Moederschap, Welzijn

Moederschap en HSP

Namasté godinnen,

Het was éigenlijk de bedoeling dat ik het eerst over andere onderwerpen dan het moederschap zou hebben , maar ik móest even eerst het volgende aankaarten…

Gisteren was het weer zo’n dag. Ik wilde van alles doen terwijl ik eigenlijk net zoveel uren als slaap te kort kom. Huishouden, administratie, kindjes voeden, verzorgen en knuffelen. Verplichtingen naar mijn gezin houden echt nooit op. Ben je net ergens klaar mee, begint de hele boel weer van voor af aan. Guys, ik ben nu zooo moe en heel erg overprikkeld. Op zulke dagen loop ik uit nood de hele dag in mijn slaaptunue rond. Voor de heer des huize, mijn eigen meneer Kaktus, is het als het even kan nationale pyjamadag in huis!

Sommige dagen doe ik met twee vingers in mijn neus, maar sommige zijn regelrecht desastreus. Het grappige is dat de meisjes, wanneer ik energetisch gezien op mijn tandvlees loop, het nodig vinden om bovengemiddeld vaak en hard van zich laten horen. De oudste van bijna drie jaar kletste gisteren ons de oren van het hoofd en de jongste van bijna zeven maanden heeft net haar schelle kopstem ontdekt. En man, wat een lawaai. Ik word soms echt gillend gek!

HSP, oftewel highly sensitive person, houdt onder andere in dat al je zintuigen van nature op scherp staan. Zintuigelijke prikkels komen veel harder binnen. Daarna heb je vaker en langer de tijd nodig om je weer op te laden. Geuren bijvoorbeeld, hebben een hele sterke uitwerking; ze gaan hand in hand met mooie en minder mooie herinneringen. En wat de één amper ruikt, kan de ander ontzettend irriteren en ervoor zorgen dat hij/zij zich wil terugtrekken in een veilige cocoon van etherische oliën. Of wierook. Of gewoon ijle lucht. De uitwerking van geuren is fascinerend.

Geluid is soms mijn vijand. Ik ben gek op muziek, maar voor mij zijn harde geluiden echt verschrikkelijk uitputtend. I eat my heart out met die opgroeiende, vocale borelingen in huis. Nowhere to run and nowhere to hide. Dat is op dit moment mijn realiteit als HSP’er én moeder. Ik raak dan best geïrriteerd en reageer vaker kortaf dan ik zou willen. Het liefst trek ik me terug op (en soms ook wel graag door) de wc. Even een paar minuutjes, tot de volgende ‘MAMAAAA’ zich aandient.

Mijn wijze ik weet heel goed hoe ik mij weer moet opladen. Lekker lang douchen, rustig koffie drinken, haken, barefoot walking in het bos, buikdansen, mediteren in de vorm van nidra yoga… echter, mijn mantra is tegenwoordig “Ik. Heb. Geen. Tijd”. Dat is een probleem.

Moeder worden was het mooiste wat me is overkomen, maar ook het meest vermoeiende, verloederende en frustrerende. Ik houd zielsveel van mijn energiezuigertjes, maar soms heb ik zelfs als ik daaa-gen vrij ben (ik werk parttime) meerdere breaks nodig. De hele dag bezig zijn met mensjes die lang niet altijd even dankbaar zijn, is lichamelijk, mentaal en soms zelfs spiritueel erg uitputtend. Ik probeer dus mijn oplaadmomenten te pakken wanneer het kan. Tijdens het gezamenlijke middagdutje van de meisjes is het huis gelukkig even helemaal stil en zen…

Of je nou wel moeder, HSP’er, beide bent of niet, jezelf weer opladen is ontzettend belangrijk. You can’t pour from an empty cup. Je kan niet weggeven wat je zelf niet hebt. En al helemaal niet als energetische dreinage bij jou veel sneller dan gemiddeld gaat.

Mede godin, ben jij zelf een HSP’er? Hoe zorg jij ervoor dat je er weer helemaal tegenaan kunt??? Misschien trek je je helemaal terug of maak je gebruik wel gebruik van edelstenen. Ik ben benieuwd. Let’s educate one another and be proud together…

Liefs,

Viv

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s