Lifestyle, Moederschap, Relaties, Spiritualiteit, Vrouwzijn, Welzijn

Life after total silence (deel 2)

Dit is het vervolg van Life after total silence (deel 1)

Wederom namasté godin,

Powervrouw dat je bent!!! Wat mooi dat je na al die letters die vele woorden vormden ook deel twee wilt lezen. Dank je wel! Namasté.

Tijdelijk vast Europa vliegen

Ik ben gek op mijn baan. Ik houd van mijn leven als stewardess, maar na maanden alleen maar intercontinentaal vliegen naar steeds dezelfde bestemming met negen uur tijdsverschil was ik echt op. Door de gebroken nachten thuis met Jade kwam ik gewoon niet meer van mijn jetlag af. Na mijn vakantie kon ik bijna geen slaap meer vatten en zo volgde er een ziekmelding van bijna twee maanden met een reïntegratietraject van nog geen vier weken. Ik wilde weer de lucht in, maar dan wel op een manier dat ik zo min mogelijk te maken kreeg met tijdsverschillen en zware nachtvluchten. Daarom vlieg ik tot eind juli even alleen Europa. Dat is even heerlijk; ik maak nu om de week gewoon weer drie en soms vier nachten van zeven à negen uur!!!

Het is in de eerste instantie tijdelijk maar kan, als ik het zou willen, met een verlenging van steeds een jaar semi-definitief gemaakt worden. Dat vind ik nogal wat, het idee van geen ‘mini vakanties’ meer op de kosten van de baas naar bijvoorbeeld Singapore of Curaçao tijdens de Nederlandse winters… Daarom heb ik met mijn leidinggevende op kantoor afgesproken dat ik in mei de knoop doorhak.

Vegetarisch dieet

Tijdens de Ayahuasca ceremonie kwam ik erachter hoe zeer ik verbonden ben met het universum en alle levende wezens in het bijzonder. Ik BEN moeder aarde. Daarom had ik heel sterk het gevoel dat ik geen dieren meer wilde eten en dat leeft vandaag de dag, al bijna vier maanden, nog steeds. Omdat ik in het verleden al eerder een hele tijd als vegetariër heb geleefd en zelfs eventjes veganist ben geweest, ben ik al bekend met de plantaardige keuken en kon ik al best lekkere vlees- en visloze maaltijden klaarmaken. Maar daarom weet ik ook waarom het uiteindelijk fout ging. Het was een beste uitdaging om mijn ijzergehalte op pijl te houden en voldoende plantaardige omega’s binnen te krijgen. Dat laatste blijkt nu ook weer een dingetje te zijn. Af en toe had ik een bijna onbedwingbare trek in vis. In haring om heel specifiek te zijn. Vissen zijn ook dieren… Ik eet daarom als het even kan dagelijks een gekookt eitje en probeer genoeg noten, zaden, oliën en dierlijke vetten in de vorm van bijvoorbeeld boter binnen te krijgen. Mijn trek in vette vis is daarom nu ook weer verdwenen. Ik denk dat er een tekort aan het ontstaan was.

Natuurlijk ouderschap

Er zijn niet heel veel mensen die afweten van onze ouderschapsstijl. In het Engels staat het bekend als ‘attachment parenting’ en in het Nederlands als natuurlijk ouderschap. Wat betekent dat dan? Dat we betekent dat we zoveel mogelijk voor onze twee dochters proberen te zorgen zoals andere zoogdieren dat doen. Dat is onder andere veel babydragen (in een draagzak), samen slapen in dezelfde kamer én borstvoeden op verzoek. Samen slapen heeft vooral het laatste ’s nachts veel makkelijker gemaakt. Jasmijn slaapt al een tijd in haar eigen bed aan mijn kant en Jade tussen ons in. Reuze gezellig hoor! Mijn partner en ik zijn dus best onconventioneel. Een soort van moderne hippies.

We waren tijdens de zwangerschap van onze eerste dochter helemaal niet van plan om een en ander op zo’n manier aan te pakken. Het heeft zich gewoon organisch ontwikkeld. Dit is waar wij ons goed bij voelen. We love it most of the time! Deze manier van kinderen grootbrengen kent wel z’n uitdagingen, maar dat geldt mijns inziens voor ouderschap in het algemeen.

(Tandem)borstvoeding

Waar ik nooit een geheim van gemaakt heb, is dat ik een borstvoedingsfanaat ben als het op mijn eigen kindjes aankomt. Ik ben er trots op dat ik al drie en een halve jaar onafgebroken borstvoeding geef. Na een moeilijke start met de oudste had ik dit nooit verwacht.

Toen Jasmijn twintig maanden oud was, bleek ik onverwachts zwanger te zijn van Jade. Tot ongeveer dertien weken produceerde ik nog genoeg melk, maar daarna werd het heel snel minder. Halverwege de zwangerschap kwamen er alleen nog maar druppeltjes zout smakende melk uit. Omdat de tweede zwangerschap door flinke misselijkheid best zwaar was en mijn borsten erg pijn deden, hoopte ik stiekem dat de oudste het er snel bij zou laten. Maar nee, ook zij bleek een fanatiekeling te zijn. This kid just wouldn’t quit! Ze stopte weliswaar met nachtvoedingen en ging toen eindelijk doorslapen, maar bleef overdag nog wel hoopvol ‘droogdrinken’.

Het is wel door haar inzet dat haar zusje op dag na de geboorte al een buikje vol melk had! Mijn productie kwam ontzettend vlot op gang en al gauw had ik een enorme stuwing. En daar was Jasmijn, mijn levende borstkolf. Zij was het die het teveel aan melk in de kraamweek weg dronk zodat Jade zich niet verslikte door mijn krachtige toeschietreflex. En toen realiseerde ik me dat het voeden van een baby én een peuter prima kon. Ik heb de zusjes zelfs een paar keer tegelijk aan de borst gehad. Daar heb ik als herinnering nog een prachtige foto van gemaakt.

Ondertussen drinkt de oudste al drie maanden niet meer bij mij, maar hebben we er allebei fijne herinneringen aan overgehouden. Wat mooi dat ik bijna twaalf maanden heb mogen tandemvoeden. Voor nu gaat het borstvoedingsavontuur verder met de jongste. Ik voed haar nu al ruim veertien maanden en zien we wel waar het schip strandt. Ik ben benieuwd of we de WHO-norm van twee jaar weer gaan halen en weer gaan plussen!

Mijn relatie

Het is algemeen bekend dat het opvoeden van kinderen een enorme klus is. Men noemt het ‘de tropenjaren’. Dat klopt, daar is geen woord van gelogen. En dan nog kunnen woorden bijna niet omschrijven hoe het is als je er dan zelf midden in zit en de klappen van de spreekwoordelijke zweep op dagelijkse basis voelt. Alles verandert. Je lichaam, je financiën, je sociale leven en ook je relatie. Dacht je elkaar als partners goed te kennen, begin je als papa en mama eigenlijk weer helemaal opnieuw. De rollen moeten weer opnieuw verdeeld worden en de drukte in huis kan er voor zorgen dat je op een totaal andere manier met elkaar gaat communiceren. Of in het ergste geval misschien helemaal niet meer of alleen over de kinderen. Het is best choquerend dat een op de drie stellen na gezinsuitbreiding uit elkaar gaat. Dat overkwam ons een tijdje geleden helaas ook. Ja, dat lees je goed.

Ruzies ontstaan meestal na een periode van onderdrukte ergernissen en onuitgesproken irritaties. Een discussie liep uit de hand en ontvlamde tot een flinke ruzie doordat ik me best alleen en erg onbegrepen voelde. Dat wilde ik niet meer. ‘Ik ga alleen verder. Ik ga verder zonder jou’. Het kwam echt uit mijn tenen. Ik zweer dat ik bereid was om het leventje zoals ik het kende achter me te laten. Een plan van aanpak had ik nog niet, maar ik zou er alle tijd voor nemen om voor de kinderen een en ander zo goed mogelijk af te ronden. En toen brak er een periode van een paar weken aan dat we ons in een soort van niemandsland bevonden. In het luchtledige. We woonden samen zonder dat we echt samen waren. Dat was moeilijk. Het was loodzwaar en heel erg verdrietig.

Het gewone leven met onze meiden ging gewoon door. Mijn werk was toen nog meer dan ooit mijn escape. Ik dacht in deze nare periode veel na over de essentie van het leven. Wie ben ik? Wat wil ik? En wat is partnerschap nou sprecies? En na een tijdje was het ineens ‘F*ck all expectations of society’. Ik besloot vanaf dat moment om het compleet anders te gaan doen. Ik moest terug naar mijn basis; mijn spirituele kern. Namasté again, Sri Mooji.

Loslaten

Ik had nogal wat onrealistische ideeën over het bestaan als mens. En grote angsten als te weinig geld hebben en sh*t. Overkwam het leven mij of andersom? Misschien WAS ik wel het leven en waren dingen gewoon zoals ze ZIJN; volledig neutraal als je niet oordeelt. Ik kwam erachter dat het allemaal niet lag aan de gebeurtenissen in mijn leven, maar aan mijn perceptie van en mening over alles wat er zich afspeelde. En waar was ik nou bang voor als in de essentie alles liefde, maar ook tijdelijk is? Je komt met niets en gaat met niets. Alles wat je in je leven denkt te bezitten, heb je slechts in bruikleen.

Ik hield aan heel veel ‘dingen’ vast en realiseerde me dat ik letterlijk moest loslaten. Ik dook in al mijn materiële bezittingen. Van kleding tot schoenen en van cd’s tot sieraden. Wat had ik eigenlijk veel. Ik kwam helemaal niets te kort! Ik begon met opruimen en maakte daarmee verbazingwekkend snel mijn hoofd leeg van gedachten en mijn hart vrij van zorgen. Wat een ballast. Ik bekeek al mijn spullen, nam met een lach en een traan afscheid van ze en pakte al het onnodige zorgvuldig in. En dat was best veel! Daarna heb ik alles aan onze plaatselijke kringloopwinkel gedoneerd. Dat voelde fantastisch en smaakte naar meer.

Datzelfde kon ik misschien ook wel veel dieper op spiritueel niveau. Misschien was het wel mogelijk om zonder verwachtingen van iemand te houden. Heerlijk samen te zijn zonder de angst elkaar te verliezen en niet zonder elkaar te kunnen. Zonder het gevoel elkaar iets schuldig te zijn en elkaar toch alles te geven. No strings attached, maar wel met elkaar verbonden. Als het ware zonder het gevoel elkaar te bezitten. Gewoon lekker samen ZIJN voor zolang dat duren mag. Misschien moesten we toch proberen om er samen uit te komen en onze relatie opnieuw vorm te geven. Niet voor de kinderen, maar gewoon omdat we nog best veel van elkaar hielden.

Eigen bedrijf

De laatste jaren werd het me duidelijk dat ik naast het vliegen nog iets anders wilde doen. Daarom heb ik door het hele land verschillende leuke massagecursussen gevolgd. Diploma’s en certificaten; check. Massagetafel en andere benodigdheden; check. Een bijna lege slaapkamer; check. Ik heb álles om mijn holistische massagesalon voor vrouwen te beginnen. In juni lanceer ik ‘De massageboudoir’. Wat ik alleen nog nodig heb is voldoende energie (want ik ben nog steeds MOE), iemand die mijn website kan maken en een paar lieve dames die ik eerst gratis (of op donatie basis) vertroetelen. Wie o wie?

Mijn opleiding tot postpartum doula heb ik ondertussen ook afgerond. Als ‘stage’ heb ik een paar weken twee lieve ouders in Amersfoort na de geboorte van hun mooie dochter mogen begeleiden. Prachtig en heel inspirerend. Het liefst zou ik een kraamvrouw de eerste veertig dagen na de geboorte willen bijstaan zodat ze zich volledig op haar nieuwboreling kan focussen, weer helemaal op krachten én in haar kracht als moeder kan komen. Helaas is mijn eigen gezinsleven nog te druk om dat naast het vliegen vorm te kunnen geven. Het valt heel mooi te combineren met het geven van massages, maar voor nu blijft het doulaschap nog even toekomstmuziek.

De toekomst van ‘Wij godinnen’

Ik ben een persoon die zich geen blad voor de mond neemt. Ik vind het echt heerlijk om te schrijven over vrouwenzaken die zich nog steeds in de taboesfeer bevinden. Daarom ga ik mijn uiterste best doen om regelmatig, bijvoorbeeld een keer per week, een blogje te schrijven. Gewoon omdat ik fijn vind om met mijn mede godinnen in contact te blijven.

Lieve powervrouw, ik ben nog steeds op zoek naar zelfbewuste, spirituele vrouwen zoals jij en ik die het leuk vinden om een gastblog te schrijven. Het maakt niet uit waarover, als het maar over vrouwenzaken gaat! Vind je dat too much, maar weet je wel een leuk onderwerp waarover ik absoluut moet schrijven? Laat het me dan weten.

Poe, dat was een hele kluif! Deze grote blogpost was in mijn hoofd al een tijdje in de making, maar ik heb er welgeteld drie dagen over gedaan om zowel deel 1 als deel 2 te schrijven. Dat heb ik wederom graag gedaan. Dank. Je. Wel. Namasté. 🌸

Liefs,

Viv

Let’s educate one another and be proud together! So plant that seed, make it grow and let it blossom.

 

Lifestyle, Overig, Relaties, Spiritualiteit, Vrouwzijn, Welzijn

Life after total silence (deel 1)

“No mud, no lotus” ~Thich Nhat Hanh

Namasté godin,

Hoe gaat het met je? We hebben elkaar heel lang niet ‘gezien’ en ‘gesproken’. Het is ondertussen maanden geleden dat ik voor het laatst echt van me heb laten horen. Ik hoop dat je het goed maakt 🙏🏾.

Herinner je je mijn allerlaatste grote blogpost Ayahuasca aftermath; nieuwe inzichten nog? Wel, na de aftermath kwam er nóg een aftermath, met een smaakje… Haal eerst wat thee en koekjes; wees voorbereid op een heerlijk lange blog die ik in twee delen publiceer.

Writer’s block

Er was een tijd dat ik echt overliep van inspiratie voor Wij godinnen. Ik schreef met gemak twee à drie blogposts per week. Dat werden er eerst minder tot het moment aanbrak dat ik over één publicatie steeds langer ging doen. En toen was er ineens even niets. Mijn gedachtegang stagneerde en voordat ik het wist had de gevreesde writers block zich ingezet. Kak! Balen vond ik het, maar ik koos er voor om de blokkade te accepteren en social media even te laten voor wat het was. Alles is tijdelijk.

Ayahuasca high and low

Zoals ik destijds al vertelde, was mijn ontmoeting met mama Ayahuasca de meest bijzondere spirituele ervaring die ik ooit heb gehad. Het was verrijkend, confronterend en bijna hemels. Zoiets als de dood van de ego en de wedergeboorte van de pure ‘zelf’ had ik nog nooit eerder meegemaakt. I was surfing on the biggest serotonin high ever!!! Serotonine is de stof die ik bij tijd en wijle flink tekort kom. Een foutje van de natuur. Het plantmedicijn uit de amazone vulde mijn voorraad flink aan, maar met de tijd verbruikte ik het natuurlijk weer. En als er dan niets bijkomt in de koude wintermaanden zonder zon en de nachten met jonge kinderen te kort zijn…

Laten we zeggen dat mijn landing terug op aarde vrij hard was. Op deze keerzijde had ik totaal niet gerekend. Moeder Aya laat je van alles zien, maar dan ben je er nog niet. Ze wil dat je met je nieuwe inzichten aan de slag gaat. Als je geen verandering(en) in je leven aanbrengt, blijkt het op een dag nog steeds te zijn zoals het ooit al was. Ik voelde me echt heel goed na de ceremonie, maar na een paar weken zat ik ineens weer midden in de sleur van alledag. Kinderen, koken, schoonmaken en bergen vuile was. Het hield (en houdt heel eerlijk gezegd nog steeds) niet op! Ik weet niet hoe het met jou zit, maar je moet van goede huize komen om maandenlang op maximaal vier à vijf uur per nacht goed te blijven functioneren. Een kwelling eerste klas. Het zorgde voor frustraties pur sang. Dit kon gewoon niet ‘the purpose of life’ zijn. Mijn realiteit. Telkens als ik dacht dat het niet slechter kon, bleek er altijd nog een schepje bovenop te kunnen. Zo. Was dit dan echt mijn enige bestaansrecht?

SAD en PMDD

Zoals ik in deze blogpost al eerder zei, was Ayahuasca mijn laatste strohalm voordat ik een antidepressivum zou gaan slikken. Na mijn breakdown in december was ik het goed zat. Ik vertelde mijn huisarts dat ik nu niet meer met een psycholoog wilde gaan praten om vervelende gebeurtenissen uit het verleden opnieuw te gaan herkauwen en mijn gedachtegang beter te kunnen begrijpen, maar direct naar een psychiater doorverwezen wilde worden. Ik voelde dat er meer met me aan de hand was dan ik met kruiden, voeding en meditatie kon oplossen. Gelukkig kon ik snel terecht. De diagnose; SAD (seasonal affective disorder) oftewel winterdepressie en PMDD (premenstrual dysphoric disorder).

Van de eerste stoornis wist ik al dat ik ‘m had maar de tweede…? Het is de kwaadaardige zus van PMS. Het premenstruele syndroom op STEROÏDEN. Wauw. Waarom heb ik hier in hemelsnaam zo lang mee rondgelopen? Éindelijk wist ik wat mij, zolang ik het me kan herinneren, maandelijks teisterde. Waarom mijn gemoedstoestand na mijn ovulatie zo extreem anders is. Ik zeg dat de zeer onaangename emotie, genaamd schaamte, hier de schuldige van is. Niemand wil ziek zijn of een stoornis hebben. We leven in een maatschappij waarin dat wat je niet kunt zien, er gewoon niet mag zijn. Toegeven dat je zo’n probleem hebt, is daarom nogal confronterend.

Antidepressivum

Mijn huisarts had zo haar vermoedens en wilde mij eerst de pil voorschrijven zodat het mijn hormoonspiegel zou stabiliseren. Ze raadde daarbij ook het doorslikken aan. Minder menstruaties betekent minder PMS. Toch? Maar ik ben nogal gevoelig. Jaren geleden heb ik zonder succes al talloze pilmerken uitgeprobeerd waardoor ik al wist dat deze vorm van medicatie geen optie was. Bovendien geloof ik niet in de onschuld van hormonale anticonceptiva. Ik wilde dus wat anders.

Afijn, de vrouwelijke psychiater schreef me Setraline voor. Dit antidepressivum staat ook wel bekend onder merknaam Zoloft. Het was de bedoeling dat ik, om mijn PMDD te onderdrukken, vanaf de dag van mijn ovulatie een tabletje van 25 mg tot en met de eerste of tweede dag van van mijn menstruatie innam. Daarna zou ik stoppen met slikken en zo’n twee weken vrij van medicatie zijn. Met de tijd zouden we gaan opbouwen naar misschien wel 200 mg per dag. Er waren wel een aantal kanttekeningen.

    Deze medicatie komt in moedermelk, weliswaar in een zeer lage concentratie. Omdat Jade ondertussen steeds minder afhankelijk werd van mijn melk durfde ik het wel aan. Ik was best wanhopig.
    Op het potje zat ook een gele sticker en daar kwam ik helaas pas achter toen ik het gebruik van dit medicijn met een medewerkster van de apotheek besprak. Dat betekent dat het je rijvaardigheid negatief kan beïnvloeden. Voor mijn beroep mag ik ‘on duty’ absoluut geen medicijnen slikken die de rijvaardigheid beïnvloeden. Now what? Ik nam dat gegeven maar even voor lief omdat nog in de ziektewet zat en nog op de grond zou gaan reïntegreren. Maar hoe ga ik er dan mee om wanneer ik weer de lucht in ga? Ze vertelde mij dat de werking van Sertraline na twee à drie uur piekt waardoor ik het beter ’s avonds voor het slapengaan kon innemen. De volgende ochtend zou ik dan geen last meer hebben van sufheid. En inderdaad, ik sliep er op nieuwjaarsnacht als een roos op!
    Alcohol en deze medicatie gaan NIET samen. Gelukkig dronk ik op dat moment even niet en bestaan er genoeg heerlijke alcoholvrije dranken, zoals alcoholvrije bubbels voor de jaarwisseling!
  • Stoppen met deze medicatie geeft mogelijk ontwenningsverschijnselen en moet onder begeleiding gebeuren
    Sertraline heeft eigenlijk een opbouwtijd van vier tot zes weken (!) voordat het goed werkt.
  • Ze drukte mij op het hart dat het mogelijk was dat ik, aangezien ik maandelijks ongeveer twee weken aaneen zou slikken, mijn depressieve buien juist erger (!) konden worden en ik dan ook nog eens ontwenningsverschijnselen kon krijgen. Ik keek haar al slikkend met grote ogen aan. Maar ik was echt wanhopig. Misschien zouden de bijwerkingen wel meevallen en had ik er toch veel baat bij.
  • Om het zekere voor het onzekere te nemen, heb ik het eerste tabletje gehalveerd naar 12,5 mg en heel symbolisch ’s avonds op 31 december ingenomen. Ik voelde me na een uurtje een beetje licht in mijn hoofd, but so far so good en zo nam ik de volgende dag weer ’s avonds het tweede halfje in.
  • Maar op 2 januari kwam ie binnen. Shit hit the fan. De hele dag trillende handen, een droge mond, een concentratie van niks en een zeer onrustig, unheimisch gevoel dat op dezelfde dag nog eindigde in een crescendo. Het voelde nu niet als PMS maar als PMDD op steroïden. Ik explodeerde tijdens het koken in het bijzijn van mijn partner en kindjes om eigenlijk niets en realiseerde me dat ik al op een vrij kleine dosis reageerde. Daar waar ik “normaal” ietwat twistziek was en me vooral neerslachtig voelde in de laatste week vóór mijn menstruatie, was ik nu slechts een paar dagen ná mijn ovulatie ronduit agressief. Deze medicatie zorgde bij mij voor bijwerkingen die eigenlijk nog erger waren dan de stoornis zelf. Ik zag het totaal niet zitten om tot aan de overgang en menopauze periodiek door deze helse opbouwfase heen te moeten.
  • Viv, waarom ga je het dan niet dagelijks slikken? Dan ben je er na hooguit twee maanden van af. Ja, dat had ik zelf ook al bedacht. Maar als dit slechts het begin was na twee halfjes, dan was ik er per direct klaar mee. Wat een troep! Dat kan ik mezelf én mijn gezin toch niet aandoen?
  • Ik ben me er wel heel erg bewust dat er talloze mensenlevens gered zijn dankzij de ontwikkeling van antidepressiva. Helaas voelde ík me er zo slecht door dat ik er juist dingen van zou kunnen gaan doen waar ik later spijt van krijg. Of die ik zelf niet meer zou kunnen navertellen. Al snel verdween het potje met nog 29 hele pillen achter in mijn mandje met vitaminen. Ik twijfelde. Misschien zou ik het de volgende maand weer proberen. Met de volle dosis van 25 mg. Dit wás tenslotte plan B, maar ondanks dat ik weigerde nog steeds te geloven dat het slikken van een antidepressivum mijn laatste optie was. Na veel tobben hakte ik de knoop eindelijk door; dit spul slik ik vrijwillig echt nooit meer! Ik leverde het potje uiteindelijk anoniem zonder naamsticker bij mijn apotheek in. En ineens hoefde ik me ook niet meer druk te maken over hoe ik het zou doen met Sertraline tijdens een nachtvlucht, als ik absoluut wakker moet blijven. Ik ben namelijk wettelijk strafbaar als slaperigheid, veroorzaakt door medicatie, me fouten laat maken die de vliegveiligheid in gevaar brengen. Ik ben me meteen gaan inlezen over natuurlijke(re) alternatieven waar ik misschien wel baat bij kon hebben.
  • L-tryptofaan en 5-HTP

    ❗️Disclaimer: stop NOOIT zomaar met het slikken van een antidepressivum. Stoppen dient met een afbouwschema onder begeleiding van een (gespecialiseerde) arts te gebeuren. Bespreek met hem of haar eerst of het starten met natuurlijke(re) alternatieven een optie voor je is en wanneer je daar eventueel mee zou kunnen beginnen. Het combineren van antidepressiva en bepaalde supplementen of psychedelica als bijvoorbeeld Ayahuasca is levensgevaarlijk!

    Na veel googlen en filmpjes kijken op mijn geliefde Youtube kwam ik uit op twee natuurlijke supplementen; L-tryptofaan en 5-HTP. Beide zijn voorlopers van de neurotransmitter, oftewel boodschapperstof, serotonine.

    L-tryptofaan, ook wel bekend als tryptofaan, is een essentiële aminozuur. Dat betekent dat je lichaam het niet zelf kan aanmaken uit niet-essentiële aminozuren. Het is de voorloper van 5-HTP. Daarvoor heeft je lichaam voldoende vitamine B6 nodig, anders gebeurt er helemaal niets. Daarom vormt deze supplement vaak een complex met minimaal deze in water oplosbare vitamine.

    5-HTP is een aminozuur dat van nature al in het lichaam voorkomt. Het is eigenlijk een bijproduct dat ontstaat wanneer tryptofaan afgebroken wordt. He is als het ware de actieve vorm ervan.

    Briljant dat ik deze informatie gevonden heb!Alleen zat ook hier een aantal kanttekeningen aan.

    • 5-HTP is de directe sleutel tot het verhogen van je eigen serotonine-spiegel. Het geven van borstvoeding is een contra indicatie omdat deze stof in je moedermelk terecht komt. Omdat het ook de productie van melatonine, het slaaphormoon, beïnvloedt, kan het de slaap-waakritme van je kleine zoogdier negatief beïnvloeden. Ik dacht ‘Jammer dan, Jade slaapt toch al slecht!’.
    • Bovendien kun je na een langdurige hoge inname van het middel het serotoninesyndroom krijgen. Daarvan is sprake als je een gevaarlijk hoge serotonine-niveau hebt. Dat is helaas ook nog eens moeilijk te bepalen in je bloed een boodschapperstof constant geproduceerd en afgebroken wordt. Bijwerkingen als vermoeidheid, hevige pijn en zwelling van gewrichten, hart, longen en lever zijn eng en zouden zelfs chronisch kunnen worden. Ay, no stuff to mess with!

    Antidepressiva komen ook met een waslijst van bijwerkingen (waarvan ik denk dat gewichtstoename niet perse de vervelendste is). Ik besloot eerst een paar weken de veiligere l-tryptofaan met B6 uit te proberen. Als dat niet werkte, zou ik 5-HTP als grof geschut inzetten. Het bleek dat het eerste supplement niet veel meer voor me deed dan dat ik ’s avonds sneller in slaap viel. En overdag kreeg ik wat opvliegers, lol. Daarom ging ik de maand daarop, dus tijdens mijn vorige cyclus, na mijn ovulatie tot aan het doorbreken van mijn menstruatie over op 5-HTP. En ja, dat bleek HET middel waar ik eigenlijk al jaren naar op zoek was! Geen bijwerkingen en het werkt gewoon als een malle. Voor het eerst in mijn leven als volwassen vrouw ben ik vrij geweest van ernstige klachten. Ik was wel moe, had de laatste twee dagen vóór het starten van het vloeien wel wat krampjes en was een beetje chagrijnig, maar dat mocht eigenlijk geen naam hebben. Halleluja! *Colgate smile*. Ik kijk uit naar mijn volgende ovulatie om te zien of het mooie resultaat aanhoudt. To be continued…

     

    Lees verder in Life after total silence (deel 2)

    Lifestyle, Natuur, Spiritualiteit, Welzijn

    Ayahuasca aftermath: nieuwe inzichten

    Disclaimer: Iedereen staat op een andere manier in het leven. Meningen kunnen verschillen. Al het onderstaande onderstreept hoe ik over het leven en spiritualiteit denk. Mijn intentie is niet om anderen te veranderen en hen mijn visie op te dringen. Dit is mijn ervaring. Ik geloof hierin, maar respecteer het volledig als iemand zijn of haar leven anders leidt.

    Namasté godinnen,

    Dat mijn ontmoeting met mama Ayahuasca erg bijzonder was, mag al duidelijk zijn. Nog nooit heb ik geuren, kleuren, geluiden, tast en smaak zo sterk waargenomen. Het was één grote oase van schoonheid en liefde. Ik heb inzichten gekregen over mezelf, mijn levensdoel en relaties met dierbaren. Na mijn ‘reis’ kon ik ook mooie, persoonlijke boodschappen doorgeven aan mijn ouders, maar die houd ik liever privé. Ik ben uiteraard wel bereid om de belangrijkste inzichten met betrekking tot mezelf met jullie te delen.

    Alles is verbonden met elkaar

    Alles onder de zon is met elkaar verbonden en iedereen wordt met bestaansrecht geboren. Ik ben jou en jij bent mij. Ik besta omdat jij bestaat. We zouden in het leven allemaal dezelfde menselijke ervaringen kunnen hebben. Dat maakt ons allen in feite gewoon gelijk. We zijn daarom sowieso onzichtbaar met elkaar verbonden.

    Niets bestaat zonder liefde

    Liefde is zó ongelooflijk sterk dat de mensheid, sterker nog het hele universum, er zonder niet zou kunnen bestaan. Love is the anwer to all. Daar waar het ontbreekt, is er helemaal niets.

    Het begrip tijd bestaat niet

    De reis met Ayahuasca is in een compleet andere dimensie. Op aarde leven we voornamelijk in de derde en vierde dimensie (en slechts enkelen ook in de vijfde), maar in je roes openen je derde oog en je hoofdchakra zich waardoor je moeiteloos afreist naar de vijfde dimensie. Mijn ego en gevoel voor tijd waren POEF weg! Ineens was ik er. Ik kwam erachter dat IK BEN. Tijdloos dus.

    Ik heb geen controle

    Niets is zo onvoorspelbaar als het leven. Ik bepaal zelf welke keuzes ik maak, maar over de uitkomst heb ik geen controle. Ik moet me volledig overgeven aan wat er onderweg op mijn pad komt.

    Slow down

    Ik ben al heel lang niet anders gewend dan rennen, vliegen, meerdere dingen tegelijk doen en vooral heel veel stressen. En zo kwam ik ook de heilige tempel binnen snellen. De boodschap van een van de begeleiders was ook meteen ” Doe lekker rustig aan, neem je tijd”. Dat kwam in trance ook vrij snel terug. Het begon allemaal met dat mijn lichaam de positie van een stervend persoon aannam. Ik hoorde en voelde mijn ademhaling verzwaren en vertragen. Ik vatte ‘m volledig op telepatisch niveau. I. Need. To. Slow. Down.

    Sterven is niet eng

    Menig mens voelt een enorme angst voor de dood. Ik was een van hen, maar nu niet meer. Tijdens ‘slowing down’ voelde ik hoe mijn lichaam het leven losliet, de donkerte van de aarde in zakte en als het ware oploste. Het voelde zo sereen. Er was geen pijn, geen verdriet en vooral geen angst. Weten wat je achterlaat zou de enige uitdaging kunnen zijn en niet het sterven van het lichaam zelf. Dat is makkelijk. Het leven is ‘aan de andere kant’ oneindig en werkelijk prachtig!

    Het lichaam is heilig

    Zelfzorg is een pré, zowel fysiek als in de vorm van mezelf troosten en mijn eigen beste vriendin zijn. Ik weet als geen ander wat ik écht nodig heb. Als ik mezelf goed verzorg, ben ik vanzelfsprekend lief voor mezelf en heb ik anderen ook meer te bieden. Mijn lichaam is mijn tempel en mijn hart mijn altaar.

    Het leven is mooi

    Amen! Het leven is veel te kort en te mooi om me nog maar een dag druk te maken om niet belangrijke zaken. Juist de kleine dingen in het leven zijn groot, belangrijk. Dat alles maakt het een privilege om te bestaan.

    Ademen is levensenergie op z’n puurst

    Al het leven start met een inademing, werkt met ademen en eindigt met een uitademing. Ik zou vaker moeten mediteren en me moeten focussen op mijn ademhaling. Daarmee kan ik mezelf kalmeren en mijn eigen levensenergie, genaamd prana, opladen. When everything fails, my breath will be all I have and all I need.

    “Houd je mond en luister”

    Luisteren is nooit mijn beste eigenschap geweest. Ik dacht vaak aan van alles en nog wat waardoor ik bezig was met ‘aan de beurt’ komen. Telkens wanneer ik oordeelde over datgene wat mama Aya me liet zien, kreeg ik heel sterk door dat ik mijn mond moest houden en alleen maar moest lui-ste-ren. Door goed te horen wat iemand me vertelt, kan ik echt antwoorden in plaats van alleen te reageren. Luisteren doe je met je oren. Ik krijg als gevoelsmens zoveel meer mee als ik stil ben en me focus op mijn gesprekspartner.

    Mijn ‘identiteit’

    Alles wie en wat ik dacht te zijn, bleek onwaar!

    Ik ben WEL een geboren moeder

    Het is me volledig duidelijk geworden dat ik niet meer hoef te twijfelen aan mijn kwaliteiten als mens en vooral als moeder. Ik heb het af en toe een partijtje moeilijk gehad met mezelf tijdens zware momenten met mijn jonge dochters… Wat heb ik hard gebaald, maar dat was allemaal nodig voor mijn zelfontplooiing en zelfheling. Mijn kinderen zijn mijn grootste leermeesters. Mijn hart is groot en daardoor heb ik heel veel liefde, troost en geborgenheid te bieden. Ik ben geboren om te moederen en zou zelfs een moederfiguur voor moederloze mensen, dieren en voorwerpen kunnen zijn.

    Ik BEN moeder aarde

    Doordat ik me erg verbonden voel met de natuur, ben ik als het ware zelf moeder aarde. Ik zou de natuur niet alleen moeten opzoeken wanneer ik gestrest ben, maar ook wanneer ik al heerlijk ontspannen ben. Groen doet iets bijzonders met me. Het laadt ontlaadt me en laadt me op. Buiten is mijn tweede huis.

    Ik mag klein en kwetsbaar zijn

    Door verschillende gebeurtenissen in mijn leven, was ik de band met mijn kleine ‘ik’ volledig kwijtgeraakt. Daardoor had ik het gevoel dat ik me altijd groot moest houden. Ik deed er alles aan om te voorkomen dat ik anderen nodig had. Vooral alles zelf doen en zo lang mogelijk aanmodderen. Tijdens mijn ‘reis’ was ik op een gegeven moment weer kind. Ik heb wat af gegiecheld en lange neuzen naar begeleiders gemaakt (die het overigens gewoon terug deden!). Wat voelde ík me vrolijk. Dat gevoel moest ik vasthouden en dat is vrij makkelijk als je zelf kinderen hebt. Ik moet het gevoel van kinderlijkheid gewoon toelaten. De boodschap van mama Aya was vooral dat ook ik klein en kwetsbaar MAG zijn. Het is geen schande om anderen af en toe nodig te hebben.

    Een plantaardig dieet is mijn genezing

    Nu komen meerdere inzichten samen. Liefde, natuur, een zijn met het universum, verbondenheid met alles wat leeft. Ik voel heel sterk dat ik niet meer wil eten wat uit dezelfde bron komt als ik. Ik heb genade; geen enkel dier mag meer sterven of lijden om mij te voeden. Als bijkomend extraatje zal een vegetarisch dieet mijn genezing voor veel lichamelijke ongemakken zijn. Sinds de ceremonie eet ik wel van dieren (biologische eieren, boter en honing) maar ik eet ze niet.

    Dans en muziek horen bij mij

    Onder invloed van Ayahuasca is alles veel intenser. Ik kon de muziek die gedraaid werd als het ware ontleden; ik hoorde elk instrumentale element en dat vertaalde ik in beweging. Zo lang ik leef zijn dans en muziek een onderdeel van me geweest. Ik heb vroeger op ballet en folkloredans gezeten. Zingen deed ik ook graag en dat kon ik eigenlijk best goed. Ik heb zelfs even keyboord gespeeld. Vandaag de dag doe ik alleen aan buikdansen, maar ik ben erachter gekomen dat ik ook heel veel voor Flamenco voel.

    Mijn innerlijke kompas werkt

    Momenteel ben ik druk bezig om al mijn inzichten te integreren in mijn dagelijkse leven. Als ik naar mijn gevoel luister, zal ik altijd de juiste keuzes maken. Ik had veel prangende vragen en de antwoorden borrelden als een fijn gevoel in mijn buik en hart naar boven. Wat blijkt? Ik ben qua zelfontplooiing op het juiste pad. Mijn wensen en ideeën komen binnenkort uit!

    Plant that seed, make it grow and let it blossom…

     

    Lifestyle, Natuur, Spiritualiteit, Welzijn

    Muzikaal kloppende hart van mama Ayahuasca

    Blessed we are to dance on this ground with the rhythm of saints to carry the sound. We hold a prayer for the Earth, for the ones yet to come – May you walk in beauty and remember your song. 
    Remember why you came here. Remember your life is sacred. Remember why you came here, remember this life is sacred“.
    🎶 ~ Peia

    Namasté Godinnen,

    Ik ben helemaal vergeten te vertellen dat er, naast een kakofonie van verschillende menselijke oerkreten, ook prachtig muziek tijdens de ceremonie gedraaid werd. Muziek die het innerlijke proces tijdens de ‘reis’ ondersteunden, versterkten en de visuals achter de oogleden op de maat mee deden meedeinen. De playlist, die uit New Age muziek bestond, fungeerde als kloppend hart. Een zeer welkome houvast op momenten dat de belevenis even heel intens is.

    Cosmic love letter van Matt Kahn is ingesproken op een lome doch meditatieve manier. Het gaf me de rust in mijn lijf terug. Ik lag eindelijk even stil en luisterde naar zijn ‘brief’. Het galmde op een bijna telepatische manier in mijn hoofd. Ik snapte hem. Hij was accuraat.

    Maar één lied stak er met kop en schouders bovenuit. Kunnen jullie je nog herinneren dat ik in mijn vorige blogpost vertelde dat ik op een gegeven moment liggend op mijn buik danste op een Flamenco-achtig lied? Wel, dat lied streelde vanaf de eerste noot mijn hart. Ik heb werkelijk waar nog nooit zo’n mooi arrangement gehoord. De melodie, de tekst, het gevoel waarmee de betoverende vrouwenstem de boodschap brengt. Alle omgevingsgeluiden vielen weg en ik hoorde alleen dit nog. It was life changing to me! Het herinnerende me aan waar het leven eigenlijk om draait. Dat wil ik graag met jullie delen.

    Blessed we are – Peia. Dankjewel lieve Judith (van De Gewijde Reis), wat knap dat je mijn vage omschrijving van het lied ontcijfert hebt🙏🏾. Enjoy this serenade like I did, mooie godinnen❣️

    Plant that seed, make it grow and let it blossom…

    Lifestyle, Natuur, Spiritualiteit, Welzijn

    Mijn ervaring met Ayahuasca

    Foto credit: Pumayana

    The ego says: “Once everything falls into place, I will find peace.” The spirit says: “Find peace and everything falls into place.” ~ Marianne Williamson

    Namasté godinnen,

    In mijn blogpost Winterslaap had ik er over dat deelnemen aan een Ayahuasca ceremonie het laatste was wat ik zou doen voordat ik een antidepressivum zou gaan slikken. Ik had van meerdere personen in mijn kenniskring alleen maar lovende woorden over dit bijzondere medicijn uit de Amazone gehoord. Dit geschenk van de natuurgoden brengt je in een diepe, spirituele roes waardoor je terug gaat naar de kern van je eigen bestaan. Het zien, spreken en voelen van overleden dierbaren is ook niet ongewoon, maar het helpt je vooral vergeten herinneringen terug te halen, trauma’s te verwerken en zelfs een kijkje in vorige levens te nemen. Een intens heilzame ervaring dus, waardoor je het ontstaan van negatieve patronen ineens begrijpt en deze kunt doorbreken. Soms worden daarmee zelfs hardnekkige verslavingen, lichamelijke kwalen en psychische stoornissen opgelost. Wow, that sounded like plan to me! Omdat ik een soort moderne hippie ben, vond ik het dus het proberen waard. En zo gaf ik mij op om bij De Gewijde Reis een (hopelijk) mooie reis door mijn onderbewustzijn te maken.

    Hoeveel persoonlijke gesprekken met mooie mensen ik ook gevoerd heb, websites ik bezocht en Youtube-filmpjes ik bekeken heb… Achteraf gezien heeft niets me kunnen voorbereiden op wat ik zelf tijdens mijn ‘reis’ van bijna 8 uur (‼️) heb mogen ervaren! Lang verhaal kort: ik heb gehuild, geschreeuwd, gelachen, getrappeld, gerold, gegaapt, gestretcht, geneuried, gezongen, geklapt, gemijmerd, gevochten met mijn ego, gespuugd (ja, hard brullen boven een teiltje), liggend gedanst op Flamenco muziek, op angstige momenten smekend om hulp geroepen, mezelf van top tot teen gestreeld en als een pasgeboren baby in slaap gewiegd. Ik ben gestorven en opnieuw geboren. En dan heb ik het nog niet gehad over de spectaculaire ‘visuals’ als vuurwerk, ronddraaiende mandala’s, bewegende geometrische patronen en vel gekleurde dieren met grote lichtgevende ogen… Heb ik al verteld dat ik herhaaldelijk werd gelanceerd in het luchtledige van prachtig geel en roze licht? Zó intens was mijn ervaring. Laat ik wel even benadrukken dat dit geen partydrug is. Je kunt zo’n ceremonie niet dagelijks doen en zeker niet zonder professionele begeleiding; daarvoor is de uitwerking van Ayahuasca gewoon veel te heftig.

    Met mij waren er nog twaalf andere moedige ‘reizigers’. Er gebeurde van alles om me heen. Het was een kakofonie van gepraat, geschreeuw, gelach, gehuil, geboer en vooral veel gekots. Vuile en weer schone teiltjes gingen over en weer. Gelukkig werden we liefdevol ondersteund door vijf begeleiders die ons als spirituele ouders onder hun hoede genomen hadden. Soms speels en met humor, maar vooral met troostende woorden en zachte aanrakingen.

    Het plaatje van deze blogpost is een fascinerend vormgegeven groene tijger. Daarvan hing er een doek boven mijn hoofd met twee knijpers aan het gordijn. Toen ik tijdens mijn roes omhoog keek, kwam hij miraculeus tot leven. Het patroon onder zijn neus veranderde in een waterval en hij gaf me de ene na de andere kus… Astrale magie!

    Ik heb veel inzichten gekregen over wie ik ben en wat mijn uitdagingen in dit leven zijn. Nog steeds krijg ik ingevingen die spreekwoordelijke kwartjes doen vallen. De puzzel is bijna compleet. Ik voel me goed. Het ontmoeten van mama Ayahuasca, de liaan van de ziel, was de meest inspirerende, bewogen en mooie ervaring die ik ooit heb gehad! Ik weet nu wat mijn levensdoel is, dat ik op het juiste pad ben en dat ik een prachtige schepsel ben. Ik ben één met moeder aarde en één met de natuur. Het draait allemaal om een ding en dat is liefde. Ik ben heel dankbaar dat ik mag bestaan.

    Wie van jullie heeft er ook ervaring met Ayahuasca? Was het een fijne ervaring? Plant that seed, make it grow and let it blossom…