Baby, Doula, placenta, Postpartum depressie, Vrouw en welzijn

Waarom ík mijn placenta gegeten heb!

Namasté godinnen,

Koekhappen is een oud Hollandse traditie, maar daar ga ik het vandaag niet over hebben. Ik bedoel eigenlijk placentofagie; het eten van de eigen moederkoek, oftewel placenta, door zoogdieren. Mjammie!

In het dierenrijk is het een normaal verschijnsel. Waarom doen dieren dat? Om sporen van de geboorte van hun jong(en) uit te wissen zodat de nieuw boreling(en) niet ten prooi vallen van een roofdier. Bovendien zit de moederkoek bordevol vitamines, mineralen en oxitocine. Door het laatste stofje, een hormoon, trekt de baarmoeder dan krachtig samen waardoor het vloeien zich beperkt en het lichaam de opdracht krijgt om melk te produceren. Het is voor de moeder een voor de hand liggende, calorierijke snack waardoor ze snel weer op de been is.

Waarom in hemelsnaam zou een vrouwtjes mens haar eigen placenta verorberen? Wel, om het volgende omdat ook wij toevallig zoogdieren zijn (bron www.placenta.nl);

  1. Toename van melkproductie
  2. De hormoonspiegel komt weer in balans
  3. Meer energie en sneller herstel
  4. Verhoogde effectiviteit van moeder-kind hechting
  5. Snelle aanvulling van het ijzerniveau
  6. Vermindering van pijn na de geboorte
  7. Helpt de baarmoeder sneller samentrekken
  8. Vermindering van Postpartum bloedingen
  9. Vermindering van Postpartum depressie en angsten

Het laatste punt in het bijzonder heeft mijn aandacht getrokken…

Op 29 september 2015 werd ik voor het eerst moeder van een flinke doch prachtige dochter genaamd Jasmijn Dalí. Adembenemend. Wat een mooie en bijzondere periode had moeten worden, draaide uit op een ware nachtmerrie vol paniekaanvallen en eindeloze huilbuien. Geen roze wolk voor mij, maar de zeer gevreesde Postpartum depressie (in de volksmond foutief bekend als een Postnatale depressie).

Er zijn meerdere oorzaken geweest: fulltime werken in een voor mij stressvolle functie (omdat je tijdens een zwangerschap niet als stewardess de lucht in mag), last minute verbouwingen in huis, een traumatische bevalling doordat ik de regie totaal kwijt was, slechte begeleiding van niet empatisch ziekenhuispersoneel, drie nachten niet slapen in het ziekenhuis, een zeer ernstig gebrek aan vitamine D (slechts 15 nmol/L!) en genetische aanleg. Ik brak. Mijn prille moederhart brak in duizenden stukjes. De mensen die op dat moment het dichtst bij me stonden waren mijn vriend, ouders, zus, schoonouders en beste vriendin Marjolein. Zij hebben me zien degraderen tot een schaduw van de persoon die ik was. Een zielig hoopje mens dat bijna niet meer at, niet meer sliep, niet meer naar buiten wilde en moeite had met het vormen van eenvoudige zinnen. Mijn hoofd werkte gewoon niet meer. Ik was lamgeslagen, uitgeschakeld en kon helemaal níets meer. Die prachtige baby in mijn armen voelde als een schreeuwende vreemdeling die ik het liefst op de grond wilde laten vallen zodat ik weer terug naar bed kon. Hopende dat het de volgende dag met me gedaan zou zijn. Deze periode was zonder meer de meest verdrietige in mijn leven. Ik zou het mijn ergste vijand niet toewensen. Ik kon er helemaal niets aan doen dat het me is overkomen. Mijn dochter Jasmijn en mijn vriend waren ook vrij van schuld. Ik had gewoon dikke, vette pech.

Met heel veel liefde, steun, psychotherapie en vitamine D kwam ik er binnen zes maanden weer helemaal bovenop. Mijn familie en professionals hebben me zonder medicijnen weer helemaal opgelapt. Ik lachte het leven weer tegemoet, genoot heerlijk van mijn kindje. En ik gaf nog steeds borstvoeding; daardoor ben ik ‘in contact’ met haar gebleven. Wat was ik trots op mezelf! Die grijze donderwolk is me alleen niet in de koude kleren gaan zitten. Dit wilde ik echt nooit meer meemaken. Mijn vriend en ik besloten toen dat één kindje prima was.

Als je omhoog spuugt, komt het terug (zegt mijn moeder). Door een spontane, onbeschermde vrijpartij én een misinterpretatie van mijn temperatuurscurve bleek ik eind mei 2017 zwanger van onze tweede dochter Jade! Voordat er pas na enkele weken een gevoel van blijdschap volgde, waren we totaal in shock en best wel bang. We maakten ons veel zorgen over het herhalen van de geschiedenis. Daarom wilde ik alles binnen mijn macht doen om de kans op een goede afloop, dus een mooie start, zoveel mogelijk te vergroten. Baat het niet dan schaadt het niet. Ik spreek de waarheid als ik zeg dat voor mij niets erger kon zijn dan het doormaken van nog een depressie.

In mijn zoektocht kwamen er veel bijzondere mensen op mijn pad, waaronder Wendy van der Zijden. Zij is een bekende doula in regio Amsterdam, Utrecht en Amersfoort en was begin dit jaar zelfs via EditieNL op tv. Ze werkt onder de naam ‘Holistic Doula’ en een van haar specialiteiten is het verwerken van placenta’s tot een profylactisch eindproduct. Ik kon kiezen uit een menu van een smoothie, capsules, tinctuur en balsem. De opties konden ook gecombineerd worden. Helaas heb ik geen ijzeren maag. Een smoothie met stukjes verse moederkoek of gebakken als een biefstukje zou ik waarschijnlijk niet binnen houden. De titel van mijn blogpost klopt dus niet helemaal. Ik heb mijn placenta niet gegeten, maar er gewoon capsules van laten maken. Voor mij de gulden middenweg!

Omdat Wendy na de geboorte van Jade bijna omkwam in de placenta’s, heeft haar collega Elly de fascinerende klus geklaard. Zij haalde de mijne op dag twee in de ochtend in het ziekenhuis op en op dag drie in de avond werd het eindproduct heel lux thuis bezorgd. De oogst was 94 capsules. En als ‘keepsakes’ kreeg ik ook een afdruk (levensboom) en foto’s van mijn moederkoek, gedroogde vliezen in de vorm van een hartje en een stukje gedroogde navelstreng. Ik ben er ontzettend blij mee en heb ze uiteraard bewaard.

Op dag vier nam ik ’s ochtends de eerste capsules in. De aroma die uit het potje kwam was heftig!!! Ik kan de geur het beste omschrijven als weeïg en zeer ijzerrijk tegelijk. De smaak, als je het aarzelend net iets te lang in de mond houdt, is nog intenser. Toen ik in de zesde week na de bevalling de laatste capsules innam, wist ik al niet beter. Het went.

Heeft het me geholpen met het op gang brengen van de borstvoeding? Nee. Ik gaf namelijk nog steeds (druppeltjes) borstvoeding aan Jasmijn. Ik kwam op dag twee al met warme, zware borsten uit het ziekenhuis waardoor Jade kwa voedingen in een gespreid bedje kwam. Na het slikken van de eerste capsules… Bam!!! Melk kwam echt van alle kanten en ik had het er vreselijk warm van. Arme Jade… Maar daar was haar grote zus om de stuwing bij me weg te drinken. Ik hoefde dus niet te kolven. Handig, zo’n gulzige peuter.

Is die gevreesde Postpartum depressie alsnog gekomen? Nee, Godzijdank niet! Ik had op dag drie, vier en vijf wel behoorlijk wat kraamtranen, maar ik realiseerde me dat dat normaal was en ik me in principe daar nog geen zorgen over hoefde te maken. Mijn hulptroepen stonden namelijk paraat om me op snel te vangen indien dat nodig was.

Mijn ervaring met het innemen van mijn eigen placenta is 100% positief! Ik durf te zeggen dat het een van de redenen is geweest dat ik na deze keizersnede redelijk snel weer op de been was en me, ondanks de vermoeiende factor van het grootbrengen van jonge kinderen, relatief goed voelde. Als je een gezonde zwangerschap hebt gehad, niet lijdt aan een infectueuze ziekte, geen (zware) medicijnen gebruikt, de placenta binnen vier uur na de bevalling kunt koelen én de hygiëne tijdens verwerking gewaarborgd wordt, is er geen enkel medisch bezwaar tegen het innemen van alleen je eigen placenta. Woon je in omgeving Amersfoort en heb je interesse? Neem dan gerust contact op met Wendy.

Lieve Wendy, Lieve Elly… Heel erg bedankt!

Wat vind jij ervan? Zou jij je eigen placenta eten? Heb je er misschien al ervaring mee? Ik ben benieuwd… Let’s educate one another and be proud together!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s