Heal yourself for them too

Goddesses we are (Wij godinnen international). Scroll door naar beneden naar de volgende blogpost om deze in het Nederlands te lezen!

It’s up to us to break generational curses. When they say “it runs in the family” you tell them “this is where it runs out” ~ amazingmemovement.com

Namasté goddess,

A few days ago, I felt the strong urgency to write about family karma this week; recurring difficult life themes that are passed on from generation to generation.

Beloved powerful woman, in my short life of almost 35 years I have experienced al lot. Many beautiful moments, but also ‘things’ that shouldn’t have happened at all. Or maybe should they? Some themes keep coming back like a boomerang. And instead of being able to catch it, I just didn’t know this time where it came from when it hit me… Yes, ouch!

Sometimes it’s the case that previous generations had to deal with a number of recurring issues during their life. If these issues are left unsolved, they WILL be passed on to their descendants, either consciously or unconsciously. ‘Things’ just hijack the DNA! It starts in the womb. With every new addition to the family, the issue comes back to life.

Honestly, I‘m having a very hard time right now. I feel disappointed, angry, sad and scared at the same time. And quite frankly, I actually feel defeated by certain aspects of life. Why does this ancestral crocodile keep biting me in the butt (that flares slightly to the side)? Always the same old song from f#ck*ng prehistory!

Real life is NOT perfect at all. Perfectly displayed lifes on Facebook and Instagram aren’t telling the whole truth. Real life is beautiful but ugly too sometimes. It’s like a rough diamond. I’m not the type of person that pretends everything is okay. Even difficult moments deserve full attention. This is actually where spiritual growth begins.

One of my assignments during this life is to FEEL. Everything. To just sit with all that is. And to let it hurt when it is painful indeed. I’m an old soul and I already know some of my other missions during my last life on earth. Getting closure is very real to me. I should not only wrap ‘things’ up for myself, but also for my daughters and my ancestors. That family karma ends with me. Asé! I will heal for all of them. In time.

I already have proven to myself that I’m a strong woman. I’ve had my fine share of sheer sh*t, but I’m still standing! I accept this new challenge, knowing that it’s temporary and that everything will turn out just fine. It is time to make changes. I claim my responsibility.

Beloved ancestors,

I’m sorry.

Please forgive me.

Thank you.

I love you.


Plant that seed, make it geow and let it blossom…

Spiritualiteit, Welzijn

Heel jezelf ook voor hen

It’s up to us to break generational curses. When they say “it runs in the family” you tell them “this is where it runs out” ~ amazingmemovement.com

Namasté godin,

Ik voelde een paar dagen geleden een sterke urgentie om deze week te schrijven over familiekarma; terugkerende moeilijke levensthema’s die generatie op generatie doorgegeven worden.

Lieve powervrouw, ik heb in mijn korte leven van bijna 35 jaar best wat meegemaakt. Heel veel mooie momenten, maar ook een hoop dingen die eigenlijk helemaal niet hadden mogen gebeuren. Of karma-technisch toch wel? En sommige thema’s komen steeds, weer, terug. Als een boemerang. En in plaats van dat je ‘m vangt, heb je niet door uit welke richting het komt voordat het je raakt… Ja, au!

Soms is het zo dat voorgaande generaties tijdens hun leven, hoe lang deze ook heeft mogen duren, met een aantal terugkerende kwesties te stellen hebben gehad. Als deze niet opgelost worden, kunnen ze zowel bewust als onbewust (verstrengeld in het DNA!!!) 1 op 1 aan hun nazaten worden doorgegeven. Het zit dan letterlijk in het bloed. Het raakt bezield en het wordt vlees. En voilà, de rode draad van de kluwen rolt zich uit door de familie. Van oud naar jong. En met jong bedoel ik zo klein als nog in de baarmoeder.

Je mag weten dat ik op dit moment in het oog van de storm zit. Ik baal als een stekker. Ik voel me boos, verdrietig en bang tegelijk. En heel eerlijk gezegd voel ik me nu ook gewoon verslagen door bepaalde aspecten van het leven, want why does this ancestral crocodile keeps biting me in the but (that flares slightly to the side)? Altijd hetzelde *koekoek*liedje van die hitlijst uit f#ck*ing prehistorie. De lp blijft haken op ‘Ik herhaal, ik herhaal, ik herhaal…’. Ik dacht dat ie al lang grijs gedraaid was en ergens als accessoire aan de muur hing!

Real life, dus niet het perfecte wereldje van Facebook en Instagram, is niet per totaal niet perfect. Niet gepolijst, maar meer als een ruwe diamant. Mooi en een soort van rauw tegelijk. Ik ben niet van het doen alsof. Ook de moeilijke aspecten van het leven verdienen het recht om volledig doorleefd te worden. Dit is waar spirituele groei niet eindigt, maar juist begint!

Een van mijn opdrachten in dit leven is VOELEN. Alles. Gewoon zitten (of liggen) met alles wat er is. En het lekker pijn laten doen als dat het is. Dat ik een oude ziel heb, wist ik al. En wat mijn andere missies tijdens mijn LAATSTE leven op aarde zijn, heb ik ook al redelijk in kaart. Het afsluiten van terugkerende levensthema’s is real. Niet alleen voor mezelf, maar ook voor mijn dochters én mijn voorouders. Dat karma stopt bij deze bij mij. Asé! Met de tijd zal ik helen, voor hun allemaal.

Ik heb mezelf al bewezen dat ik een sterke vrouw ben omdat ik al eerder voor hete vuren heb gestaan. En ik (be)sta nog! Deze uitdaging ga ik ook weer aan, wetende dat het tijdelijk is en alles wederom goed komt. Het is tijd om de situatie te ownen. Ik claim mijn verantwoordelijkheid.

Lieve voorouders,

Het spijt me.

Vergeef me alstublieft.

Dank u wel.

Ik hou van u.


Plant that seed, make it grow and let it blossom


Goddess, you are a variation of normal!

Goddesses we are (Wij godinnen international). Scroll door naar beneden om deze blog in het Nederlands te lezen!

There is no wrong way to have a body ~ Glenn Marla

Namasté goddess,

I’m not perfect. I’m aware of the fact that I have physical imperfections too. Cellulite, stretch marks, pimples and their scars, mustache and chin hairs, hyperpigmentation caused by eczema and spots of hypopigmentation because of something that could be vitiligo… I have it ALL! Boy oh boy, a tough cookie to deal with during the summer. But hey, do you keep yourself covered up out of embarrassment or do you ‘just’ embrace it all? Do you allow that uncomfortable feeling to hinder you in how you dress yourself?

A few weeks ago I had a lunch date with my partner; a belated birthday gift from me to him. I had a nice dress in the closet that I never had worn before. The dress was very uhm, revealing. It followed every curve female body. I knew that I would feel very naked with this piece of fabric on my skin. Goodness gracious, very scary! “You know what …?” i thought to myself. “… I’ll just put on some Spanx.”

I rushed to the mirror once i put it on. You can imagine, being a woman yourself, how things went after that. A quarter turn to the left, looking over the shoulder at the butt. Half turn to the right, looking over the shoulder at the but again. I liked what I saw! Sleek and well-formed. No bumps and lumps. It seemed to dress me beautifully until I inspected my reflection from the front. And there it was, an unnatural fold across my waist. It revealed my little wardrobe secret! “Crap… that’s bad!” I shouted completely frustrated. ‘This doesn’t look right! I can see the line right here … “. I felt like the whole world could see that I was cheating, trying to fool everyone with my not so invisible corrective pants. Besides, it was almost 30 degrees centigrades outside. It actually added an extra layer of highly synthetic clothing. Not very fomfortable during a one-hour boat ride. I just had to take it off immediately.

Back to the mirror… I saw a curvy woman with squeezable butt cheeks that slighty flared to the side. They could be more compact. A few tiny bumps and lumps here and there. A small pouch belly, but what do you expect after two pregnancies? I thought I didn’t loon too bad without the pants. It actually looked more natural. Soft. I am a big fan of looking as natural as possible. Why wouldn’t I show the world that I do embrace my imperfections? That it’s okay to be who you are?

Just imagine, goddess, if everyone looked the same… That would be so boring. You know, we’re talking about looks. If you close your eyes, you won’t see yourself anymore while “you” are still here. Then you actually must be MORE than just your body. In essence, so on the inside, we’re all the same. Beautiful souls. All these different bodies work in the exact same way. What you look like is temporary and only the packaging. Our different looks are just a variation of normal!

Isn’t it weird that embracing imperfections of someone else is easier? Women are so harsh on themselves when it comes to physical appearance. The media, which often degrades us to mere pleasure objects, doesn’t help at all. There’s this invisible mold that we should all fit into. Only a small percentage of women meet “the great ideal”. I wrote about this before. That eternal battle with the scales, calories and BMI calculations must end for our own sake. Please get out of that matrix and love yourself unconditionally like you already know you can love someone else.

It was a very liberating experience to step out into the world as myself. Some eyes were gazing ; that light green dress pops on dark complexion like mine. I liked that. My partner loved it. I loved the fact that he loved it!

The most remarkable thing was that people are mainly concerned with themselves, which means that nine out of ten times they are not busy with someone else’s appearance at all. And when they do have problems with the looks of others, it’s because they have the biggest issues with themselves too…

Dear goddess, the perfect body does NOT exist! Beauty is not determined by a certain clothing size or number on the scales. Or by someone that tells you you don’t fit in THE mold. Everyone deserves love and respect, regardless of your physical appearance. It all starts with being centered, so go ahead. Love yourself!


Plant that seed, make it grow and let it blossom…

Spiritualiteit, Vrouwzijn, Welzijn

Godin, je bent een variatie van normaal!

There’s no wrong way to have a body ~ Glenn Marla

Namasté godin,

Ik ben niet perfect. Ik ben me bewust van het feit dat ik ook lichamelijke onvolmaaktheden heb. Cellulitis, striae, pukkeltjes en hun littekentjes, snor- en kinhaartjes, hyperpigmentatie door eczeem en pigmentloze vlekken door iets wat toch wel eens vitiligo zou kunnen zijn… Ik heb het ALLEMAAL! Boy oh boy, best een hele kluif om tijdens de zomermaanden mee geconfronteerd te worden. Want ja, bedek je je uit schaamte of omarm je ‘gewoon’ al je imperfecties en laat je je er in je kledingkeuze niet door belemmeren?

Een paar weken geleden had ik een lunchdate met mijn partner; een verlaat cadeautje van mij voor zijn verjaardag. Ik had nog een leuk jurkje in de kast hangen dat ik nog nooit gedragen had. Het jurkje was totaal niets verhullend. Het volgt zeg maar de curve van het vrouwenlichaam. Ik wist dat ik me met dit stukje stof nog net niet naakt zou voelen. Lieve help, heel eng! ‘Weet je wat…?’, dacht ik. ‘…ik doe wel een corrigerend broekje aan’.

Eenmaal aangedaan snelde ik naar de spiegel toe. Je kunt je zelf als vrouw wel voorstellen hoe het eraan toe ging. Kwartslag naar links, over de schouder kijkend naar de bips. Halve draai naar rechts, over de schouder kijkend, wederom naar de bips. I liked wat i saw! Strak en welgevormd. Geen hobbels en bobbels. Het leek prachtig af te kleden totdat ik mijn spiegelbeeld frontaal inspecteerde. En zie daar, een onnatuurlijke plooi over mijn middel die mijn lijflijke trucage verraadde! ‘Kak… dit is jammer!’, riep ik gefrustreerd. ‘Dít ziet er NIET uit! Je kunt hier een lijntje zien…’. Ik had het gevoel dat heel de wereld kon zien dat ik aan het cheaten was, de boel voor de gek probeerde te houden met mijn niet zo onzichtbare corrigerend broekje. Bovendien was het bijna 30 graden buiten. Het was een extra laag kleding dat ook nog eens hoog synthetisch was. Niet te doen tijdens onder andere een boottochtje van een uur door de grachten van het centrum van Amersfoort. Dat ding moest meteen uit.

Take two voor de spiegel. Kwartslag naar links, over de schouder kijkend naar de bips. Halve draai naar rechts, over de schouder kijkend, wederom naar de bips. Ik zag een vrouw met ronde vormen. Kneedbare billen die een beetje breed zijn. Mocht wel wat compacter. Hier en daar een piepklein deukje. Verder een klein buikje, maar ja wat wil je na twee zwangerschappen? Al met al vond ik het toch wel meevallen zonder het broekje. Én het zag instantly natuurlijk uit. Ik ben best fan van puur natuur. Waarom niet de wereld laten zien dat ik mijn imperfecties omarm? Dat het oké is om te zijn wie je bent, hoe je bent?

Stel je eens voor, godin, dat iedereen er hetzelfde uitzag… Dat zou zo saai zijn. Weet je, we hebben het over de buitenkant.. Als je je ogen sluit, zie je jezelf niet meer terwijl ‘jij’ er wel nog bent. Dan moet je wel MEER zijn dan alleen je lichaam. In essentie, dus van binnen, zijn we allemaal hetzelfde. Prachtige zielen. Bovendien werken al die verschillende lijven op precies dezelfde manier. Hoe je eruit ziet is tijdelijk en slechts de verpakking. Met onze buitenkant zijn we gewoon een variatie van normaal!

Is het niet absurd dat het makkelijk(er) is iemand anders met zijn of haar imperfecties te omarmen? Wij vrouwen zijn zooooo streng voor onszelf wanneer het op uiterlijk aan komt. De media, die ons vaak tot lustobjecten degradeert, helpt er niet bij. Er is als het ware een onzichtbare mal waar we allemaal in moeten passen. Slechts een kleine percentage van de vrouwen voldoet aan “het ideaalbeeld”. Ik heb er al eens eerder over geschreven. Dat eeuwige gevecht met de weegschaal, calorieën en BMI berekeningen moet klaar zijn. Stap uit die matrix en houd onvoorwaardelijk van jezelf zoals je weet dat je ook van een ander kunt houden.

Het was een zeer bevrijdende ervaring om gewoon volledig als mezelf de wijde wereld in te stappen. Ik had wat bekijks; dat lichtgroene jurkje valt op een donkere huid nogal op. Dat vond ik leuk. Mijn partner vond het prachtig. Dat vond ik geweldig!

Het meest opmerkelijke was dat mensen vooral met zichzelf bezig zijn waardoor negen van de tien keer andermans uiterlijk ze helemaal niets boeit of zelfs niet opvalt. En als ze wel op een negatieve manier met de looks van een ander bezig zijn, is de kans zeer groot dat ze zichzelf met zelfkritiek nog veel meer tekort doen…

Lieve godin, het perfecte lichaam bestaat niet! Schoonheid wordt niet bepaald door een bepaalde kledingmaat of getal op de weegschaal. Ook niet door iemand die jou laat weten dat je in die onzichtbare mal past. Iedereen verdient liefde en respect, ongeacht je lichaamsbouw. Het begint allemaal in dezelfde kern, dus ga je gang. Bemin jezelf!


Plant that seed, make it grow and let it blossom…