heeft ervoor gezorgd dat de implantaten als het ware gezakt zijn. Het zijn vandaag de dag stevige hangers, maar ik ben trots op ze. Ook al heb ik ze gekocht, ze zijn nu wel helemaal van mij!

🌸

Zou jij het risico van een borstvergroting nemen? Let’s educate one another and be proud together! Plant that seed, make it grow and let it blossom…

Lichaamsverzorging, Vrouwzijn, Welzijn

Massageboudoir

Namasté godin,

Vol trots deel ik met de wereld dat mijn kleine doch exclusieve massagesalon ‘geboren’ is 💚!

~ Ik geef liefdevolle massages aan vrouwen in alle levensfasen

~ Ik focus op lichaam, geest en gevoel als een geheel

~ Ik houd ruimte voor je open (holding space) zodat jij volledig tot bloei komt

~ Alles mag er zijn en blijft tussen ons

~ Mooie biologische producten

~ Inclusief ontspannende voetwasritueel en persoonlijke aromatherapie

Prijslijst

Omdat mijn salon nog moet groeien, heb ik nog geen Kvk nummer en hoef ik nog geen btw te rekenen. Daarom zijn óók mijn prijzen zeer vriendelijk!

Aanbod van holistische massages in de salon:

~ Hoofdmassage

30 minuten €20,-

~ Klassieke voetreflexmassage

60 minuten €35,-

~ Lichaamsmassage

60 minuten €40,-

~ Thaise voetmassage

60 minuten €35,-

~ Zwangerschapsmassage

60 minuten €40,-

Ik heb alle tijd voor jou. Je mag na de massage nog rustig bijkomen. Voor een surplus van €10,- geef ik deze massages ook aan huis in Amersfoort en Leusden. Massages buiten openingstijden zijn op aanvraag mogelijk.

Aanbod van holistische massages aan huis in Amersfoort en Leusden:

~ Babymassage samen met mama en/of papa

30 minuten €30,-

~ Kraambedmassage

60 minuten €50,-

~ Baby- en kraambedmassage

120 minuten €75,-

Deze prijzen zijn inclusief standaard aromatherapie en voetreiniging met voetpakking in warme doeken. De massagetijd is exclusief voorbereidingstijd; ik neem alle tijd voor jou. Ik heb ook een opleiding tot postpartum doula gevolgd waardoor ik je na de geboorte eventueel extra ondersteuning kan bieden. Ook heb ik 6 studie-uren lactatiekunde voor doula’s gevolgd. Daardoor kan ik ook meekijken met de borstvoeding en je tips geven.

Je kunt bij mij zowel pinnen als contant betalen (bij voorkeur gepast).

Wil je een afspraak maken? Stuur me dan via de Facebookpagina van ‘Massageboudoir’ even een berichtje.

Hopelijk tot snel!

Liefs,

Vivian Alicia 🙏🏾

Lichaamsverzorging, Moederschap, Welzijn

Waarom ík mijn placenta gegeten heb!

Namasté godinnen,

Koekhappen is een oud Hollandse traditie, maar daar ga ik het vandaag niet over hebben. Ik bedoel eigenlijk placentofagie; het eten van de eigen moederkoek, oftewel placenta, door zoogdieren. Mjammie!

In het dierenrijk is het een normaal verschijnsel. Waarom doen dieren dat? Om sporen van de geboorte van hun jong(en) uit te wissen zodat de nieuw boreling(en) niet ten prooi vallen van een roofdier. Bovendien zit de moederkoek bordevol vitamines, mineralen en oxitocine. Door het laatste stofje, een hormoon, trekt de baarmoeder dan krachtig samen waardoor het vloeien zich beperkt en het lichaam de opdracht krijgt om melk te produceren. Het is voor de moeder een voor de hand liggende, calorierijke snack waardoor ze snel weer op de been is.

Waarom in hemelsnaam zou een vrouwtjes mens haar eigen placenta verorberen? Wel, om het volgende omdat ook wij toevallig zoogdieren zijn (bron www.placenta.nl);

  1. Toename van melkproductie
  2. De hormoonspiegel komt weer in balans
  3. Meer energie en sneller herstel
  4. Verhoogde effectiviteit van moeder-kind hechting
  5. Snelle aanvulling van het ijzerniveau
  6. Vermindering van pijn na de geboorte
  7. Helpt de baarmoeder sneller samentrekken
  8. Vermindering van Postpartum bloedingen
  9. Vermindering van Postpartum depressie en angsten

Het laatste punt in het bijzonder heeft mijn aandacht getrokken…

Op 29 september 2015 werd ik voor het eerst moeder van een flinke doch prachtige dochter genaamd Jasmijn Dalí. Adembenemend. Wat een mooie en bijzondere periode had moeten worden, draaide uit op een ware nachtmerrie vol paniekaanvallen en eindeloze huilbuien. Geen roze wolk voor mij, maar de zeer gevreesde Postpartum depressie (in de volksmond foutief bekend als een Postnatale depressie).

Er zijn meerdere oorzaken geweest: fulltime werken in een voor mij stressvolle functie (omdat je tijdens een zwangerschap niet als stewardess de lucht in mag), last minute verbouwingen in huis, een traumatische bevalling doordat ik de regie totaal kwijt was, slechte begeleiding van niet empatisch ziekenhuispersoneel, drie nachten niet slapen in het ziekenhuis, een zeer ernstig gebrek aan vitamine D (slechts 15 nmol/L!) en genetische aanleg. Ik brak. Mijn prille moederhart brak in duizenden stukjes. De mensen die op dat moment het dichtst bij me stonden waren mijn vriend, ouders, zus, schoonouders en beste vriendin Marjolein. Zij hebben me zien degraderen tot een schaduw van de persoon die ik was. Een zielig hoopje mens dat bijna niet meer at, niet meer sliep, niet meer naar buiten wilde en moeite had met het vormen van eenvoudige zinnen. Mijn hoofd werkte gewoon niet meer. Ik was lamgeslagen, uitgeschakeld en kon helemaal níets meer. Die prachtige baby in mijn armen voelde als een schreeuwende vreemdeling die ik het liefst op de grond wilde laten vallen zodat ik weer terug naar bed kon. Hopende dat het de volgende dag met me gedaan zou zijn. Deze periode was zonder meer de meest verdrietige in mijn leven. Ik zou het mijn ergste vijand niet toewensen. Ik kon er helemaal niets aan doen dat het me is overkomen. Mijn dochter Jasmijn en mijn vriend waren ook vrij van schuld. Ik had gewoon dikke, vette pech.

Met heel veel liefde, steun, psychotherapie en vitamine D kwam ik er binnen zes maanden weer helemaal bovenop. Mijn familie en professionals hebben me zonder medicijnen weer helemaal opgelapt. Ik lachte het leven weer tegemoet, genoot heerlijk van mijn kindje. En ik gaf nog steeds borstvoeding; daardoor ben ik ‘in contact’ met haar gebleven. Wat was ik trots op mezelf! Die grijze donderwolk is me alleen niet in de koude kleren gaan zitten. Dit wilde ik echt nooit meer meemaken. Mijn vriend en ik besloten toen dat één kindje prima was.

Als je omhoog spuugt, komt het terug (zegt mijn moeder). Door een spontane, onbeschermde vrijpartij én een misinterpretatie van mijn temperatuurscurve bleek ik eind mei 2017 zwanger van onze tweede dochter Jade! Voordat er pas na enkele weken een gevoel van blijdschap volgde, waren we totaal in shock en best wel bang. We maakten ons veel zorgen over het herhalen van de geschiedenis. Daarom wilde ik alles binnen mijn macht doen om de kans op een goede afloop, dus een mooie start, zoveel mogelijk te vergroten. Baat het niet dan schaadt het niet. Ik spreek de waarheid als ik zeg dat voor mij niets erger kon zijn dan het doormaken van nog een depressie.

In mijn zoektocht kwamen er veel bijzondere mensen op mijn pad, waaronder Wendy van der Zijden. Zij is een bekende doula in regio Amsterdam, Utrecht en Amersfoort en was begin dit jaar zelfs via EditieNL op tv. Ze werkt onder de naam ‘Holistic Doula’ en een van haar specialiteiten is het verwerken van placenta’s tot een profylactisch eindproduct. Ik kon kiezen uit een menu van een smoothie, capsules, tinctuur en balsem. De opties konden ook gecombineerd worden. Helaas heb ik geen ijzeren maag. Een smoothie met stukjes verse moederkoek of gebakken als een biefstukje zou ik waarschijnlijk niet binnen houden. De titel van mijn blogpost klopt dus niet helemaal. Ik heb mijn placenta niet gegeten, maar er gewoon capsules van laten maken. Voor mij de gulden middenweg!

Omdat Wendy na de geboorte van Jade bijna omkwam in de placenta’s, heeft haar collega Elly de fascinerende klus geklaard. Zij haalde de mijne op dag twee in de ochtend in het ziekenhuis op en op dag drie in de avond werd het eindproduct heel lux thuis bezorgd. De oogst was 94 capsules. En als ‘keepsakes’ kreeg ik ook een afdruk (levensboom) en foto’s van mijn moederkoek, gedroogde vliezen in de vorm van een hartje en een stukje gedroogde navelstreng. Ik ben er ontzettend blij mee en heb ze uiteraard bewaard.

Op dag vier nam ik ’s ochtends de eerste capsules in. De aroma die uit het potje kwam was heftig!!! Ik kan de geur het beste omschrijven als weeïg en zeer ijzerrijk tegelijk. De smaak, als je het aarzelend net iets te lang in de mond houdt, is nog intenser. Toen ik in de zesde week na de bevalling de laatste capsules innam, wist ik al niet beter. Het went.

Heeft het me geholpen met het op gang brengen van de borstvoeding? Nee. Ik gaf namelijk nog steeds (druppeltjes) borstvoeding aan Jasmijn. Ik kwam op dag twee al met warme, zware borsten uit het ziekenhuis waardoor Jade kwa voedingen in een gespreid bedje kwam. Na het slikken van de eerste capsules… Bam!!! Melk kwam echt van alle kanten en ik had het er vreselijk warm van. Arme Jade… Maar daar was haar grote zus om de stuwing bij me weg te drinken. Ik hoefde dus niet te kolven. Handig, zo’n gulzige peuter.

Is die gevreesde Postpartum depressie alsnog gekomen? Nee, Godzijdank niet! Ik had op dag drie, vier en vijf wel behoorlijk wat kraamtranen, maar ik realiseerde me dat dat normaal was en ik me in principe daar nog geen zorgen over hoefde te maken. Mijn hulptroepen stonden namelijk paraat om me op snel te vangen indien dat nodig was.

Mijn ervaring met het innemen van mijn eigen placenta is 100% positief! Ik durf te zeggen dat het een van de redenen is geweest dat ik na deze keizersnede redelijk snel weer op de been was en me, ondanks de vermoeiende factor van het grootbrengen van jonge kinderen, relatief goed voelde. Als je een gezonde zwangerschap hebt gehad, niet lijdt aan een infectueuze ziekte, geen (zware) medicijnen gebruikt, de placenta binnen vier uur na de bevalling kunt koelen én de hygiëne tijdens verwerking gewaarborgd wordt, is er geen enkel medisch bezwaar tegen het innemen van alleen je eigen placenta. Woon je in omgeving Amersfoort en heb je interesse? Neem dan gerust contact op met Wendy.

Lieve Wendy, Lieve Elly… Heel erg bedankt!

Wat vind jij ervan? Zou jij je eigen placenta eten? Heb je er misschien al ervaring mee? Ik ben benieuwd… Let’s educate one another and be proud together!