Moederschap, Spiritualiteit, Welzijn

Het yin en yang der moederschap

Raising kids is part joy and part guerilla warfare ~ Ed Asner

Namasté godin,

Dit is even een uitzondering omdat ik normaal alleen op woensdag een blogje schrijf, maar ik moet zeer dringend iets kwijt. Vandaag blijkt alweer zo’n dag te zijn. Ik moet, zo kort voor moederdag, wat frustraties van me afschrijven opdat het snel wat dragelijker wordt.

Helaas zijn er vele volwassenen met en zonder kinderen die absoluut niet schromen om op sociale media of recht in je gezicht een oordeel te vellen wanneer ouders, vaak moeders, in het openbaar even geen grip op hun kroost hebben. Of wanneer ze kwetsbaar én moedig tegelijk durven te zijn om een boekje open te doen over het ouderschap. Dat het soms (of eigenlijk best vaak) vies tegenvalt. “Schande! Hoe kun je? Weet je wel dat er ook mensen zijn die helemaal geen kinderen kunnen krijgen? Foei, slechte moeder die je bent!”.

Op zulke momenten denk ik heel eerlijk gezegd “Shut the *piep* up!”. Echt. Ik weet zulke gedachten niet vriendelijk en niet zen zijn. Ook niet holistisch ingesteld en zeker niet spiritueel. Mijn moederhart baalt dan gewoon extra van de situatie. Er me helemaal niets van aantrekken kan ik niet; ik heb geen hart van steen. Zulke mensen zijn de reden waarom het zo moeilijk is en blijft om over de duistere kant van het ouderschap te praten. Waarom het één grote taboe blijft. En praten lucht zo ontzettend op, hè. Please, wees juist de respectvolle steun en liefdevolle vragenbaak van een jonge ouder in nood. Schud niet meteen met de terechtwijzende vinger en laat die kritische, alwetende, afkeurende blik achterwege. Het helpt ons gewoon niet vooruit. Laten we er alsjeblieft gewoon duidelijk en eerlijk over zijn dat niet alles in het leven altijd leuk is. Waarom moet dat ineens compleet anders zijn wanneer het gaat over de opvoeding van kinderen?

Ik ben sinds ik voor het eerst zwanger werd en uiteindelijk moeder werd nog nooit zo verheugd, blij en gelukkig geweest. Ik ben een dankbaar mens en voel me bevoorrecht dat ik twee gezonde kinderen heb mogen krijgen. Zwanger zijn is een best mooie ervaring. En wat is het heerlijk om te zien hoe enthousiast mijn kindjes zijn als ik weer thuis kom van een paar dagen vliegen. En zo schattig de korte armpjes en plakkerige handjes om je nek! Maar hé, alles heeft een keerzijde. Sinds het moederschap ben ik OOK nog nooit zo moe, gefrustreerd en ongelukkig tegelijk geweest. Erewoord, ik maak geen grapjes! Er is sprake van yin en yang. Licht en donker. Water en vuur. Het bestaat niet zonder elkaar. Als je voor het krijgen van kinderen kiest, kies meteen ook voor ‘the full package’. De lusten én de lasten.

Wanneer ik weer midden in de arena sta en het dagelijkse leven even op een slagveld lijkt, wordt het me soms eventjes teveel. Ik raak gefrustreerd en raak dan ook wel eens mijn geduld kwijt. Laat ik dat even ‘verbal vomit’ noemen. Ik ben er niet trots op dat ik af en toe scheld als een bootwerker en de volume van mijn stembanden glazen kunnen doen breken.

Balen, balen, balen dat ik op zulke momenten heel ver afwijk van de moeder die ik eigenlijk wil zijn! Ik kan het niet perfect doen omdat ik gewoon niet perfect ben. Het gros van de tijd doe ik het wél heel goed. Deze schepsels halen namelijk ook het beste in me naar boven. Je gaat best ver voor het welzijn van je kleintjes. Maar als ze te ver mijn grens over gaan, halen ze ook het slechtste in me naar boven. En wanneer ik me geen raad meer weet en wanhoop zijn intrede maakt, gaan soms zelfs de waterlanders open. Dan breek ik en moet ik gewoon huilen. Ik ben ook maar een mens. Ik ben een simpele ziel die niet altijd kan blijven lachen.

Het is een marathon waarbij de finish zich steeds verplaatst. Net wanneer je denkt dat je het allemaal onder controle hebt, besluit je kind het volledig anders te doen. Ze komen niet met een handleiding en geen enkele, bestaande handleiding is een ‘one size fits all’ voor alle ouders. Een mal waar je kind in past. De ene dag heb ik het gevoel dat best het goed ging en ik echt een verschil heb kunnen maken. De andere dag voelt het als een bijna onmogelijke en vooral ondankbare klus. Help. Genade.

Professionals zeggen dat het eigenlijk een compliment is als je kind de strijd met je aangaat. Ze schijnen het namelijk alleen te doen bij wie zij zich volledig op hun gemak voelen. Dat biedt perspectief na de zoveelste driftbui, alleen heb je er in de storm even geen klap aan. De frequentie en intensiteit van zo’n moment verandert er niet door. Je hebt het maar te doorstaan. Het is zó moeilijk als je meerdere keer per dag aan volledige stagnatie blootgesteld wordt.

Jasmijn, werk nou eens mee. Gewoon, omdat ik het je vraag. Ik heb geen zin om constant met een driejarige te moeten onderhandelen. Je maakt het voor zowel mij als jezelf zo ontzettend moeilijk. We zijn veel sneller gedoucht, aangekleed en de deur uit als je je kont niet steeds tegen de krib gooit!

Jade, wanneer ga je nu eindelijk eens doorslapen? Ik ben zoooooooo moe! En wat is nou eigenlijk het probleem als je een schone luier omkrijgt. Dat geschreeuw en getrap. Jij huilt vaak, hard en bijna de he-le dag. We mogen je gewoon niet neerzetten en loslaten. Ik hoop dat je snel meer gaat praten en ons kunt uitleggen wat je precies van ons nodig hebt. Enne, mijn tepels zijn geen radioknopjes. Je hebt trouwens ook een speen…

It takes a village to raise a child

Dat weet ik. We hebben vandaag de dag helaas geen hele village achter ons staan. Ik heb alleen mijn partner, die ook verschrikkelijk z’n best doet, en onze ouders die af en toe bijspringen. En goede vrienden bij wie we gewoon eerlijk kunnen zijn. Nu nog al die volwassenen die ons respectvolle steun bieden en een liefdevolle vragenbaak voor ons zijn. Geen terechtwijzende vingers en kritische, alwetende, afkeurende blikken. Lauter begrip en eerlijkheid die alles taboes doorbreken.

Hèhè, dat lucht op! Mijn hart heeft gesproken. Goed, nu wil ik in een vervolg op deze blog een en ander rectificeren met wat bemoedigende woorden. Speciaal voor mijn medegodinnen in verschillende fases van hun vrouwenleven. Wordt vervolgd.

🌸

Let’s educate one another and be proud together!

10 gedachten over “Het yin en yang der moederschap”

  1. Ik zeg altijd kleine kinderen kleine zorgen grote kinderen grote zorgen. En ik kijk altijd vol respect naar moeders, en naar vrouwen die met me praten en een kinderwens niet kunnen bekrachtigen door omstandigheden.
    Mooi stukje.

    Aum Shanthi

    Liked by 1 persoon

  2. Ik lees dat je vaak in de knoop zit met jezelf dat heeft een flinke weerslag op kinderen. Uiteindelijk is het een reflectie van je eigen ik, en daarnaast kinderen zijn kinderen.

    Liked by 1 persoon

  3. Namasté Lisanne,

    Het klopt dat ik van nature wat gevoeliger ben voor stress. Wil het zorgen voor kinderen best wat stressvolle momenten met zich meebrengen… Een ultieme trigger voor mij. Kinderen zijn inderdaad kinderen met hun leuke en minder leuke dingen. Het mag er allemaal zijn en dus ook dat een ouder dat niet altijd leuk vind. Opvoeden is soms best zwaar.

    Een schrale troost voor mij is dat ik weet dat ik niet de enige moeder ben die af en toe een break nodig heeft ;-). Dat is nog best wel een taboe. We moeten als maatschappij ervoor oppassen dat we iemand dan niet als als dysfunctionele ouder bestempelen! Ik ben er gewoon vrij eerlijk over. Ik spreek over mijn ervaring met mijn kinderen.

    Bovendien schrijf ik over nog veeeeel meer aspecten van het leven. Het moederschap is daar slechts een klein onderdeeltje van 😀

    Hartelijk dank voor je feedback!

    Liefs,

    Vivian

    Like

  4. Namasté Shivatje,

    Dat heb ik al heel vaak gehoord, haha! Echter, ik probeer niet vooruit te denken; ik leef voorlopig even in het hier en nu… (anders ga ik me nu al zorgen maken).

    Ja, ik heb sinds ik moeder ben nog veel meer respect voor mijn eigen moeder gekregen. Ik denk wel eens terug aan hoe pittig het soms voor haar was. It is a lot of work!

    En ja, mijn hart gaat uit naar alle vrouwen (en diens partners) bij wie het (nog) niet heeft mogen gebeuren…

    Dank je wel, Bruno. Namasté.

    Like

  5. Wat Lisanne klopt veel wordt door ons zelf op onze kinderen geprojecteerd. En dan krijg je ook wrijving. Maar we mogen ook niet vergeten dat kinderen soms zelf gaan kijken hoe ver ze kunnen gaan.
    Mijn dochter zijn al 34 en 29 en ook die verschilde in hun jeugdige jaren van opvoeding. Maar nu nog en dat is ook ergens goed dat ze niet hetzelfde zijn. Ook naar ons toe natuurlijk.

    Maar zoals Vivian beschrijft, soms moeten mensen nadenken hoe ze iets zeggen tegen ouders of tegen deze die geen kinderen hebben.

    Aum Shanthi

    Liked by 1 persoon

  6. Ge slaat wederom de spijker op zijn kop, Shivatje🙏🏾.

    Kinderen en ouders versterken elkaars gedrag, juist omdat de band zo hecht is. Ik geloof er alleen NIET dat, zelfs als ik niet meer boos zou worden, mijn dochters nooit meer mijn grenzen zouden opzoeken! Dat is ronduit onmogelijk.

    Diversiteit binnen het gezin zorgt ervoor dat het leven nooit saai is! Leuk, twee verschillende zieltjes.

    Namasté.

    Liked by 1 persoon

  7. Dat klopt en ook dat is nodig dat ze hun grenzen verleggen, en bewust of onbewust doen wij dat ook hoor.
    Als ik zie wat mijn kleinkinderen niet mogen en wat ooit mijn kinderen mochten. En ook deze zoek de grens van hoever kan en mag ik gaan.
    Net als ik als ik er mee speel hoe ver kan ik gaan tot ze boos worden hahahaha.
    Wat zijn wij rare schepsel he hihihi

    Aum Shanthi

    Liked by 1 persoon

  8. Ik heb zelf 3 kinderen en ik zorg dat het niet zover komt. Tegenwoordig is alles stress en dat kun je dan weer bewust of onbewust loslaten op je kinderen. Maar ik doe al van jongs af yoga en dat helpt enorm om er beheerst mee om te gaan. Ik heb grotendeels de opvoeding alleen gedaan omdat mijn partner ook een stress factor was en we dus uit elkaar zijn gegaan want alle stress factoren moet je zo klein mogelijk maken. Denk maar goed na wat er gebeurde als jouw ouders boos werden en gingen schreeuwen of erger slaan!! Het hielp niks, sterker nog het werkt averechts.

    Liked by 1 persoon

  9. Wat fijn voor je dat je alles altijd op de rit hebt met drie kinderen 🙌🏾.

    Hartelijk dan voor je feedback; ik ga kijken en vooral voelen of ik er iets mee kan🙏🏾

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s