Relaties, Spiritualiteit, Welzijn

Op mijn kern

Namasté lieveling,

Als je jezelf de ruimte geeft, leveren je tranen je meer ruimte in jezelf op ~ Vivian Alicia

Hoe gaat het met jou en je dierbaren? Ik hoop dat het naar omstandigheden goed met jullie gaat. We leven in een onwijs intense tijd. Tijd is kostbaarder dan ooit; spendeer het aan dát wat jouw levensvreugde vergroot. Opdat alles watje aanraakt in goud blijft veranderen. Aho!

Ik ben zonder aankondiging (ja, sorry 🌹) een hele tijd stil geweest met bloggen. Vorige week verbrak ik de stilte met het posten van En zo sta IK er in, maar mijn laatste blog voor ‘the break’ was net voor Valentijnsdag en heette heel toepasselijk Liefdevolle affirmaties. Het frappante is dat ik toen nog niet wist dat ik deze affirmaties in de tijd daarna meer dan ooit nodig zou hebben…

Er brak een tijd aan die ik heel goed met de twee volgende woorden kan samenvatten;

Hartverwarmend/hartverscheurend

En dát bijna tegelijkertijd. Pff… Deze casus zat al een tijdje vanuit de donkerte naar me te loeren. Observeren, wachten om vervolgens toe te slaan met zachte hand. De ‘aanval’ was subtiel, maar oh wat kwam deze hard aan!

Ik heb al meerdere keren in het leven voor hete vuren gestaan en heb ook al meerdere keren op geheel uiteenlopende manieren karma ingelost door de puzzel op te lossen, maar deze zag ik niet aankomen. ‘Wat is er dan gebeurd, Viv?’, hoor ik je denken. Wel, ik heb weer een wederontmoeting gehad met iemand die ik uit ‘andere’ tijden ken. Om precies te zijn uit mijn laatste vorige leven.

Deze manspersoon was iemand waar ik aanvankelijk helemaal niets van moest hebben. Ik meed hem als de pest terwijl hij juist heel erg zijn best deed om mijn aandacht te trekken en vast te houden. Toen ik door omstandigheden wel contact met hem móest maken om tot oplossingen te komen, veranderde er iets in mij. Eerst ontstond er een gevoel van sympathie en daarna groeide het vertrouwen. En al heel snel daarna zei ik hardop ‘Hé, het is alsof ik je al ergens van ken’…

Nadat ik deze woorden uitgesproken had, ging de doos van Pandora open. Zal maar zeggen ‘Sesam open u’. Ik HERkende hem ineens en begon me daadwerkelijk te herinneren. Herinneren en herinneren. Met beelden, geuren, emoties en geluiden. Puzzelstukje voor puzzelstukje. ‘Maar waarom dan? Wat moet ik hier nou weer mee?’. Wat er allemaal omhoog kwam was namelijk niet mis. Sterker nog, het verhaal zou goed aanslaan als roman of miniserie op Netflix!

Zoals je al weet is dit leven als Vivian Alicia mijn laatste. Ik heb al een tijd geleden de intentie gezet om hierna niet meer te incarneren omdat ik het menszijn best ingewikkeld vind. Mensen kunnen zich vrij doelloos door het leven bewegen. Als je geluk hebt mag je genieten van een pensioen waar je 40-45 jaar keihard voor gewerkt hebt (hopelijk wel in een branche wat je écht vreugde geschonken heeft). Achter de schermen van het leven werken als spirituele gids lijkt mij veel leuker, lol! Maar goed, door mijn intentie heb ik ook alle opgebouwde karma uit ‘andere’ tijden aan te kijken in/op te lossen en los te laten. Ongeacht of de betrokken persoon in reïncarnatie gelooft of niet, het is in mijn huidige leven aan mij om alle lessen uit karmische wederontmoetingen te leren.

En daar is mijn favoriete zin weer; lang verhaal kort… In een zeer korte tijd ben ik ontzettend veel voor deze man gaan voelen. Zijn persoonlijkheid verraste mij, betoverde mij. Zijn aanwezigheid deed mijn hele energieveld vibreren. Zoiets heb ik nog nooit meegemaakt, dat ik door iemand die ik in dit leven eigenlijk nog niet kende dieper in mezelf móest zakken. Zo diep dat er zelfs stukken seksuele trauma in mij werden geraakt. Samen met mijn lieve coach Kelly kon ik deze stukken op een liefdevolle manier transformeren. Allemaal door hem en allemaal voor mijn groei.

Ik zit nu op mijn kern. Dichter bij mezelf heb ik nog nooit gestaan.

Helaas zaten er wel wat haken en ogen aan datgeen wat er tussen ons was. Het was best spannend en heel opwindend om samen tegen de haren van de maatschappij in te strijken. Ik had werkelijk waar bout aan wat anderen er van vonden. Zo bevrijdend! Laat het wel duidelijk zijn dat we niemand zijn of haar vertrouwen of integriteit geschonden hebben. Het was fair play. Ondanks dat heb ik toch het besluit genomen dat we het ‘hier’ bij zouden laten. Dat onze wegen zich beter weer konden scheiden. En zo eindigde ik even, net als in mijn vorige leven als Josephine, met een gebroken hart. De pijn die ik voelde zat zo diep dat af en toe bijna verdronk in de zee van mijn eigen tranen. Ik was gewoon van deze man gaan houden, en onvoorwaardelijk ook!

Terwijl ik de golven van verdriet in dook, wist ik dat ik iets groots, wat nooit eerder afgesloten was, aan het afsluiten was. Ik was in feite een stuk geschiedenis van mijn ziel aan het helen. Dat stelde me tijdens dat heftige proces heel erg gerust. Het was ergens goed voor. En omdat ík nu degene was die afscheid nam was het karmische contract wat ik met hem had direct ontbonden.

Je zult nu wel begrijpen waarom ik hierna een break nodig had. Deze wederontmoeting heeft heel veel indruk op me gemaakt. Ik zal het én hem nooit vergeten. Hoe moeilijk ik het ook vond; deze pijnlijke doch mooie lessen had ik wederom niet willen missen. AHO!

🌸

Plant that seed, make it grow and let it blossom…

Een gedachte over “Op mijn kern”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s