Vrouwzijn

Zo bijzonder, de allereerste menstruatie

img_4662

Namasté godin,

Vorige week was er geen nieuwe blogpost omdat ik ‘even’ moest dealen met mijn uit de hand gelopen verkoudheid. Ik had koorts en de linkerkant van mijn gezicht had de vorm van een halve peer doordat mijn middenoorontsteking zich uitgebreid had naar de speekselklieren in mijn linkerwang. Ja au, dat deed verschrikkelijk zeer! Gelukkig zijn de pijn en de zwelling weg. Ondanks dat mijn linkeroor nog steeds potdicht zit, voel ik me wel al veel beter. Ik voel me goed genoeg om als vanouds een blogje te schrijven.

Ik schrijf echt graag over ‘vaginale zaken’. Ik vind het extra fijn om over menstrueren te praten wanneer het voor mezelf bijna zover is. Mijn cyclus nadert zijn einde. Dit onderwerp is een obsessie. Het doorbreken van mijn regels betekent het einde van de vervelende symptomen van mijn PMDD (premenstrueel dysfore syndroom). Er komt dan heel veel hormonale en emotionele spanning los. Ook haal ik weer normaal adem. “Hèhè… het is voorbij… What’s next?”, denk ik dan opgelucht. Mijn lichamelijke winter gaat over in een lente. Heerlijk. Echter, ik weet zeker dat er genoeg godinnen zijn die vinden dat de eerste druppel bloed symbool staat voor het begin van alle ELLENDE. Ik ben een mutant; I just love the mess!

Dit is een mooi moment om terug te gaan naar hoe het allemaal begon. Wanneer het allemaal begon. Toen je voor de allereerste keer met ‘de (bruin)rode vlek’ geconfronteerd werd. Hoe voelde je je? Hoe reageerde je? Was er iemand in de buurt om je bij te staan tijdens dit indrukwekkende moment? Welke ideeën heb jij daarna over menstrueren meegekregen?

Bij mij begon allemaal op een avond in januari in het jaar van 1996. Ik was amper twee maanden elf jaar oud en ging naar een verjaardagsfeestje van een vriendinnetje/buurmeisje. Wat een hele gezellige avond stijldansen had moeten worden, want dat was toen in de mode op de basisschool, viel in het water omdat ik vreselijke buikkrampen had. Ik zat tussen de dansjes door ineengedoken op een stoel. Mijn armen om mijn middeltje gevouwen, hopende dat de avond snel voorbij zou zijn. De dagen daarna had ik af en toe nog een krampje, tot die ene avond na het avondeten. Ik ging boven naar de wc voor de welbekende peristaltiek na het nuttigen van een grote maal. Broek omlaag en ik ging zitten. Toen ik omlaag keek, zag ik het; DE vlek in mijn meisjesondergoed. Ik schrok me de tandjes! Hup, broek weer omhoog, badkamer deur weer van het slot en ik rende zo snel als ik kon weer naar beneden. “Mama, mamaaaa! Je moet boven komen!”. Mijn moeder liep rustig achter me aan en zei “Ik weet het al… Je bent ongesteld geworden, hè?”. “Jaaaaa! Hoe weet je dat?”, vroeg ik haar erg verbaasd. “Nou…”, antwoorde ze. “…ik heb het al een paar dagen aan je onderbroekjes in de wasmand gezien. Het zat er al aan te komen”. Jakkes! Ze checkte mijn slipjes??? Zo genant, maar ik voelde me wel meteen heel erg begrepen. Ze nam me bij de hand en haalde een maandverbandje tevoorschijn. Diezelfde avond nog gaf ze me tijdens de afwas een preek dat ik vanaf nu voorzichtig met jongens moest zijn. Wel moederlief, heel leerzaam als je pas elf jaar oud bent…

Al gauw raakte ik gewend aan het idee dat ik niet meer zonder maandverbandjes in mijn jaszak de deur uit kon. En dat ik tijdens zwempartijtjes de kleinste tampon maar moest gebruiken. Mijn moeder gaf me ook instructies hoe ik zo subtiel mogelijk mezelf tijdens schooltijden kon verschonen. Het draaide allemaal om discretie. Het voelde heimelijk. Ik voelde me eenzaam omdat ik dacht dat ik enige was. Ik besloot op een dag na gymles in de kleedkamer een boekje open te doen bij mijn vrouwelijke klasgenoten. En het bleek dat ik niet de enige was. In de maanden na mijn eerste bloeding waren er meer klasgenootjes veranderd in piepjonge vrouwen. Een van hen was het zelfs al sinds haar negende! En zij had het zwaar. Ze vloeide zóveel dat ze tijdens de tweede of derde dag niet mee kon doen met gym. Dat verklaarde ineens waarom zij dan op de bank aan de kant de gymles uitzat. Met mijn openheid ging er een geheel nieuwe wereld voor me open. Er ontstond een hechte vriendinnengroep, een all women tribe, die elkaar zelfs af en toe met maandverbandjes uit de brand hielp. Ook werd de band met mijn beste vriendin veel hechter toen het voor haar in de zomervakantie van 1996 begon. Samen gingen we opzoek naar wat vrouwelijk nou eigenlijk inhield en kregen we beetje bij beetje een volwassenere kijk op het leven.

Bepaalde ideeën over en gebruiken omtrent het menstrueren verschillen per werelddeel, etniciteit en cultuur. Ik kan me nog herinneren dat mijn Surinaamse oma geld voor mij aan mijn vader meegaf om deze happening te vieren. Het is in Suriname gebruikelijk dat een meisje dan geld en/of sieraden krijgt. Dat vond ik toen al best bijzonder. Weet je, ik ben gek op symboliek. Ik heb twee dochters en zal daarom te zijner tijd een sieraad met een rode steen voor ze kopen zodat zij de transitie van meisje naar vrouw voor altijd kunnen koesteren. Als ik mezelf als uitgangspunt moet nemen, zou het voor de oudste over zeven à acht jaar al zover kunnen zijn!

Omdat ik zelf al ruim 23 jaar menstrueer, heb ik er ook al wat lessen over geleerd. Ik zou de volgende boodschappen aan mijn dochters én alle jonge meisjes willen meegeven.

Lieve mooie, menstruerende jongedame, ik wil dat jij weet dat…

  • menstruatie zelf niet vies is
  • het bij het vrouwzijn hoort
  • je lichaam zich gezond ontwikkelt
  • je cyclus de tijd nodig heeft om regelmatig(er) te worden
  • je altijd maandverbandjes bij me moet hebben
  • het niets is om je voor te schamen en je gewoon openlijk sanitaire middelen kunt kopen
  • je je op tijd moet verschonen!
  • je je vagina extra goed schoon moet houden (met water)
  • je het beste de eerste twee/drie dagen op een oude handdoek kan slapen
  • een pijnstiller slikken tegen de krampen oké is en je je niet hóeft te verbijten
  • je er met je vriendinnetjes gewoon over kunt praten als meisjes onder elkaar
  • het dé periode van de maand is om rust te nemen en extra goed voor jezelf te zorgen
  • je ook dan niets moet doen waar je geen zin in hebt
  • je jezelf met een extra’tje (iets lekkers) mag verwennen
  • het met de tijd ook leven kan scheppen (als je later kinderen wilt)

 Ik heb nog meer over menstruaties geschreven, lees What’s in a word: ben je ongesteld of menstrueer je???

🌸

Hoe is jouw herinnering aan je eerste menstruatie? Is menstrueren voor jou iets positiefs? Let’s educatie one another and be proud together!

 

 

Vrouwzijn

No blog today…

Namasté godin,

Vandaag zal ik geen reguliere blog schrijven. Al twee weken ben ik aan het kwakkelen en sinds gisteren heb ik een flinke oorontsteking. Het doet vreselijk pijn en ik voel me bah. Mijn gezicht ziet er aan de linkerkant uit als een halve peer… Eigen schuld, dikke bult; ik heb een verkoudheid helemaal uit de hand laten lopen door te blijven vliegen.

Ik neem even wat rust in de hoop dat mijn antibioticum snel aanslaat en ik zaterdag gewoon kan gaan werken.

Hopelijk tot volgende week!

Liefs,

Viv

🌸

Lifestyle, Mannen, Relaties, Seksualiteit, Vrouwzijn, Welzijn

Mijn hormoonvrije anticonceptie UPDATE

Namasté godin,

Daar ben ik weer. Ik kreeg net de kritische vraag of deze methode wel betrouwbaar is. Daar ben ik eigenlijk heel blij mee, want dan kan ik nog wat extra informatie kan geven!

Deze natuurlijke methode van anticonceptie is 98,2% betrouwbaar, tegenover 99,5 tot 99,9% met de anticonceptiepil. Dat betekent dus dat in een jaar tijd minder dan twee op de honderd vrouwen toch zwanger raakt. Dat vind ik persoonlijk echt te gek!

Wist je bijvoorbeeld ook al dat deze methode al jaren bekend is in de medische sector?Fertiliteitsartsen vragen een vrouw, bij wie een zwangerschap uitblijft, altijd eerst drie maanden te temperaturen zodat hij of zij een beeld krijgt van haar natuurlijke cyclus. Dan wordt het duidelijk of haar cycli te lang of te kort is en of zij wel ovuleert. Daarna pas kan een arts een behandeltraject met behulp van medicatie (hormonen) bepalen.

Ik kan me voorstellen dat het door veel vrouwen en vooral hun partners een beetje eng gevonden wordt. Het is ook geheel iets anders dan de reguliere methode. Je staat zelf aan het roer in plaats van dat een pilletje het voor je regelt. De farmaceutische industrie heeft ons laten geloven dat alleen hormonale middelen een zwangerschap kunnen voorkomen. En dat is met een belangrijke reden; geld. Er wordt met het uitschrijven van recepten voor de pil en spiraaltjes best veel verdiend. So what’s in it for them om ons te laten geloven dat het ook anders kan? Helemaal niets!

Temperaturen is dus al wetenschappelijk onderzocht. Als wetenschappers en medici weten dat het werkt, waarom zou een vrouw het dan niet dagelijks doen? Meten is weten. Laat het geen staatsgeheim meer zijn dat een gezond lichaam gewoon tekenen van vruchtbaarheid toont. Daar is de lichaamstemperatuur een van.

Deze methode is helemaal natuurlijk, veroorzaakt geen (gevaarlijke) bijwerkingen en kost je eenmalig slechts een paar euro. Zorg er wel voor dat jij en je partner goed weten hoe het werkt, er volledig achter staan en jullie ook in geval van twijfel een barrièremiddel gebruikt. And that’s about it.

Nogmaals, kijk voor meer info op de website van NFP Nederland.

🌸

Let’s educate one another and be proud together! So plant that seed, make it grow and let it blossom…

Mannen, Relaties, Seksualiteit, Vrouwzijn, Welzijn

Mijn hormoonvrije anticonceptie

Disclaimer: geen enkele vorm van anticonceptie kan het ontstaan van een zwangerschap 100% voorkomen. De vorm van anticonceptie die ik in deze blogpost belicht, beschermt je buiten de vruchtbare periode NIET tegen SOA’s. Beoefen het daarom alleen wanneer jij en je mannelijke bedpartner elkaars SOA status weten en een eventuele zwangerschap NIET het einde van de wereld betekent.

Namasté godin,

Zoals je al weet, kan ik niet tegen hormonale vormen van anticonceptie. Ik heb al verschillende pilsoorten uitgeprobeerd en idee van een spiraaltje, met of zonder hormonen, vind ik ronduit griezilig! Condooms werken in principe prima als ze niet scheuren! Check out mijn blogposts The morning after... en The morning after… deel 2. Ik moest vorig jaar helaas aan de morning-afterpil. Ineens ondervond ik weer aan den levende lijve waarom ik helemaal niets slik.

Mijn vorm van anticonceptie heet de temperatuurmethode. Weet je nog dat ik het in deze post had over mijn diagnose met PMDD? En dat ik weet wanneer ik ovuleer en aan mijn hormoonspiegel, die extreem fluctueert, kan zien wanneer mijn menstruatie in aantocht is? Daardoor kan ik vrij gericht ondersteunende supplementen als 5-HTP innemen. Door het temperaturen weet ik dus precies wat er zich in mijn lichaam afspeelt.

 

Wanneer is deze methode iets voor jou?

  • als je niet tegen hormonale vormen van anticonceptie kunt
  • als je geen hormonale anticonceptiva mag gebruiken vanwege je gezondheid
  • als je juist om medische redenen inzicht in je natuurlijke cyclus wilt krijgen
  • als je geen kunstmatige hormonen in je lijf wilt hebben
  • als je gewoon ‘in tune’ met je lichaam wilt zijn

 

Wat houdt de temperatuurmethode in?

Met de temperatuurmethode meet je dagelijks je lichaamstemperatuur op. Als je dat lang genoeg doet en de metingen in een grafiekje zet, ontstaat er een curve. Je krijgt zo een beeld van je basale lichaamstemperatuur, je gemiddelde temperatuur vóór je ovulatie.

  • Totdat een van je eierstokken een eitje vrijgeeft, schommelen de metingen slechts een aantal decimalen
  • Vlak voor je ovulatie, zo’n 24 tot 48 uur van tevoren, daalt je temperatuur aanzienlijk
  • Na je ovulatie stijgt je temperatuur tot een hoger niveau
  • En als je zwanger bent, gaat het zelfs nóg een niveau omhoog en blijft het zo totdat je bevallen bent

Temperaturen is een van de drie onderdelen van NFP, oftewel natural family planning. De andere twee onderdelen die je dan dagelijks checkt zijn;

  • baarmoedermond: hoogte, stevigheid en openheid
  • vaginale afscheiding / cervixslijm: droog, kleverig, romig/lotionachtig, waterig of rauw eiwit. Dit heet ook wel de Billingsmethode

Deze drie vormen samen een hele sterke eenheid, maar je kunt je, net als ik, beperken tot het temperaturen. Dagelijks mijn baarmoedermond interpreteren vind ik een best subjectief proces. Mijn afscheiding houd ik niet dagelijks in de gaten, maar ik beschouw de verandering naar waterig en rauw eiwit als eerste signaal dat mijn vruchtbare periode aangebroken is.

 

Wat heb je nodig?

  • een fertiliteitscomputertje waaraan een thermometer zit

of

  • een thermometer die in twee decimalen meet. Schommelingen kunnen vrij subtiel zijn. Je kunt met goede metingen een betrouwbare temperatuurscurve maken
  • een app of een cycluskaart waarmee je je temperatuur dagelijks kunt bijhouden

 

Aan welke regels moet je je houden?

  • Dagelijks je lichaamstemperatuur opmeten vóór het opstaan én altijd rond hetzelfde tijdsstip (max 1 uurtje vroeger of later)
  • Je hebt minimaal vier uur aaneen geslapen. Drink vlak voor het slapengaan niet teveel vocht om te voorkomen dat je meerdere keren uit bed moet om te plassen
  • Je meet altijd op dezelfde manier, dus oraal (onder de tong), rectaal of onder je oksel. Anders krijg je geen goed beeld van je temperatuurcurve
  • Pas ná drie hogere metingen boven je basale lichaamstemperatuur kun je onbeschermd vrijen. Je weet dan zeker dat je geovuleerd hebt
  • Temperatuur eerst drie maanden lang voordat je buiten je vruchtbare periode zonder barrièremiddelen als een (vrouwen)condoom of pessarium (een portio- of cervixkapje) gaat vrijen. Je moet eerst je natuurlijke menstruatiecyclus goed begrijpen. Doe je dat niet dan zou je eens (onaangenaam) verrast kunnen worden (want zo was mijn tweede dochter ineens onderweg)!

Let extra op wanneer…

  • je fulltime en op verzoek borstvoeding geeft (dus je kindje ‘around the clock’ alleen moedermelk drinkt). Je slaapt dan vaak ook niet meer dan vier uur aaneen. De kans is groot dat je eigen cyclus zich dan nog niet hersteld heeft. Bij veel vrouwen laat de menstruatie maanden of soms jaren op zich wachten. De vruchtbare periode is dan moeilijk aanwijsbaar en het moment van ovulatie onduidelijk
  • je de avond ervoor (veel) alcohol gedronken hebt. Je lichaamstemperatuur kan dan de ochtend erna even veel hoger of lager zijn
  • je op reis bent in een andere tijdzone. Je bioritme is dan in de war en dat kan voor verschuivingen in je cyclus zorgen
  • je een periode wat meer stress ervaart; dit beïnvloed ook je hormoonproductie
  • je verhoging of koorts hebt

Gebruik in geval van bovenstaande variabelen altijd een barrièremiddel!

 

Hoe voorkom je dan een zwangerschap tijdens je vruchtbare periode?

  • Geen seks: dit is een no-brainer. Echt de allerbeste anticonceptie aller tijden! Wel een hele moeilijke wanneer de seksuele driften tijdens de vruchtbare periode het hoogst zijn. Mannen reageren op de heerlijke feromonen die vrouwen dan als eau de parfum uitscheiden…
  • Alleen orale seks en/of (elkaar) met de hand bevredigen: er is eveneens een ijzeren discipline nodig om niet onbeschermd verder dan dat te gaan
  • Barrièremiddel

Condoom: neem in ‘the heat if the moment’ even de tijd om het condoom rustig om te doen of het vrouwencondoom zorgvuldig in te brengen. Zorg er ook altijd voor dat je er een (of misschien wel twee) in de buurt hebt. De onderbreking van het liefdesspel blijft dan zo kort mogelijk. And of course, only use it once.

Pessarium: Deze moet je soms door een arts laten aanmeten en altijd in combinatie met zaaddodende pasta gebruiken. Deze mag je absoluut niet langer dan twee uur vóór de daad inbrengen en pas zes uur erna weer verwijderen.

❗️Waak voor coïtus interruptus: Voor het zingen de kerk uit gaan, dus dat de man zich vóór de ejaculatie terugtrekt, is onveilig! Dat gaat op een dag fout. Van voorvocht kan een vrouw ook zwanger raken. Bovendien komt het wel eens voor dat de beste vent zich toch in den schede leegpompt…

 

Wat als je wél zwanger wilt raken?

Dan mag je alle regels negeren en vrijen jij en je partner gewoon lekker zonder extra bescherming. Geen membraan scheidt jullie lichamen. Enjoy the natural feeling! Wanneer een zwangerschap zeer gewenst is, gebruik je de temperatuurmethode als het ware andersom. Als je langer dan drie maanden temperatuurt, weet je op een gegeven moment rond welke dag je ovulatie is en kunnen jullie veel gerichter ‘mikken’. Mocht een zwangerschap uitblijven en jullie besluiten om met een fertiliteitsarts te gaan praten, dan scheelt het al een stap het traject dat hopelijk niet te lang duurt.

Kijk voor meer informatie op de website van NFP Nederland.

🌸

En dat is hoe ik het doe, powervrouw! Wat vind je er van? Plant that seed, make it grow and let it blossom…

 

 

 

Lifestyle, Moederschap, Relaties, Spiritualiteit, Vrouwzijn, Welzijn

Life after total silence (deel 2)

Dit is het vervolg van Life after total silence (deel 1)

Wederom namasté godin,

Powervrouw dat je bent!!! Wat mooi dat je na al die letters die vele woorden vormden ook deel twee wilt lezen. Dank je wel! Namasté.

Tijdelijk vast Europa vliegen

Ik ben gek op mijn baan. Ik houd van mijn leven als stewardess, maar na maanden alleen maar intercontinentaal vliegen naar steeds dezelfde bestemming met negen uur tijdsverschil was ik echt op. Door de gebroken nachten thuis met Jade kwam ik gewoon niet meer van mijn jetlag af. Na mijn vakantie kon ik bijna geen slaap meer vatten en zo volgde er een ziekmelding van bijna twee maanden met een reïntegratietraject van nog geen vier weken. Ik wilde weer de lucht in, maar dan wel op een manier dat ik zo min mogelijk te maken kreeg met tijdsverschillen en zware nachtvluchten. Daarom vlieg ik tot eind juli even alleen Europa. Dat is even heerlijk; ik maak nu om de week gewoon weer drie en soms vier nachten van zeven à negen uur!!!

Het is in de eerste instantie tijdelijk maar kan, als ik het zou willen, met een verlenging van steeds een jaar semi-definitief gemaakt worden. Dat vind ik nogal wat, het idee van geen ‘mini vakanties’ meer op de kosten van de baas naar bijvoorbeeld Singapore of Curaçao tijdens de Nederlandse winters… Daarom heb ik met mijn leidinggevende op kantoor afgesproken dat ik in mei de knoop doorhak.

Vegetarisch dieet

Tijdens de Ayahuasca ceremonie kwam ik erachter hoe zeer ik verbonden ben met het universum en alle levende wezens in het bijzonder. Ik BEN moeder aarde. Daarom had ik heel sterk het gevoel dat ik geen dieren meer wilde eten en dat leeft vandaag de dag, al bijna vier maanden, nog steeds. Omdat ik in het verleden al eerder een hele tijd als vegetariër heb geleefd en zelfs eventjes veganist ben geweest, ben ik al bekend met de plantaardige keuken en kon ik al best lekkere vlees- en visloze maaltijden klaarmaken. Maar daarom weet ik ook waarom het uiteindelijk fout ging. Het was een beste uitdaging om mijn ijzergehalte op pijl te houden en voldoende plantaardige omega’s binnen te krijgen. Dat laatste blijkt nu ook weer een dingetje te zijn. Af en toe had ik een bijna onbedwingbare trek in vis. In haring om heel specifiek te zijn. Vissen zijn ook dieren… Ik eet daarom als het even kan dagelijks een gekookt eitje en probeer genoeg noten, zaden, oliën en dierlijke vetten in de vorm van bijvoorbeeld boter binnen te krijgen. Mijn trek in vette vis is daarom nu ook weer verdwenen. Ik denk dat er een tekort aan het ontstaan was.

Natuurlijk ouderschap

Er zijn niet heel veel mensen die afweten van onze ouderschapsstijl. In het Engels staat het bekend als ‘attachment parenting’ en in het Nederlands als natuurlijk ouderschap. Wat betekent dat dan? Dat we betekent dat we zoveel mogelijk voor onze twee dochters proberen te zorgen zoals andere zoogdieren dat doen. Dat is onder andere veel babydragen (in een draagzak), samen slapen in dezelfde kamer én borstvoeden op verzoek. Samen slapen heeft vooral het laatste ’s nachts veel makkelijker gemaakt. Jasmijn slaapt al een tijd in haar eigen bed aan mijn kant en Jade tussen ons in. Reuze gezellig hoor! Mijn partner en ik zijn dus best onconventioneel. Een soort van moderne hippies.

We waren tijdens de zwangerschap van onze eerste dochter helemaal niet van plan om een en ander op zo’n manier aan te pakken. Het heeft zich gewoon organisch ontwikkeld. Dit is waar wij ons goed bij voelen. We love it most of the time! Deze manier van kinderen grootbrengen kent wel z’n uitdagingen, maar dat geldt mijns inziens voor ouderschap in het algemeen.

(Tandem)borstvoeding

Waar ik nooit een geheim van gemaakt heb, is dat ik een borstvoedingsfanaat ben als het op mijn eigen kindjes aankomt. Ik ben er trots op dat ik al drie en een halve jaar onafgebroken borstvoeding geef. Na een moeilijke start met de oudste had ik dit nooit verwacht.

Toen Jasmijn twintig maanden oud was, bleek ik onverwachts zwanger te zijn van Jade. Tot ongeveer dertien weken produceerde ik nog genoeg melk, maar daarna werd het heel snel minder. Halverwege de zwangerschap kwamen er alleen nog maar druppeltjes zout smakende melk uit. Omdat de tweede zwangerschap door flinke misselijkheid best zwaar was en mijn borsten erg pijn deden, hoopte ik stiekem dat de oudste het er snel bij zou laten. Maar nee, ook zij bleek een fanatiekeling te zijn. This kid just wouldn’t quit! Ze stopte weliswaar met nachtvoedingen en ging toen eindelijk doorslapen, maar bleef overdag nog wel hoopvol ‘droogdrinken’.

Het is wel door haar inzet dat haar zusje op dag na de geboorte al een buikje vol melk had! Mijn productie kwam ontzettend vlot op gang en al gauw had ik een enorme stuwing. En daar was Jasmijn, mijn levende borstkolf. Zij was het die het teveel aan melk in de kraamweek weg dronk zodat Jade zich niet verslikte door mijn krachtige toeschietreflex. En toen realiseerde ik me dat het voeden van een baby én een peuter prima kon. Ik heb de zusjes zelfs een paar keer tegelijk aan de borst gehad. Daar heb ik als herinnering nog een prachtige foto van gemaakt.

Ondertussen drinkt de oudste al drie maanden niet meer bij mij, maar hebben we er allebei fijne herinneringen aan overgehouden. Wat mooi dat ik bijna twaalf maanden heb mogen tandemvoeden. Voor nu gaat het borstvoedingsavontuur verder met de jongste. Ik voed haar nu al ruim veertien maanden en zien we wel waar het schip strandt. Ik ben benieuwd of we de WHO-norm van twee jaar weer gaan halen en weer gaan plussen!

Mijn relatie

Het is algemeen bekend dat het opvoeden van kinderen een enorme klus is. Men noemt het ‘de tropenjaren’. Dat klopt, daar is geen woord van gelogen. En dan nog kunnen woorden bijna niet omschrijven hoe het is als je er dan zelf midden in zit en de klappen van de spreekwoordelijke zweep op dagelijkse basis voelt. Alles verandert. Je lichaam, je financiën, je sociale leven en ook je relatie. Dacht je elkaar als partners goed te kennen, begin je als papa en mama eigenlijk weer helemaal opnieuw. De rollen moeten weer opnieuw verdeeld worden en de drukte in huis kan er voor zorgen dat je op een totaal andere manier met elkaar gaat communiceren. Of in het ergste geval misschien helemaal niet meer of alleen over de kinderen. Het is best choquerend dat een op de drie stellen na gezinsuitbreiding uit elkaar gaat. Dat overkwam ons een tijdje geleden helaas ook. Ja, dat lees je goed.

Ruzies ontstaan meestal na een periode van onderdrukte ergernissen en onuitgesproken irritaties. Een discussie liep uit de hand en ontvlamde tot een flinke ruzie doordat ik me best alleen en erg onbegrepen voelde. Dat wilde ik niet meer. ‘Ik ga alleen verder. Ik ga verder zonder jou’. Het kwam echt uit mijn tenen. Ik zweer dat ik bereid was om het leventje zoals ik het kende achter me te laten. Een plan van aanpak had ik nog niet, maar ik zou er alle tijd voor nemen om voor de kinderen een en ander zo goed mogelijk af te ronden. En toen brak er een periode van een paar weken aan dat we ons in een soort van niemandsland bevonden. In het luchtledige. We woonden samen zonder dat we echt samen waren. Dat was moeilijk. Het was loodzwaar en heel erg verdrietig.

Het gewone leven met onze meiden ging gewoon door. Mijn werk was toen nog meer dan ooit mijn escape. Ik dacht in deze nare periode veel na over de essentie van het leven. Wie ben ik? Wat wil ik? En wat is partnerschap nou sprecies? En na een tijdje was het ineens ‘F*ck all expectations of society’. Ik besloot vanaf dat moment om het compleet anders te gaan doen. Ik moest terug naar mijn basis; mijn spirituele kern. Namasté again, Sri Mooji.

Loslaten

Ik had nogal wat onrealistische ideeën over het bestaan als mens. En grote angsten als te weinig geld hebben en sh*t. Overkwam het leven mij of andersom? Misschien WAS ik wel het leven en waren dingen gewoon zoals ze ZIJN; volledig neutraal als je niet oordeelt. Ik kwam erachter dat het allemaal niet lag aan de gebeurtenissen in mijn leven, maar aan mijn perceptie van en mening over alles wat er zich afspeelde. En waar was ik nou bang voor als in de essentie alles liefde, maar ook tijdelijk is? Je komt met niets en gaat met niets. Alles wat je in je leven denkt te bezitten, heb je slechts in bruikleen.

Ik hield aan heel veel ‘dingen’ vast en realiseerde me dat ik letterlijk moest loslaten. Ik dook in al mijn materiële bezittingen. Van kleding tot schoenen en van cd’s tot sieraden. Wat had ik eigenlijk veel. Ik kwam helemaal niets te kort! Ik begon met opruimen en maakte daarmee verbazingwekkend snel mijn hoofd leeg van gedachten en mijn hart vrij van zorgen. Wat een ballast. Ik bekeek al mijn spullen, nam met een lach en een traan afscheid van ze en pakte al het onnodige zorgvuldig in. En dat was best veel! Daarna heb ik alles aan onze plaatselijke kringloopwinkel gedoneerd. Dat voelde fantastisch en smaakte naar meer.

Datzelfde kon ik misschien ook wel veel dieper op spiritueel niveau. Misschien was het wel mogelijk om zonder verwachtingen van iemand te houden. Heerlijk samen te zijn zonder de angst elkaar te verliezen en niet zonder elkaar te kunnen. Zonder het gevoel elkaar iets schuldig te zijn en elkaar toch alles te geven. No strings attached, maar wel met elkaar verbonden. Als het ware zonder het gevoel elkaar te bezitten. Gewoon lekker samen ZIJN voor zolang dat duren mag. Misschien moesten we toch proberen om er samen uit te komen en onze relatie opnieuw vorm te geven. Niet voor de kinderen, maar gewoon omdat we nog best veel van elkaar hielden.

Eigen bedrijf

De laatste jaren werd het me duidelijk dat ik naast het vliegen nog iets anders wilde doen. Daarom heb ik door het hele land verschillende leuke massagecursussen gevolgd. Diploma’s en certificaten; check. Massagetafel en andere benodigdheden; check. Een bijna lege slaapkamer; check. Ik heb álles om mijn holistische massagesalon voor vrouwen te beginnen. In juni lanceer ik ‘De massageboudoir’. Wat ik alleen nog nodig heb is voldoende energie (want ik ben nog steeds MOE), iemand die mijn website kan maken en een paar lieve dames die ik eerst gratis (of op donatie basis) vertroetelen. Wie o wie?

Mijn opleiding tot postpartum doula heb ik ondertussen ook afgerond. Als ‘stage’ heb ik een paar weken twee lieve ouders in Amersfoort na de geboorte van hun mooie dochter mogen begeleiden. Prachtig en heel inspirerend. Het liefst zou ik een kraamvrouw de eerste veertig dagen na de geboorte willen bijstaan zodat ze zich volledig op haar nieuwboreling kan focussen, weer helemaal op krachten én in haar kracht als moeder kan komen. Helaas is mijn eigen gezinsleven nog te druk om dat naast het vliegen vorm te kunnen geven. Het valt heel mooi te combineren met het geven van massages, maar voor nu blijft het doulaschap nog even toekomstmuziek.

De toekomst van ‘Wij godinnen’

Ik ben een persoon die zich geen blad voor de mond neemt. Ik vind het echt heerlijk om te schrijven over vrouwenzaken die zich nog steeds in de taboesfeer bevinden. Daarom ga ik mijn uiterste best doen om regelmatig, bijvoorbeeld een keer per week, een blogje te schrijven. Gewoon omdat ik fijn vind om met mijn mede godinnen in contact te blijven.

Lieve powervrouw, ik ben nog steeds op zoek naar zelfbewuste, spirituele vrouwen zoals jij en ik die het leuk vinden om een gastblog te schrijven. Het maakt niet uit waarover, als het maar over vrouwenzaken gaat! Vind je dat too much, maar weet je wel een leuk onderwerp waarover ik absoluut moet schrijven? Laat het me dan weten.

Poe, dat was een hele kluif! Deze grote blogpost was in mijn hoofd al een tijdje in de making, maar ik heb er welgeteld drie dagen over gedaan om zowel deel 1 als deel 2 te schrijven. Dat heb ik wederom graag gedaan. Dank. Je. Wel. Namasté. 🌸

Liefs,

Viv

Let’s educate one another and be proud together! So plant that seed, make it grow and let it blossom.