Vrouwzijn

Zo bijzonder, de allereerste menstruatie

img_4662

Namasté godin,

Vorige week was er geen nieuwe blogpost omdat ik ‘even’ moest dealen met mijn uit de hand gelopen verkoudheid. Ik had koorts en de linkerkant van mijn gezicht had de vorm van een halve peer doordat mijn middenoorontsteking zich uitgebreid had naar de speekselklieren in mijn linkerwang. Ja au, dat deed verschrikkelijk zeer! Gelukkig zijn de pijn en de zwelling weg. Ondanks dat mijn linkeroor nog steeds potdicht zit, voel ik me wel al veel beter. Ik voel me goed genoeg om als vanouds een blogje te schrijven.

Ik schrijf echt graag over ‘vaginale zaken’. Ik vind het extra fijn om over menstrueren te praten wanneer het voor mezelf bijna zover is. Mijn cyclus nadert zijn einde. Dit onderwerp is een obsessie. Het doorbreken van mijn regels betekent het einde van de vervelende symptomen van mijn PMDD (premenstrueel dysfore syndroom). Er komt dan heel veel hormonale en emotionele spanning los. Ook haal ik weer normaal adem. “Hèhè… het is voorbij… What’s next?”, denk ik dan opgelucht. Mijn lichamelijke winter gaat over in een lente. Heerlijk. Echter, ik weet zeker dat er genoeg godinnen zijn die vinden dat de eerste druppel bloed symbool staat voor het begin van alle ELLENDE. Ik ben een mutant; I just love the mess!

Dit is een mooi moment om terug te gaan naar hoe het allemaal begon. Wanneer het allemaal begon. Toen je voor de allereerste keer met ‘de (bruin)rode vlek’ geconfronteerd werd. Hoe voelde je je? Hoe reageerde je? Was er iemand in de buurt om je bij te staan tijdens dit indrukwekkende moment? Welke ideeën heb jij daarna over menstrueren meegekregen?

Bij mij begon allemaal op een avond in januari in het jaar van 1996. Ik was amper twee maanden elf jaar oud en ging naar een verjaardagsfeestje van een vriendinnetje/buurmeisje. Wat een hele gezellige avond stijldansen had moeten worden, want dat was toen in de mode op de basisschool, viel in het water omdat ik vreselijke buikkrampen had. Ik zat tussen de dansjes door ineengedoken op een stoel. Mijn armen om mijn middeltje gevouwen, hopende dat de avond snel voorbij zou zijn. De dagen daarna had ik af en toe nog een krampje, tot die ene avond na het avondeten. Ik ging boven naar de wc voor de welbekende peristaltiek na het nuttigen van een grote maal. Broek omlaag en ik ging zitten. Toen ik omlaag keek, zag ik het; DE vlek in mijn meisjesondergoed. Ik schrok me de tandjes! Hup, broek weer omhoog, badkamer deur weer van het slot en ik rende zo snel als ik kon weer naar beneden. “Mama, mamaaaa! Je moet boven komen!”. Mijn moeder liep rustig achter me aan en zei “Ik weet het al… Je bent ongesteld geworden, hè?”. “Jaaaaa! Hoe weet je dat?”, vroeg ik haar erg verbaasd. “Nou…”, antwoorde ze. “…ik heb het al een paar dagen aan je onderbroekjes in de wasmand gezien. Het zat er al aan te komen”. Jakkes! Ze checkte mijn slipjes??? Zo genant, maar ik voelde me wel meteen heel erg begrepen. Ze nam me bij de hand en haalde een maandverbandje tevoorschijn. Diezelfde avond nog gaf ze me tijdens de afwas een preek dat ik vanaf nu voorzichtig met jongens moest zijn. Wel moederlief, heel leerzaam als je pas elf jaar oud bent…

Al gauw raakte ik gewend aan het idee dat ik niet meer zonder maandverbandjes in mijn jaszak de deur uit kon. En dat ik tijdens zwempartijtjes de kleinste tampon maar moest gebruiken. Mijn moeder gaf me ook instructies hoe ik zo subtiel mogelijk mezelf tijdens schooltijden kon verschonen. Het draaide allemaal om discretie. Het voelde heimelijk. Ik voelde me eenzaam omdat ik dacht dat ik enige was. Ik besloot op een dag na gymles in de kleedkamer een boekje open te doen bij mijn vrouwelijke klasgenoten. En het bleek dat ik niet de enige was. In de maanden na mijn eerste bloeding waren er meer klasgenootjes veranderd in piepjonge vrouwen. Een van hen was het zelfs al sinds haar negende! En zij had het zwaar. Ze vloeide zóveel dat ze tijdens de tweede of derde dag niet mee kon doen met gym. Dat verklaarde ineens waarom zij dan op de bank aan de kant de gymles uitzat. Met mijn openheid ging er een geheel nieuwe wereld voor me open. Er ontstond een hechte vriendinnengroep, een all women tribe, die elkaar zelfs af en toe met maandverbandjes uit de brand hielp. Ook werd de band met mijn beste vriendin veel hechter toen het voor haar in de zomervakantie van 1996 begon. Samen gingen we opzoek naar wat vrouwelijk nou eigenlijk inhield en kregen we beetje bij beetje een volwassenere kijk op het leven.

Bepaalde ideeën over en gebruiken omtrent het menstrueren verschillen per werelddeel, etniciteit en cultuur. Ik kan me nog herinneren dat mijn Surinaamse oma geld voor mij aan mijn vader meegaf om deze happening te vieren. Het is in Suriname gebruikelijk dat een meisje dan geld en/of sieraden krijgt. Dat vond ik toen al best bijzonder. Weet je, ik ben gek op symboliek. Ik heb twee dochters en zal daarom te zijner tijd een sieraad met een rode steen voor ze kopen zodat zij de transitie van meisje naar vrouw voor altijd kunnen koesteren. Als ik mezelf als uitgangspunt moet nemen, zou het voor de oudste over zeven à acht jaar al zover kunnen zijn!

Omdat ik zelf al ruim 23 jaar menstrueer, heb ik er ook al wat lessen over geleerd. Ik zou de volgende boodschappen aan mijn dochters én alle jonge meisjes willen meegeven.

Lieve mooie, menstruerende jongedame, ik wil dat jij weet dat…

  • menstruatie zelf niet vies is
  • het bij het vrouwzijn hoort
  • je lichaam zich gezond ontwikkelt
  • je cyclus de tijd nodig heeft om regelmatig(er) te worden
  • je altijd maandverbandjes bij me moet hebben
  • het niets is om je voor te schamen en je gewoon openlijk sanitaire middelen kunt kopen
  • je je op tijd moet verschonen!
  • je je vagina extra goed schoon moet houden (met water)
  • je het beste de eerste twee/drie dagen op een oude handdoek kan slapen
  • een pijnstiller slikken tegen de krampen oké is en je je niet hóeft te verbijten
  • je er met je vriendinnetjes gewoon over kunt praten als meisjes onder elkaar
  • het dé periode van de maand is om rust te nemen en extra goed voor jezelf te zorgen
  • je ook dan niets moet doen waar je geen zin in hebt
  • je jezelf met een extra’tje (iets lekkers) mag verwennen
  • het met de tijd ook leven kan scheppen (als je later kinderen wilt)

 Ik heb nog meer over menstruaties geschreven, lees What’s in a word: ben je ongesteld of menstrueer je???

🌸

Hoe is jouw herinnering aan je eerste menstruatie? Is menstrueren voor jou iets positiefs? Let’s educatie one another and be proud together!

 

 

11 gedachten over “Zo bijzonder, de allereerste menstruatie”

  1. Ik denk dat het voor een meisje en de eerste menstruatie beangstigend kan zijn. Zeker als ze er niet over gepraat hebben.
    Want ook dat is nodig vind ik.
    Wat ik toen zei tegen mijn dochters is, nu ben je een vrouw en nu moet je uitkijken als je niet te snel kindjes op de wereld zet. Dus vrij met je verstand.
    Natuurlijk als men hebben we die problemen niet.

    Aum Shanthi

    Liked by 1 persoon

  2. Ik heb me nooit geschaamd voor mijn menstruatie. Ik werd het vrij laat, op mijn 13e tijdens een etentje had ik ongelooflijke buikpijn. Zal vast door het eten komen dacht ik, in de nacht ben ik toen ongesteld geworden en de volgende ochtend moest er gezwommen worden. Eerste keer meteen al een tampon in vond ik wel erg vervelend. Verder had ik er weinig moeite mee.
    Vrij snel ben ik aan de pil begonnen omdat mijn menstruatie heel heftig was en de pil dit iets zou onderdrukken. Echter 8 jaar later en inmiddels 8 maanden zonder prikpil word ik nog steeds niet ongesteld. En hoe gek het ook klinkt, ik kijk echt uit naar mijn menstruatie. Dan werkt mijn lichaam namelijk weer!

    Liked by 1 persoon

  3. Inderdaad, Shivatje! Als een meisje onvoorbereid de pubertijd in gaat, kan het een zeer onaangename verrassing zijn…

    Wat goed dat je je dochters deze VOLLEDIGE boodschap gaf. Mijn moeder zei hetzelfde maar niet hoe en waarom. Da’s een wezenlijk verschil.

    Namasté, prachtig jouw input als man!

    Liked by 1 persoon

  4. Bedankt voor je woorden.
    Of het nu van een man of vrouw komt de input we leren van elkaar zeg ik altijd.

    Juist zouden ze deze boodschap en die taboe moeten gaan doorbreken dat menstruatie gewoon bij een meisje een vrouw hoor.
    En nu hebben deze maand gedoopt dat menstruatie maand. Begrijp niet goed waarom.

    Aum Shanthi

    Liked by 1 persoon

  5. Lieve Manuela, mede godin,

    Heel erg bedankt voor je eerlijke antwoord! Ik waardeer het echt enorm.

    Wat ben ik er blij mee dat je je nog nooit voor je menstruatie geschaamd heb. Helaas geldt dat niet voor alle meisjes… Je hoort wel heel vaak dat de eerste menstruatie(s) met veel krampen gepaard gaan. Alsof het lijf de baarmoeder eerst een opdonder moet geven voordat het voor he eerst doorbreekt.

    Ik lees dat je de pil echt als medicatie gebruikt heb, je had het dus echt nodig. Ik kan nog best wel in shock raken van hoe snel best jonge meiden aan de pil geholpen worden door een arts. We hebben namelijk wel over kunstmatige hormonen in de jaren dat je lichaam nog niet volledig volwassen is!

    Wat naar dat je lichaam haar eigen cyclus nog steeds niet opgepakt heeft. Ik begrijp je volledig; een menstruatie kan zeer gewenst zijn, ja! Ben je al onder behandeling bij een arts? Om uit te sluiten dat er iets medisch aan de hand is. En wat dacht je van alternatieve geneeswijzen? Baat het niet, dan schaadt het niet… Ik hoop dat het zich snel weer aandient. Namasté

    Like

  6. Zuiver, Bruno!!! Het maakt inderdaad niet uit wie het zegt; de ziel is tenslotte vormloos, onzijdig…

    Echt waar? Staat de maand mei voor menstruatie??? Tegenwoordig hebben ze voor alles een maand/datum, haha!

    Liked by 1 persoon

  7. Hoi Vivian!
    Ik heb wel contact gehad met mijn arts een aantal weken terug die vertelde mij dat ik het nog één menstruatie aan moest kijken. Die zou in deze dagen moeten gaan beginnen. Gebeurt dit niet dan moet ik langskomen en gaan ze kijken wat het zou kunnen zijn. De prikpil is een zware pil, achteraf had ik er nooit aan moeten beginnen maar dat is achteraf makkelijk praten. Het kan tot een jaar duren voor die rommel uit je lijf is dus technisch gezien zou het de komende weken nog kunnen gebeuren. De huisarts is nog niet echt bang voor een medische noodzaak. Ik ben nu bezig met het aanpassen van mijn leefstijl. Probeer zo gezond mogelijk en vegetarisch te eten en beweeg meer. Hopelijk zet dat iets in gang. Alternatieve geneeswijze heb ik nog niet geprobeerd, heb jij hierin tips of adviezen?

    Liked by 1 persoon

  8. Ik heb een conceptje klaar over vormloosheid van de ziel. Echt fascinerend.

    Haha, men wil een reden hebben om iets te vieren. Ik zou zeggen; vier het leven!

    Namasté 🙏🏾

    Liked by 1 persoon

  9. Fijn dat je al bij een arts geweest bent en deze met jou je cyclus in de gaten houdt! De prikpil is zwaar geschut dat het hormonale stelsel voor een zeer lange tijd, langer dan de tijd dat het een anticonceptische werking heeft, stilleggen. Even stoppen en bijvoorbeeld toegeven aan een kinderwens zit er vaak niet bij. Ik hoop op het beste voor jou! Opdat je ‘eerste’ menstruatie ook niet te zwaar zal zijn 🙏🏾.

    Lekker dat je zo goed voor jezelf zorgt! Daarmee leg je een goede basis, powervrouw. Misschien zou je eens acupunctuur kunnen proberen. Dit werkt in op de energiebanen in je lichaam en kan na een eerste behandeling al werken. En als je geluk hebt, wordt het ook door je zorgverzekeraar vergoed. En anders misschien orthomoleculaire voeding/suppletie. Dan krijg je na bloedonderzoek en of doormeten van je lichaam voedingsupplementen ‘op maat’, afgestemd op wat jij en je lijf nodig hebben.

    Good luck, Manuela!

    Liefs,

    Viv

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s