Vrouw en welzijn

Gun jij een andere vrouw haar schoonheid?

Namasté godinnen,

Beauty is the eye of the beholder. Het allerbelangrijkste is dat iedereen, ongeacht geslacht, huidskleur, postuur, seksuele geaardheid, leeftijd of sociaal-economische achtergrond respect verdient. De situatie die ik hieronder omschrijf is fictief en slechts een voorbeeld.

Herkennen jullie dit? Je zit samen met een vriendin gezellig op een terrasje in de stad. En dan gebeurt het volgende; er loopt een vrouw voorbij. Ze is echt een prachtige verschijning met een paar benen waar geen eind aan lijkt te komen. Gehuld in een korte wikkeljurk om haar wespentaille en elegant voortbewegend op knalrode stiletto’s. Jij kijkt, je vriendin kijkt. Sterker nog, het hele terras volgt deze zelfverzekerde dame met hun ogen. ‘Oh wauw…’, komt er verwonderd uit de mond van je tafelgenote. ‘…kon ik maar op zulke hakken lopen’, vervolgt ze. Er bekruipt je een zeer onaangenaam gevoel. Je ogen worden spleetjes en je kaakspieren spannen zich aan. Het enige wat jij een soort van binnensmonds maar wel luid genoeg kunt murmelen is ‘Wat een bitch… Ze denkt zeker dat ze heel wat is. Lelijke trol’.

Ho! Rewind and pause. Wat is hier aan het gebeuren? Waarom denken en zeggen wij vrouwen soms zoveel lelijke dingen over een vrouw die zich bewust is van haar lichamelijke pluspunten en deze weet te etaleren? Wat geeft ons het recht om haar zo neer te sabelen? Wat zegt dat eigenlijk over onszelf?

Ik heb me er eerlijk gezegd in het verleden ook aan schuldig gemaakt. Weliswaar in een andere setting en wat mij triggerde waren misschien geen eindeloos lange benen op stiletto’s maar bijvoorbeeld een voluptueuze decolleté. Het was een cover-up voor mijn eigen onzekerheden. Ik voelde me als het ware geïntimideerd door haar schoonheid en werd me dan pijnlijk bewust van alles wat ik absoluut niet mooi vond aan mezelf. Een kat in het nauw maakt vreemde sprongen. Klauwen komen dan tevoorschijn en attack! Het zei alles over mij en helemaal niets over de dame in kwestie. Door haar te kleineren, kleineerde ik eigenlijk vooral mezelf. Au! Waarom zou ik mezelf zo kwellen? Dat verdien ik niet.

Tijdens mijn spirituele zoektocht groeide met de jaren mijn gevoel van eigenwaarde en kreeg ik meer zelfrespect. Toen ik me bewust werd van mijn eigen schoonheden en al mijn tekortkomingen accepteerde, verdwenen die jaloerse gevoelens als sneeuw voor de zon. Mijn nieuwe motto werd ‘If you have it flaunt it!’. Het doet mij geen pijn meer om de schoonheid van een andere vrouw te (h)erkennen. Ik gun het haar. Als wij godinnen andere godinnen laten schijnen, schijnen we stiekem met ze mee. Voelt dat uiteindelijk niet veel beter? Ja, heerlijk!

Hoe zit het met jou? Ga eens even diep naar binnen… Gun jij een andere vrouw haar schoonheid? Let’s educate one another and be proud together!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s