Spiritualiteit, Welzijn

Hardcore schaduwwerk

Without the dark, we’d never see the stars ~ Stephenie Meyer

Namasté lieveling,

Elke comeback na weken niet geblogd te hebben voelt als herrijzen uit de dood… Telkens weer opnieuw beginnen vanuit een sterker krachtcentrum met nieuwe inzichten en frisse moed. Ik ben de afgelopen tijd meer en meer gaan accepteren én waarderen dat het leven net als de natuur bestaat uit eb en vloed, dag en nacht. Ik voel heel goed wanneer het weer tijd is om naar binnen te keren.

Op dit moment ben ik op de helft van mijn opleiding tot ademcoach. Het is werkelijk waar een prachtig traject wat je al lerend een zeer boeiende reis door je eigen bewustzijn laat maken. De belangrijkste tool is je eigen adem, ondersteund door het boek Het Presence Proces van Michael Brown. Door verbonden/transformerend te ademen kom je in contact met je onderbewustzijn waar onder andere trauma’s en hardnekkige overtuigingen opgeslagen liggen. Via je lichaam laat je alles los, ontlaad je het allemaal op een zeer pure manier. Catharsis, bevrijding. Medecursisten zien elkaar in volle kwetsbaarheid.

Dit (leer)proces is vrij intensief omdat het Pandora’s box opent. Je pelt de ui en komt voor de zoveelste keer tot een kern waarvan je niet wist dat je hem had. Je komt in contact met delen van jezelf die schreeuwen om je aandacht en liefde. En daar zit ik nu weer midden in. Mijn valkuil is dat ik, of mijn ego, dacht dat ik het allemaal al gehad had. Ik heb me goed vergist…

Terwijl Kundalini Shakti lekker stroomt kijk ik momenteel ook aspecten van mezelf aan die ik lang geleden in mijn interne kerker heb opgesloten. Bijvoorbeeld hoe erg ik eigenlijk afhankelijk ben van anderen voor goedkeuring, dat het me ongelooflijk pijn doet wanneer ik niet (meer) aardig gevonden word wanneer ik voor mezelf kies of mijn waarheid spreek. En wat dacht je van wat er nu in de wereld gebeurt? Overheden die in een relatief korte tijd vrijheden hebben afgepakt terwijl dat allemaal tegen de universele verklaring van de rechten van de mens gaat. Dit brengt mij herhaaldelijk in contact met de kleine Vivian die zich vroeger vaak ongehoord, onbegrepen, geremd, gekleineerd, vernederd en onveilig heeft gevoeld. Wiens grenzen vaak overschreden zijn. Ik word echt woest en kotsmisselijk van het machtsmisbruik in de (politieke) wereld. Wat een cocktail van emotionele ellende. Jakkes, jakkes, jakkes. Echt allemaal kl*te! Ik kan er op zeer slechte momenten alle scheldwoorden op loslaten.

Echter, de remedie, het medicijn zit ‘m in het voelen en ademen. Voelen kan ik zolang ik het me herinner heel goed en in het (door)ademen word ik steeds beter. Ik laat het er allemaal zijn, ik onderdruk en veroordeel niets meer. Het mag er van mij allemaal zijn omdat ik me realiseer dat ik mijn gedachten en emoties niet ben. En alles wat ik om me heen zie gebeuren leeft ook in mij. Ik ben slechts de observator en het kanaal waardoor alles ervaren mag worden. Het is even zwaar, het doen van hardcore schaduwwerk. Gelukkig is mijn ervaring dat het duister zich oplost als je er licht op schijnt. Je wordt steeds meer heel als je gefragmenteerde deeltjes van jezelf herkent, erkent en terugneemt. Daarna kun je pas écht schijnen als een heldere ster aan de donkere hemel.

🌸

Plant that seed, make it grow and let it blossom…

Een gedachte over “Hardcore schaduwwerk”

  1. Een mens komt zich geregeld tegen.
    En ja wat gebeurt er allemaal in de wereld he. Maar dat kan je voor jezelf begrenzen. Zodat het niet hoeft binnen te komen.
    Ademhaling veel mensen zouden dat echt moeten leren

    Aum Shanthi

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s